ADD kenmerken

ADD is een type ADHD, namelijk ADHD-I oftewel het voornamelijk onoplettende type. Hyperactiviteit en impulsief reageren speelt bij mensen met ADD niet of nauwelijks een rol. Doordat ADD-ers voor hun omgeving vaak rustiger zijn in hun gedrag wordt de diagnose bij hen relatief vaak later in hun leven gesteld dan bij AD(H)D-ers. Zij zijn meesters in het vinden van manieren om hun concentratiegebrek niet te laten opvallen. Hierdoor kan het voorkomen dat zij op werk of school (onbewust) wat lager presteren dan zij eigenlijk kunnen, omdat er heel veel energie gaat naar het voortdurend compenseren hiervan. “Er zit meer in dan eruit komt” is dan ook een overbekende reactie of gedachte die ADD-ers vaak te horen krijgen of zelf hebben.

ADD-ers worden door hun omgeving ook vaak als “rustige, wat verlegen, bedachtzame, dromerige, mensen” omschreven.
Typische ADD kenmerken zijn: het overzicht verliezen in situaties, moeite met de aandacht houden bij zaken die minder interesse wekken en juist enorm geconcentreerd bezig zijn met zaken die interessant zijn (hyperfocus), vergeetachtig zijn. In tegenstelling tot de impulsieve ADHD-er kunnen ADD-ers moeite hebben met het nemen van beslissingen en vervolgens ook met het tot in actie/beweging komen. Het verwerken van indrukken en prikkels kost een ADD-er tijd en energie. Hierdoor is hij/zij geneigd zich terug te trekken om weer even in alle rust tot zichzelf te kunnen komen.

ADD kan zich ook uiten in het vooruitschuiven van taken en klusjes die niet heel interessant zijn, alles op het laatste moment laten aankomen, vaak te laat komen en makkelijk kunnen afdwalen in gesprekken.
Positieve eigenschappen van mensen met ADD zijn dat ze vaak creatief zijn, snel kunnen denken en zij zijn goed in het bedenken van oplossingen voor problemen.

Reacties

  1. Conquistador zegt:

    Voor wie slik ik Ritalin?
    Een aantal jaren geleden vielen de puzzelstukjes op zijn plaats.
    De psychiater in het ziekenhuis hier, kon me geen specifiek labeltje geven, maar mijn symptomen leken op ADD.
    Zoals altijd al in mijn leven, voldeed ik niet aan alle criteria.
    Het aantal aspecifieke aandoeningen waar ik mee rondloop –rij of rol, is lachwekkend.
    Voor mij persoonlijk vielen de puzzelstukjes wel degelijk op zijn plek.
    De eeuwige waarschuwingen dat ik beter op moest letten op school.
    Dat ik zoveel beter zou presteren als ik niet zo snel afgeleid was.
    Dat ik met 10 dingen tegelijk bezig was en me niet kon concentreren op de taak waar ik mee bezig was.
    Dat ik lui was en zoveel meer kon als ik de dingen eens een keer afmaakte.
    Mijn vulkaan-bestaan. Klaar om uit te barsten en zodra dat gebeurde was de druk van de ketel.
    Mijn legendarische ongeduld en chaotisch handelen. Mijn ergerlijke slordigheid.
    En zo is er nog wel een lijstje.

    Ik had er zelf geen last van, maar anderen duidelijk wel.
    Ik heb als secretaresse gewerkt en de laatste tien jaar in de zorg.
    Ja, ik was met van alles tegelijk bezig, maar het kwam wel af.
    Mijn archief leek een chaos, maar ik wist precies waar wat was.
    Met andere mensen had ik een eindeloos geduld, alleen niet met mezelf.

    Afijn..volgens de psychiater aspecifieke ADD. En een recept voor Ritalin.
    Dat ging de eerste dag al mis. Het advies was om met 1 te beginnen. Dat heb ik gedaan, maar achteraf werd er 1 tablet voor de 1e dag bedoeld en ik slikte 1 hele als eerste stap.
    Gut, wat voelde ik me relaxed…voor de periode van 3 uur. En dan is het uitgewerkt.
    Voor de volgende twee jaar draaide mijn leven om de 4 uur cyclus van het nemen van Ritalin.
    En soms was die uitgewerkt voor de volgende mocht worden genomen en de rebound was heftig. Ik kon me op 1 ding concentreren, maar er moest geen tweede bijkomen, anders ontstond er paniek. Dat herkende ik niet van mezelf en ik was er niet blij mee.

    Mijn omgeving was wel blij met mijn Ritalin gebruik. Hoe vaak ik niet hoorde: is het misschien tijd voor de volgende Ritalin?
    Het beheerste mijn leven, zoals de andere 26 pillen die ik slikte me steeds verder achterop hielpen.
    Zes weken geleden heb ik de knoop doorgehakt. Ik ben radicaal gestopt met al die chemische troep, inclusief de Ritalin.
    Ik voel zelf het verschil. Ik heb weer moeite met focussen.
    Op dit moment is er nogal wat stress in mijn leven en ik kan daar nu slechter tegen. Sneller wanhopig, sneller mijn grenzen ver voorbij en het lontje is weer korter.
    Maar ik herken de vrouw die ik voor de eerst 50 jaar van mijn leven was. Ik herken mezelf in mijn huidige gedrag. Dit is zoals ik altijd geweest ben.
    Dit is waar ik soms zelf knettergek van werd, maar meestal accepteerde als iets dat bij mij hoorde.
    Mijn omgeving is minder blij. Ik was een stuk rustiger met 4x Ritalin op een dag.
    Ik wil zelf niet meer terug naar de Ritalin, ook al in verband met het kostenplaatje.
    Maar je moet voor je omgeving ook leefbaar blijven, dus wat is wijsheid.
    Dat brengt me terug bij de titel van dit stukje: voor wie slik je Ritalin? Voor jezelf om meer rust te brengen in je leven en minder gedaan te krijgen dan je zou willen, of om het je omgeving aangenamer te maken?
    Wie het antwoord heeft voor mij, is meer dan welkom om dat te geven.

