Social Media

 

like us on Facebook!Facebook:
De Facebook pagina vind je hier

 

 

Reacties

  1. marcel zegt:

    sinds afgelopen december , is de diagnose adhd vastgelegd, eigenlijk wist ik en mijn omgevibg het wel,maar toch staat dan even je wereld op je kop. De kenmerken zijn zo herkenbaar, Wel vind ik het moeilijk om het te accepteren. Gebruik sinds half jan. methylfinidaat ,ik wou dat ik het eerder had,wat een rust in je lijf en hoofd. Zou graag ook van anderen willen weten hoe die dit geaccepteert hebben en het een plaatsje hebben kunnen geven,vind dat wel lastig. hoop dat iemand mij daarin kan helpen

    • Hallo Marcel,
      Geef eens een paar voorbeelden met wat je bedoelt met “rust in je lijf en hoofd”
      Mij heeft het enorm veel concentratie opgeleverd de medicatie, maar de rust moet ik nog vinden 🙂
      En zoals Linda al zegt een positieve kijk erop zorgt voor nog meer inzichten!

    • Thalia zegt:

      Medicijnen geven zonder training is voor sommige adhders net zoiets als een auto hebben die altijd al kapot was. De motor mag het nu misschien weer doen, maar je moet ook rijles krijgen. Die geven ze bij het ggz op psyq

  2. Probeer het positief te zien, Marcel: je hebt nu duidelijkheid over je diagnose. Ik hoop dat je bezoek hier je ervan kan overtuigen dat het hebben van ADHD-bedrading helemaal geen ramp(je) hoeft te zijn!

    • nou Linda uit groesbeek ik kom ook uit groesbeek en me computer werkt niet echt goed dus hoop dat je dit wel kunt lezen heb al jaren ADHD nou moet typen iedereen wist het al alleen de dokter niet maar ben al een heletijd aan het zoeken naar een goede site waar jeals volw echt een bericht kunt plaatsen maar moet eerlijk zeggen dat ik die nog niet gevonden heb gaat meestal over kinderen met ADHD en niet over volwassenen en ook niet alsje een vraag stelt dat je een duidelijk antwoord krijgt zie meer reclame site s dan echt iets waar je wat aan hebt en met je persoonlijke vragen terecht kunt vind jij dat ook ? ik heb namelijk ook en kan daar maar geen antw op vinden dat als ik heel erg aan het stuiteren geweest ben en ga naar bed dat mijn lichaam eerder slaapt als me geest dat hoor ik wel aankomen krijg een geruis in me oren en wil dan zo snel mogelijk op me zij gaan liggen maar dat gaat meestal niet meer dus ben dan in feite verlamt maar geestelijk nog helemaal wakker en kan ook gewoon alles nog waar nemen in me slaapkamer en zie dan ook bepaalde dingen is niet beang of zo maar nu blijkt dat me buurman heeft ook ADHD dit ook heeft en noemt het de zombie stand heb jij daar ook ervaring mee of ken jij pers wie daar wel last van hebben ben benieuwd naar je antwoord groetjes marco eikhout

  3. Tobnie In De Maak 21 Publiciteit

    Publiciteit,

    Lieve volgers,

    Nu is het moment aangebroken het boek is af gekomen en staat klaar om gedrukt te worden.

    Jaja de spanning stijgt ten top

    Jeetje jeetje de laatste loodjes wegen toch wel het zwaarst de laatste dagen in paniek want mijn computer en ik zijn niet de beste maatjes en als alles dan toch snel moet, gaat het vaak mis. Ik weet niet hoe vaak ik het inlogcode voor Boekscout mijn uitgever op heb gezocht om op mijn pagina te komen. Toen nog de ellende met mijn laptop. Ik snap dat ding niet altijd zo goed. Hij is niet transparant en ik denk dat dat het gene is wat mij stoort. Ik kan het niet zien.

    De deadline, de correctieproeven. Steeds was ik alles weer kwijt!

    Om op mijn persoonlijke pagina te komen, moest ik een inlogcode kopiëren en plakken. Als ik dacht klaar te zijn moest ik nog een emaillijst samenstellen zodat ze die konden versturen.

    Maar morgen ja morgen is het zover rust: Er gaat een persbericht uit naar een aantal kranten Over mijn nieuwe boek Tobnie- mijn leven met ADHD- en nou hoop ik zo dat het gepubliceerd wordt in veel kranten want weet je ik wil mijn doel halen, dat kan ik niet alleen. Daar heb ik wel de media voor nodig

    Ik heb een missie ik wil de mens inzicht geven wat adhd eigenlijk voor mij en de andere trotse bezitters betekend. Zoveel krantenberichten over ADHD onderzoeken kleinere hersenen, wel of geen medicijnen, gevaar met ritalin, wel of niet autorijden etc.etc. Wetenschappers zijn daar mee gebezigd, maar wie is eueueueuhh nou eigenlijk het onderwerp?

    Hier gewoon een praktijk boekje..Gewoon van binnenuit !Maar goed ik wil niet te veel verklappen.