    • Matthijs zegt:

      Goede vraag, Conquistador.

      Om te beginnen is dat een vraag die alleen jij zelf kan beantwoorden, ik kan alleen zeggen hoe ik er zelf naar kijk. Ik moet zeggen dat het bij mij nog in de kinderschoenen staat, ik heb nog lang niet de ervaring die jij ermee hebt. Voor mij is het een combinatie van voor mijzelf en voor de ander. Waarbij het ‘voor de ander’ gedeelte ook weer deels voor mijzelf is.

      Voor mijn opleiding en baan wordt van mij verwacht dat ik verslagen maak. Lukt het maken van die verslagen niet door gebrek aan concentratie en structuur, dan ben ik daar uiteindelijk zelf de dupe van. De omgeving vindt het niet leuk maar de negatieve gevolgen merk ik uiteindelijk zelf in de vorm van een slechte beoordeling of ontevreden collega’s/leidinggevenden.

      Ik hoop wel dat ik met enige hulp in de loop van de tijd voor mijzelf structuur kan aanbrengen en een manier kan vinden om mij toch tijdelijk goed te kunnen concenteren. Dan hoop ik dat ik op z’n minst het slikken van Ritalin kan afbouwen. Of ik helemaal stop weet ik nog niet, ik heb nog niet genoeg ervaring ermee om goed de voor- en nadelen te kunnen afwegen.

      Maar net zoals jij je beter kan voelen als de omgeving meer ‘tevreden’ met je is, zo geldt het ook andersom. Als jij je beter voelt zonder Ritalin, zal je dit ook uitstralen naar je omgeving en kan je omgeving ook weer meer van je genieten. Al worden meestal de negatieve kanten van ADD vooral belicht, vergeet niet dat er ook een aantal heel erg mooie kanten aan zitten. En vergeet vooral niet dat je geen ADD (of ADHD) bent, maar hebt. Dat heeft niet zozeer met je karakter te maken, wel met je gedrag. De reacties uit de omgeving op dat gedrag kunnen vervolgens wel weer mede bepalend zijn voor je karakter. Ik hoop dat je ook de positieve reacties op je gedrag (zonder Ritalin) kan zien, zoals wanneer je een leuk creatief idee hebt of spontane opmerkingen maakt.

      Als laatste: de reactie van je omgeving heeft niet zozeer met jouw gedrag te maken, maar op de manier waarop zij daarnaar kijken. Als jij plotseling een dansje doet naast je bureau, kan een collega dat leuk vinden of vervelend. Veranderd niks aan dat dansje of de reden waarom je het doet. Vindt een collega dat vervelend, dan is het aan jou om af te wegen in hoeverre je die collega tegemoet wilt komen. Misschien kan die collega jou ook eens tegemoet komen door je een keer dat dansje te laten doen zonder erover te klagen.

      Veel succes in ieder geval met het maken of vasthouden aan je keus.

    • Liever onbekend zegt:

      Beste, er bestaan ook geneesmiddelen zonder chemische brol, het zou zonde zijn om al uw geleverde inspanningen op te geven. Doorzetten is de boodschap en probeer eens naar alternatieve geneesmiddelen te zoeken of zoek hulp bij mensen die er voldoende ervaring mee hebben. Succes!

  2. Conquistador zegt:

    Hoi Matthijs,
    Mooie reactie. Die moet ik eerst eens een paar keer doorlezen om het helemaal in me op te nemen.

    Ik ben met je eens dat veel ook met je (aangeleerde) persoonlijkheid heeft te maken.
    Ik herken de neiging in mijzelf om het anderen naar de zin te willen maken, ook als dat ten koste gaat van wie ik ben.

    Dat dansje is een mooi voorbeeld. Ik zou innerlijk in elkaar krimpen bij negatieve reacties, maar ik ken mezelf ook goed genoeg om te weten dat ik bji een volgende gelegenheid weer een ander dansje doe.
    Heeft, denk ik, ook te maken met het beeld dat anderen van je hebben.

    Wat het elkaar tegemoetkomen aangaat, denk ik dat mensen helaas steeds minder geneigd zijn om elkaar tegemoet te komen.
    Aan jou in hoeverre je je volledig wilt aanpassen of zoveel mogelijk bij jezelf te blijven.

    Wat de Ritalin aangaat…ik ga niet terug naar de Ritalin. Ik ga mijn (zeer beperkte) energie stoppen in het onderhouden van de structuur in mijn leven die bij mij past en nodig is.

    Ik houd rekening met mijn omgeving, maar vind het ook belangrijk om trouw aan mezelf te blijven.

    En dat betekent verder zonder Ritalin of andere chemische hulpmiddelen.

    Die uitdaging past dan weer prima bij ADD en bij mijn eigen persoonlijkheid.

  3. Hoi Conquistador
    Hi, hi, ik moet een beetje lachen je slot stukje. Want je weet nu ook wel van je zelf dat als je dat zo ineens rigoreus voorneemt je het de eerste tijd enthousiast doet. Dat je er helemaal vóór bent maar daarna… Ik heb zo vaak van die voornemens gehad die toch weer mislukten. Nu weet ik waarom. Hoe gaat het nu want ik zie dat je berichtje van juni was.

    Ik ben pas kort met Ritalin bezig en merk dat indrukken en info beter binnenkomen. Ik sla ze daardoor nu eindelijk eens wel op in mijn hoofd. Ik vergeet het dan niet meer lijkt het. Dat helpt mij enorm.

    Maar… is er geen tussenweg tussen wél en geen pillen?
    Als je ze nu neemt als je iets moeilijkers moet doen waarvoor het fijn is als je je beter kan concentreren. En in de middag en avond en in het weekend kan je lekker zijn die je herkend van vroeger.
    Thuiskomen bij je zelf.
    Zet jij de koffie vast?!

  4. Hee hallo,

    Onwijs herkenbaar dat allemaal maar ritalin werkt bij mij helemaal niet, dexamfetamine wel alleen krijg het niet van de dokter moet nog getest worden.tja kastjes en muren perikel achterlijke ggz.ik heb zelf ritalin paar weken ingenomen maar werd totaal niet rustiger en mijn denkwijze bleef hetzelfde,enkele jaren geleden had ik van collega dexamfetamine tablet genomen en kon opeens mijn handelingen stap voor stap inplannen en het was veel overzichtelijkelijker en ik vloog niet maar liep gewoon mijn werk te doen. Voor de zoveelste keer gaan ik weer naar huisarts toe en hij regelt maar afspraak waar ik bij ben want ik ben klaar met met dat gehannes van ggz.

    Gr ivo

  5. Miranda zegt:

    Pfff ik word wel eens gek van mezelf, omdat ik ADD heb, hier zelf geen rekening mee houd, HOE DAN? Verder ben ik ook nog eens hyperemotioneel en hypergevoelig, maar dat geldt dan meer voor dingen die betrekking hebben op mezelf. Ik kan namelijk ook zonder dat ik t door heb keihard zijn of iemand in m’n directe omgeving enorm kwetsen.
    Waar ik ook moeite me heb is om n ander te kunnen “lezen”, niet altijd, maar als mensen dingen zeggen zonder bijbehorende mimiek, dan word ik al snel in beslag genomen door er onzeker over te worden en er over na te denken. Teveel misschien? Denkwerk maakt soms overuren.
    heb soms t gevoel, dat ik de wereld om me heen niet goed snap, terwijl ik gewoon intelligent ben. het lijkt alsof ik de theorie niet goed in de praktijk kan brengen.
    Ik kan hele goede gesprekken bijwonen, weten waar t om gaat, maar kan dan ineens iets zeggen waarmee ik de plank volledig mis sla. Terwijl ik het wel snap, maar m’n brein lijkt dan n zijsprongetje te maken, waardoor ik dingen kan zeggen, die ik beter voor me had kunnen houden.
    Ik vind relatie’s ook zo’n moeilijk ding.
    Mijn innerlijke leven leid een eigen leven, die ik moeilijk kan delen, omdat het een wirwar van dingetjes is, die moeilijk te volgen zijn voor een ander. Daarbij loopt mijn mimiek vaak synchroon met wat ik op dat moment aan t denken ben.
    Ik word soms zo verdrietig van mezelf.

    • Hoi Miranda,

      Je schrijft add te hebben. Sinds wanneer weet je dat?
      Wie heeft die diagnose gesteld en welke hulp is jou daarna aangeboden?
      Heb je sowieso hulp/ therapie gehad of aanvaard?
      Zoals je erover schrijft lijkt het erop dat je veel moeite hebt je te handhaven; met andere mensen om te gaan. Ik heb het idee dat je op dit moment of geen relatie hebt, of dat je er een hebt of hebt gehad met de nodige problemen.
      Je wordt verdrietig van jezelf, je snapt “de wereld” niet, je kan je niet goed handhaven, je voelt je onzeker in de omgang met andere mensen, je gedachten maken overuren…..
      Er zijn mensen die met minder problemen hulp zoeken!
      Heb je mensen in je omgeving die jou goed kennen/ van je houden die jou hierbij kunnen steunen?
      Je ouders, broer/zus, goede vriendin, tante etc.?
      Want anders moet je je wel heel erg eenzaam en alleen voelen….
      liefs,
      Janneke

    • hallo Miranda,
      ik heb veel overeenkomst met jou en rick hieronder vooral het onderstaande wat je hebt geschreven nl:
      Ik vind relatie’s ook zo’n moeilijk ding.
      Mijn innerlijke leven leid een eigen leven, die ik moeilijk kan delen, omdat het een wirwar van dingetjes is, die moeilijk te volgen zijn voor een ander. Daarbij loopt mijn mimiek vaak synchroon met wat ik op dat moment aan t denken ben.
      Ik word soms zo verdrietig van mezelf.

      als je oplossingen bedenkt/hoort, deel ze dan aub, er zijn denk ik meerdere mensen die ze kunnen gebruiken.

      grt Niko

    • Klaartje zegt:

      Lieve Miranda,

      Wat je schrijft klinkt mij meer als iets uit het autistisch spectrum dan speciaal ADD?
      Misschien fijn voor je om eens wat online te snuffelen en dan een overzicht te maken van je (voor jou zelf storende ofwel beperkende) kenmerken van je persoonlijkheid en event. een paar praktisch gerichte vragen (lijstje niet te lang maken) om met de huisarts te bespreken naar wat voor een specialist je eventueel te verwijzen. Het maakt weinig uit wát je precies hebt, maar het is wel de bedoeling dat je daar goed in/mee leert functioneren. Met goed bedoel ik dan niet ‘de norm’ halen ofzo, maar dat JIJ tevreden bent met JOUW leven.