    Nieuwsgierig geworden? -bestel mijn boek gewoon

    Ik ben benieuwd of u morgen als u de krant pakt op een artikeltje stuit wat over mijn boek gaat.

    Oja nog een keertje herhalen. Uiteraard zie ik u graag 2 december live bij “Het Goed” in Best ik zal daar met veel plezier uw eigen exemplaar signeren. Er zullen exemplaren te koop aangeboden worden. Vanaf 17 november te bestellen bij http://www.boekscout.nl en 2 december zullen er bij het goed ook tegen betaling nieuwe boeken zijn. Die worden gesigneerd als u dat wil. (Tot hopenlijk ziens)

    Psssssssssst

    (Het zou zomaar en leuk cadeautje kunnen zijn voor sinterklaas, of voor onder de kerstboom.)

    Bedankt voor het volgen,

    Tot noges Mirande van Reenen,

  4. Tobnie Gemaakt 02

    ola,bonjour, bon giorno,gutentag,goodmorning,

    Het moment was daar wat was het toch mooi mijn boekpresentatie. Het was allemaal zo Goed voorbereid Ik mag niet mopperen over de opkomst, de lieve woorden, de speech van een zeer fijne trouwe en warme vriend oprecht en echt. Wauw, wat was ik blij met al die mensen die voor mij half Nederland hadden doorkruist files, omleidingen hadden getrotseerd om erbij te zijn.

    Zelfs mijn oude meester van de vrijeschool was gekomen dat vond ik nou zo ontzettend leuk.

    Ik ben u allen zo vreselijk dankbaar hiervoor.

    Wat jammer was het dat er geen mensen van mijn reintegratietraject aanwezig waren. Hart voor de zaak en de mens erachter. Kennelijk was dat niet zo belangrijk, of anders ik was niet zo belangrijk. Deze consulenten moeten een werk traject voor me uitzetten. Wat is er over gebleven van het motto kwaliteiten bundelen en inzetten op arbeidsvermogen en dan bedoel ik niet een of andere rekensom die op papier staat, maar meer de praktische invulling daarvan de persoon die dat moet gaan doen.Jah je moet er je vrije dag aan opgeven, ik begrijp dat wel!

    Nee belangrijk was dat het stramien van een door de overheidsinstantie gesubsidieerd bedrijf zijn vaste vorm aanhoudt en er geld binnen bleef komen. De beperkte die graag wil werken, uit te melken en als geldmachine inzetten. De broekzak vestzak methode handhaven, gemeente, overheidsinstantie en iedereen word er beter van behalve de beperkte mens in kwestie. Voor een hongerloontje per uur werken en het gekke is dat alle instanties eraan mee doen. En zo blijft het geld in eigen zak, en zo maken ze winst over de rug van de beperkte mens.

    Aangepast werk heet het, alleen de aanpassing is ver te zoeken. Mensen blijven duwen in een harnas wat niet past dan ben je 48 en men wil je gedrag gaan bijsturen. In mijn reguliere baan kon ik met mijn gedrag prima funktioneren en nu ik iets meer assertief ben geworden moet ik ineens een gedragsverandering ondergaan????. Dus nog verder in dit schoonmaak werk, de worst hangt kilometers ver en het uitzicht ernaar, wordt aardig vertroebeld.

    Nog even, nog even, en dit weken laten duren, tot je bijna in een 2e burn-out beland en je dit al verschillende malen hebt aangegeven.

    Wat ik ook niet begrijp is dat die bedrijven waar je te werk gesteld wordt om te wennen aan het arbeidsproces, en je te er zo’n verschrikkelijke kinderachtige regels erop na houden. Heel de attitude gewoon lijkt op de behandeling van een onwillig kind. Je wordt er vanzelf recalcitrant en assertief van de manier hoe er met je wordt omgegaan..

    Terwijl de gemeente daar per persoon een bedrag voor subsidieert om je naar regulier werk te begeleiden en daar schort het, die bedrijven leven van de subsidie die ze voor mijn begeleiding nodig hebben, die begeleiding moet je zoeken als een speld in een hooiberg.

    Eenmaal daar moet je hard werken en krijg je als niveaus 5 er een papiertje aangereikt waar op staat hoe je sanitair dient te reinigen slechts 23 puntjes, kun je je voorstellen hoe dat voelt. En hoe dat voor een adhder moet zijn???

    Of de voorwerker van tevoren had bedacht hoe dat zou aankomen bij deze groep…kwetsbare mensen. Nee want het waren de regeltjes. Nou een beetje infantiel was het wel’. Maar mijn collega’s pikken het terwijl ik van binnen kookte om de manier van begeleiden. Ik hoor ze wel mopperen maar bemoei me niet ermee…

    Een keertje was ik van het lijstje op de route afgeweken niet eens expres, kwam mijn voorwerkster naar me toe om te zeggen dat ik precies moest lopen zoals op het lijstje stond, anders wist ze niet waar ik was qua timing, ergens vond ik het best sneu die regelziekte … had ik toch maar weer mooi voor verwarring in het systeem gezorgd.

    Tegelijkertijd zag ik de humor van het anders lopen wel in ze had me moeten zoeken………

    Tot noges

    Mirabella,

Laat wat van je horen

*