      NB advies in het algemeen; mocht je een drempel hebben naar de huisarts toe, om hierover te praten of vragen te stellen; fysiotherapeuten heb je geen verwijzing voor nodig en steeds meer van hen doen ook aan psychosomatische fysiotherapie en/of haptonomie.
      Twee voor mij (diagnose nog steeds onbekend, heb van vanalles wel iets maar van niks alles) zowiezo zeer prettige en zeer effectieve vormen van hulpverlening om beter mee in het leven en mijn persoonlijke (uitzonderlijk maatje?) schoenen te leren staan.

      Succes lieve Miranda.

  6. Hoi,

    Ik lees dit stukje en het klinkt nogal heel erg bekend… Ik heb nogal last mijn concentratie bij dingen te houden en heb vaak problemen met het beginnen van dingen als ik niet mezelf er goed voor kan motiveren… Vaak zijn dr opeens dingen waar ik me echt voor intresseer en dan kan ik daar ook zowat alleen nog maar aan denken, waarbij alle andere dingen gelijk teniet vallen (wat een beetje klinkt als dat hyperfocus hierboven…). Ik heb nogal last van ups en downs (vooral over tijds periodes. Heb ik weer een tijdje dat het best goed gaat allemaal en dan weer een tijdje dat mijn focus voor alles om mij heen helemaal weg is). Ik droom eigenlijk al contant weg vanaf zover ik mij kan herinneren en werd ook eigenlijk altijd als lui weg geschreven op school… Waar kan ik het makkelijkst heen om mij te laten testen voor zoiets?

    Gr. Rick

    • hallo Rick,
      ik lees dit net en je hebt het zo’n 9 mnd geleden geschreven. alles komt mij bekend voor maar die van jou komt het meest overeen met mijn gedrag.
      Heb je er wat mee gedaan (diagnose oid) ? ik zou er graag wat meer van weten want ik moet het ook uitzoeken.
      grt Niko

  7. janneke zegt:

    Hoi Rick,

    Ga eens praten met je huisarts.
    Hij kan je eventueel doorverwijzen naar een instantie.

  8. Je slikt ritalin voor beidde. In eerste instantie voor jezelf, maar in tweede instantie ook wel degelijk voor je omgeving. Ik ben gediagnosticeerd met add en asperger. En slik 12 ritalin tabletten per dag. En nog werkt dat bijna niet. Al het andere zoals dexamfetamine werkt bij mij al helemaal niet Dus dan toch maar aan de ritalin blijven. Gebruik ik netjes 12 pillen per dag dan komt mijn5 persoons huishouding af. ( Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen ook alle 3 met gedragsproblemen) ben ik in staat te werken, mijn afspraken na te komen, de boodschappen te doen, normaal verbaal op te treden naar anderen toe mijn huisdieren te verzorgen en kan ik me redelijk normaal gedragen, wat erg prettig is voor mijzelf. Gebruik ik minder of helemaal geen medicatie, ben ik een duivel tijdens het auto rijden. Scheld en vloek ik de hele weg door op alle andere weggebruikers, kan ik weinig tot niks hebben van mijn partner en kinderen. kan ik me niet concentreren en blijft de helft van mijn huishouden liggen. kan ik het niet opbrengen om met de hond te lopen, ontstaan er klachten op mijn werk. Vergeet ik afspraken. ben ik emotioneler, raak ik mijn spullen kwijt en geef het anderen op de kop en zo kan ik nog wel even door gaan. En daarom slik ik het ook terdege voor mijn omgeving. Want ik wil niet uitgekotst worden door iedereen.

    • Wilma zegt:

      Ik weet het nog maar net maar herken veel van jou verhaal. mijn huishouding loopt op rolletjes maar als ik er mee bezig ben lijkt dat helemaal niet zo. Ik doe alles door elkaar maar aan het eind van dag is alles wel klaar en wandel ik vaak met de hond. Heb ook nog tijd voor hobby’s. Wel liep ik altijd vast op het werk. Heb nu 3 jaar geen sollicitatieplicht meer. Dus heb ik een indicatie voor een dagactiviteiten centrum en ben hier erg blij mee. Ben zeer benieuwd wat de uitslag van de test zal zijn.

  9. Beste mensen
    Ik weet sinds 2 weken dat ik het heb. Ik heb jullie reacties gelezen en ik vind het schitterend en beangstigend tegelijk. Maar ik weet dat ik met Gods wil ook zonder medicijnen kan. Want je hebt gelijk dat anderen probleem hebben met jou te volgen en ook klopt het dat je het misschien even nodig hebt om te kunnen functioneren naar de verwachtingen van de ander of aan de eisen die je zelf stelt aan je zelf. Ik groet jullie.

  10. janneke zegt:

    Beste Seyda,

    Ik zou inderdaad nooit medicijnen slikken voor een ander.
    Ik zou het alleen doen als ik daardoor beter functioneer en presteer, puur voor mezelf.
    Voorbeeld: mijn man met ADHD is lid van een schaakvereniging. Zonder concerta speelt hij te impulsief , wat hem geregeld de overwinning kost. Nu, met concerta, strijdt hij om de eerste plaats.
    Op zijn werk is hij , dank zij de medicatie, beter gefocust op waar hij mee bezig is, zonder dat dit hem veel moeite kost.
    Dus hij slikt niet voor mij ( al pluk ik daar wel de vruchten van, omdat hij minder verdwaald in zijn bezigheden en zijn lontje minder kort is) of voor iemand anders, maar puur voor zichzelf.

    Groetjes, Janneke

  11. Marjolein haver zegt:

    Hallo,
    Ik ben moeder van een zoon van 25. Hij heeft vorig jaar de diagnose AdD gehad.
    Hij is al 7 jaar bezig zijn HBO af te maken, maar krijgt zijn eindscriptie niet van de grond.
    Het loopt stuk op wel planning maken, maar nooit nakomen. Afspraken met zichzelf niet nakomen en daarnaast de communicatie. Die laat veel te wensen over, zeg maar rustig dat hij dat niet doet. Waardoor zijn meerdere teleurgesteld is in hem en hem niet steunt in zijn eindscriptie.
    Dit alles doet zijn zelfbeeld geen goed, maar dat is weer een ander hoofdstuk.
    Al met al maken wij ons veel zorgen en heeft hij zelf geen enkel idee hoe hij nou toch voor de tweede keer zijn eindscriptie moet maken. Hij slikt soms medicijnen voor momenten waarvan bij weet dat het moeilijk is voor hem( bij een aanname gesprek voor stage bijv.) maar heeft daarbij het gevoel dat hij alle controle over zichzelf verliest en dat is voor hem heel beangstigend.
    Afspraken nakomen. Hoe krijgt een volwassen vent met ADD dat voor elkaar?
    Wij doen wat we kunnen, maar hij krijgt de knop niet om. Weten jullie als ervaringsdeskundigen raad met deze twee issues?

  12. janneke zegt:

    Marjolein,

    Ik snap volkomen dat jullie je behoorlijk zorgen maken over jullie zoon.
    En dat jullie graag zouden zien dat hij uiteindelijk dat papiertje haalt.
    Het lijkt erop dat de knop bij hem niet om wil om dit te bereiken.
    Je kunt je afvragen waarom.
    Zou het kunnen dat, zolang hij aan die school bezig is, hij op voor hem bekend terrein is (veiligheidsgevoel) en dat het hem angstig maakt wat hij allemaal weer moet zodra hij dat papiertje heeft? (Dit kan een onbewust proces zijn)
    Ik denk dat een mogelijkheid om hem te stimuleren zou kunnen zijn: als jij dit jaar weer niet haalt, heb je je kans gehad. Je gaat niet verder op deze voet, je gaat op zoek naar een baan. Dan maar zonder papiertje. Maar handen uit de mouwen en de maatschappij in. Uit die comfortzone.

    • Niels zegt:

      Grappig ik heb juist besloten om te stoppen met mijn opleiding, deels gedwongen door slechte resultaten. Ik heb ook ADD en het leren opzich daar zit de moeite voor mij. Sinds ik een baan heb maak ik enorme stappen. Nu snap ik alle theorie ook pas. Dan denk ik he, dat heb ik ooit al eens gehad Rn betrap ik mezelf dat ik het toepas zonder dat ik de theorie precies weet. ADD’ers leren anders en denken anders. Het huidige schoolsysteem is daarvoor niet ingericht. Je krijgt al heel snel een faalangst gevoel omdat je zoveel mensen hebt teleurgesteld. Vooral richting je ouders, het laatste wat mij zou hebben geholpen was dat m’n ouders zeiden je moet het gewoon doen, niet aanstellen. Zo werkt het dus gewoon niet bij mij, dan schiet ik in een aversie. Uiteindelijk heb ik nooit mijn HBO gehaald, een dikke studieschuld, maar door op zoek te gaan naar waar ik goed in ben, werk ik nu eigenlijk dagelijks in m’n hyperfocus omdat ik het gewoon leuk vind. 5 jaar gestudeerd zelfs mijn P niet gehaald en toch denk ik dat ik verder ben in m’n carriere dan 95% die destijds wel zijn hbo heeft gehaald. Ga op zoek naar je kwaliteiten, wij hebben andere gaven!

      • Ik zit ook te denken om te stoppen met mijn opleiding. Ik weet het sinds 2 maanden, zit momenteel voor de tweede keer in het derde jaar van een HBO opleiding en het loopt compleet vast. Het is vaak vastgelopen in mijn leven, maar ik zocht altijd naar lichtpuntjes of iets om me weer aan op te trekken en daar ben ik een heel eind meegekomen. Toch ben ik nu moe, bijna uitgeput. Ik wek steeds meer en vaker een sombere indruk. In bepaalde onderdelen binnen de opleiding blink ik enorm uit waardoor ik heen en weer geslingerd wordt ‘je kunt het heel goed’ of ‘je bakt er niets van’. Maar het wordt me behoorlijk moeilijk gemaakt door de eisen en verwachtingen waar ik binnen een bepaalde periode aan moet kunnen voldoen. “ADD-ers leren anders en denken anders”, dat spreekt me aan in jou verhaal Niels. Ik merk dat ik op zoek ben naar ‘professionals’ die dit ook zeggen en wel vertrouwen hebben. Ik ben volgens mij capabel genoeg om de eindstreep tegelijkertijd met een ander te bereiken, alleen op een hele ander manier. Op dit moment loop ik voor de tweede keer stage. Het jaar begint bij mij met hard gaan. Na 2 maanden heb ik zoveel informatie, dat het allemaal door elkaar heenloopt, ik ben ineens kwijt wat ik heb geleerd of wat er van me wordt verwacht. Hoe moet ik eigenlijk verder? Wat ben ik aan het doen? Deze periode verloopt chaotisch en kost me veel energie. Op dat moment houden de professionals om me heen die in ‘normale’ staat verkeren, hun hart vast. Daarna begin ik weer heel rustig op te bouwen en ga ik verder met het idee, ‘ik kijk wel hoever ik kom’. Dit is vaak de periode dat alles op de plek valt en dan ga ik weer hard. In de periode dat het compleet vastloopt, krijg ik vaak negatief feedback en op dit moment gebeurd dat ook. Veel mensen geven aan dat ik goed na moet denken of de opleiding wel bij me past en of ik het wel aankan om straks te gaan werken. Het wantrouwen van mensen om me heen, maakt me verschrikkelijk onzeker en toch kan ik ze geen gelijk geven. Ik heb het gevoel dat ze niet zien wat ik kan en dat ze nog niet alles hebben gezien. Maar zelf heb ik geen grip op mijn handelen en ik vind het lastig om te zeggen waar ik nu goed in ben, wat ik niet kan en wat nu eigenlijk mijn hulpvraag is. Ik heb het gevoel dat mensen om me heen me waarderen als persoon, me leuk vinden en van me houden, maar eigenlijk op de werkvloer net niks met me kunnen. Ik ben eigenlijk heel benieuwd hoe jij je werk hebt gevonden Niels. Valt niet alles als een kaartenhuis in elkaar als je al dan niet gedwongen je opleiding moet stoppen. Op dit moment heb ik het gevoel dat mijn omgeving zegt: We kunnen je niet gebruiken, stop maar met het proberen om bij ons ‘tussen de lijntjes’ te lopen en ga maar iets zoeken waar je niet steeds ‘tegen een muur loopt’. Ik heb geen idee waar ik dan naar moet zoeken. Ik wil dat mijn kwaliteiten tot zijn recht komen, dan pas ben ik tevreden!! ( Omdat het al een een half jaar terug is dat je hebt gereageerd, weet ik niet of ik nog antwoord krijg op mijn vraag. Ik wilde in ieder geval even zeggen dat ik het mooi vind dat jij het wel hebt gevonden in het leven!!)

        • hoi M

          je hebt mij niet getagd maar wilde even zeggem zou zonde zijn als je stopt met je opleiding . want als ik je verhaal lees ben je erg intelligent. je moet nooit onzeker worden of druk maken om wat anderen van je denken. niemand kan in je schoenen staan. misschien helpt het ook als je bijles neemt of met vrienden/klasgenoten huiswerk maakt. dan heb extra steun. vraagje…heb je al een add/adhd onderzoek gedaan? ik heb net een onderzoek achter de rug ( dr bosman in leiden). resultaat add en depressief. ik gebruik fluoxetine en als dat goed gaat krijg ik daarnaast methylfenidaat voor de add. ik hoop dat het goed komt want heb een kleine meid die naar mij opkijkt. in ieder geval ik wens je veel succes en je kan het 🙂

        • Hi M,

          Leuk dat je reageert, ik zeg niet dat het zonde is om met je studie te stoppen. Want doordat ik uiteindelijk moest stoppen met mijn studie (ik mocht niet meer verder) wat eigenlijk, hoe moeilijk het destijds ook was. Echt een redding voor mij geweest is. Je mag mij altijd contacten op njhoekman@gmail.com wellicht kunnen we even babbelen op Facebook bijv.

          Groeten,

          Niels

  13. janneke zegt:

    Ik heb zelf add en herken de angst voor onbekende situaties. De drempels in je leven die steeds weer terugkomen. Toch zal je die moeten nemen. Steeds weer opnieuw.
    En steeds weer opnieuw zal er dat gevoel van trots zijn: je hebt het weer gedaan!
    Een mens lijdt het meest door hetgeen ie vreest.
    Jullie zoon moet zelf tot de conclusie komen dat hij meer wil bereiken in het leven dan in winkels vakken vullen etc tot hij AOW krijgt.
    En om dat te bereiken, moet hij zichzelf stimuleren er voor te gaan. Gewoon omdat hij dat ZELF wil.
    Het is fijn als mensen om je heen je daarbij willen steunen.
    Maar het is niet zo dat de omstanders jouw doel bereiken en daaraan werken, nee, dat moet je zelf doen.
    En soms moet je daarvoor gewoon voor het blok worden geplaatst: je krijgt nu de kans, doe je het niet, dan houdt het op.
    Ik heb de ervaring met mijn zoon met ADHD dat die knop wel degelijk om kan. Het was laat: hij was 20, maar het bleek niet te laat te zijn. Hij heeft zonder middelbare schooldiploma een toelatingsexamen gedaan voor HBO. Hij heeft zijn diploma al vijf jaar op zak en heeft werk.
    Wij hebben hem destijds gedwongen om te gaan werken. Niets aan school doen? Best.
    Maar dan zoek je nu een baan. Hij heeft bij allerlei bedrijven kort gewerkt, merendeel als verkoper.
    Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat hij zo geen zeventig wilde worden.
    En de knop ging om.
    Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben.
    Je wil je kind zo graag steunen. Maar steunen is ook grenzen aangeven en eisen stellen.
    Sterkte,
    Janneke

  14. Matthijs zegt:

    Hoi Marjolein,

    Zoals in eerdere reactie gezegd heb ik ADD. Inmiddels bijna 2 jaar in bezit van een HBO diploma. Daar heb ik ook veel langer over gedaan dan de meeste mensen. In mijn geval hielp een stuk volwassenen worden samen met meer zelfvertrouwen en zelfkennis. Die comfortzone is inderdaad vaak waar. Maar ook zelfkennis is van belang. Ik leerde op een gegeven moment dat op tijd beginnen heel belangrijk is. Als ik me een keer niet kan concentreren helpt het niet om naar het papier of scherm te blijven staren. Dan ga ik wat anders doen, liefst iets nuttigs als het kan. En als concentreren wel lukt? Knallen, zoveel mogelijk doen zolang het lukt! Dat lukt in mijn geval het best in de ochtend.

    Hoop dat je er iets aan hebt. Veel succes!

  15. Marjolein haver zegt:

    bedankt voor jullie reacties. Ze zijn heel waardevol.
    Mijn man en ik wilden wel grenzen zetten maar het is zo moeilijk om die ook aan te houden als je je kind ermee ziet worstelen. Nu weten we dat het juist handelen uit liefde is.
    Gisteren hebben we hem meegedeeld dat het wat ons betreft menens is. Nog een kans om af te studeren en anders gaat hij maar werken. Daarna is ook het zelfstandig wonen aan de beurt. Het wordt hoog tijd. We hebben hem vertelt dat we hem uit zijn comfortzone trekken, om hem in actie te krijgen.
    Hij was er emotioneel onder, maar begreep onze goede intenties wel. Nu nog zorgen dat wij onze rug rug recht houden, dat is onze uitdaging!
    Nogmaals bedankt,
    Marjolein

  16. janneke zegt:

    Wat fijn dat jullie er wat aan hebben gehad.
    Het is, denk ik, een goed en wijs besluit.
    Natuurlijk wil je het beste voor je kind, vanuit de liefde die je voor hem voelt.
    Je wil dat hij opgroeit tot een volwassen, zelfstandige man die zichzelf kan redden; die op zichzelf kan wonen, zijn eigen geld kan verdienen en een leven kan leiden waarbij hij zich zo gelukkig en prettig mogelijk voelt.
    De basis daarvoor schep je als ouders: door middel van liefde geven, steunen, grenzen aangeven, soms een zetje in de voor hem beste richting geven en er verder simpelweg voor hem zijn. Een klankbord zijn om momenten dat het moeilijk of zwaar is.
    Een helpende hand, een helpend woord.
    Van onze zoon krijgen we nu terug dat hij met name zich het meest gesteund door ons voelde door het vertrouwen in zijn kunnen, dat we hem gegeven hebben. Hem loslaten en erop vertrouwen dat het goed komt en er tegelijkertijd voor hem zijn als hij dat nodig heeft: een vingerwijzing, een luisterend oor.
    Maar zoveel mogelijk zelf laten doen en ondernemen in een van tevoren afgesproken tijdsduur.
    Want ook dat is van belang hierin, tijd, om te voorkomen dat het weer neerkomt op “het leven in het Land van Ooit”.
    Ik heb het idee dat jullie zoon ook precies krijgt wat hij nu nodig heeft om te kunnen gaan groeien en geloof te krijgen in wie hij is en wat hij kan.
    Ik wens jullie en jullie zoon het beste voor de toekomst.
    Liefs, Janneke

  17. Marjolein haver zegt:

    Ik wil jullie laten weten dat wij vorige week een doorbraak hebben gehad bij onze zoon. Eindelijk durft hij aan zichzelf toe te geven dat hij zijn HBO niet gaat halen. Hij stikte zowat in zijn literatuurverslag, gebruikte volop medicijnen maar er kwam niets op papier. Wij hadden vooraf gesteld (op jullie advies) dat hij dit verslag voldoende moest halen, omdat anders het zeker geen zin heeft om nogmaals af te studeren. Dit bracht hem tot het uiterste, ik vond het eng worden, want ik kon niet bedenken hoe hij uit deze benarde positie kon komen. Hij had nl aan iedereen verteld dat hij het ging halen (hij was er zo dichtbij en kreeg ook veel steun) Hij mist echter de vaardigheden die bij hbo horen, al heeft hij wel de kennis. Hij is echt niet dom. Na een emotioneel weekend, waarbij vooral het gezichtsverlies naar zijn vrienden een grote rol speelde heeft hij het iedereen opgelucht vertelt en zij pakten het goed op. Hij is nu zover dat hij kan nadenken over een baan die wel haalbaar is. Waar hij zijn zelfbeeld kan opvijzelen en van daaruit weer kan groeien. Ook hierin zullen we grenzen zetten, hij weet dat we dat uit liefde doen. Maar ik kan je wel vertellen het valt niet mee. Bedankt voor de waardevolle tips.

    • janneke zegt:

      Ha Marjolein,

      Jullie hebben een behoorlijk heftige tijd achter de rug!
      Ik begrijp dat jullie erg bezorgd zijn geweest om jullie zoon.
      En heel terecht, denk ik, veel stress is niet goed voor een mens….
      En zeker niet onder de gegeven omstandigheden.
      Mijn man heeft vier jaar geleden een masteropleiding behaald. (Naast een fulltime baan, eigen bedrijf)
      Het heeft hem bloed, zweet en tranen gekost, vier jaar bittere ellende, ook voor mij.
      Tijdens het laatste jaar en het halve jaar na zijn opleiding is hij volledig gaan doordraaien.
      Toen de hele puinhoop steeds duidelijker werd, zijn wij hulp gaan zoeken.
      Hij was op dat moment 52 jaar. Uitslag: o.a. ADHD, ernstige depressie.
      Hij is drie jaar lang begeleid en onze zoon heeft hem ondersteund met de gemaakte puinhopen opruimen.
      In de loop van zijn leven heeft mijn man heel wat studies gedaan. Omdat hij hunkert naar kennis en omdat hij een laag zelfbeeld heeft: nooit goed genoeg in zijn vak, naar zijn idee.
      Hij heeft op zijn 17e het vwo fluitend afgerond, op zijn 21e een HBO en daarna nog zo het een en ander tot en met die master. Hij weet al zijn hele leven dat hij hoogbegaafd is, geschat IQ tussen 145-150.
      De laatste opleiding liep hij vast op de manier van studeren die tegenwoordig van studenten wordt verwacht: normaal gesproken verliest hij zich tijdens een opleiding in 1000 zijwegen en “en passant ” neemt hij de opleiding mee tot de eindstreep.
      Dat kon deze keer niet door het vele schrijfwerk en de continue aanwezige deadlines.
      Deze manier van studeren past niet bij hem. Hij is daar te ADHD voor, zeg maar.
      Daarbij is teksten uitschrijven een grote ellende omdat goed formuleren ook een probleem is.
      Ten koste van alles heeft hij de opleiding willen afronden.
      Het prijskaartje is uiteindelijk veel te hoog geweest en heeft hem ook een stuk van zijn gezondheid gekost. Het heeft er uiteindelijk wel voor gezorgd dat hij nu beter aanvoelt dat hij over zijn grenzen gaat.
      Ik ben blij voor jullie en jullie zoon dat hij zo verstandig is om niet over de rand te kieperen en ten koste van alles maar te blijven proberen iets te halen wat niet te halen is.
      Mijn man is gestopt met studeren. Het is mooi geweest. Hij richt zich nu nog op de resterende tijd die hij nog moet werken, probeert redelijke werktijden aan te houden en meer vrij te zijn.
      Ik hoop dat jullie zoon een leuke baan gaat vinden die bij hem past. Misschien een waarbij hij vanuit het bedrijf kan leren en verder groeien.
      Zo’ n papiertje zegt niet alles. Het gaat ook om motivatie, enthousiasme en de wil om ergens te komen, de inzet. Nou, en dat hij dat heeft, heeft hij al ruimschoots bewezen!
      Heel veel succes,
      Hartelijke groet,
      Janneke

  18. hallo beste allemaal…

    wat herken ik me zelf in jullie zeg!!! na zo veel jaar van het leven met m’n zelf en allerlei gedoe, gedachten en gevoelens heb ik eindelijk het gevoel “mezelf” te hebben gevonden. En dat ik dus niet “alleen” zo raar denk en doe, .maar dat het een naam heeft en ergens onder valt.
    in mijn leven kom ik om de zoveel jaar terecht bij “psyq”, het helpt altijd wel voor een korte periode maar nooit echt… Nu ik al een tijdje zeker weet dat ik add heb wil ik daar ook voor getest worden etc. maar mijn behandelaar blijft zo hangen op een persoonlijkheidsstoornis, tuurlijk zijn er sommige kenmerken die overeenkomen maar zo kan je blijven door gaan. Ze lijkt niet geïnteresseerd of gemotiveerd om mij verder te onderzoeken. Ik voel me niet gehoord en dat raakt me heel erg want het is voor het eerst dat ik denk ergens bij te horen…

    🙁
    🙂
    Cynthia

    • Beste Cinthia,

      Ik heb je verhaal gelezen en herken er veel in van mezelf. Ook ik ben er nog maar net achter en wil een diagnose. Ben naar mijn huisarts gegaan en heb een verwijzing naar een specialist voor ADD. Moet alleen nog 4 weken wachten voor ik aan de beurt ben. Laat je niet wegsturen als je het zeker weet. Ik wens je engoede behandelaar en sucses toe.

      Wilma

  19. Herkenbaar allemaal. Weet nu een jaar of anderhalf dat ik ADD heb en ik, maar voornamelijk mijn partner ondervindt hier heel veel problemen van. Ik onthoud geen drol, maar weet precies wat er te onthouden was als ik er op aangesproken wordt. Plannen in prive leven is r*k. Grootste probleem waar ik echt hulp voor wil is slapen. M’n lichaam is moe maar m’n hoofd kan gewoonweg noet naar bed. Dit resulteert in nachten tot 0230 op de bank etc. Iemand tips?

    Gr mike

    • Cynthia zegt:

      Hi Mike,

      heel herkenbaar! LTO3 zou uitkomst kunnen bieden. Ga maar eens kijken, ik heb het in huis gehaald voor mijn dochter van 6, hoogsensitiviteit en waarschijnlijk ook ADD, net als ik. Maar ik ben hoogzwanger maar ga er na mijn zwangerschap zeker mee beginnen! Alleen maar positieve berichten hierover en 100% natuurlijk! Ik hoop dat je er wat aan hebt.

      Groetjes!

      • Bij alles wat ik lees, ervaar ik herkenning. Toch hebben we allemaal een andere levensomgeving, én een bepaalde plek in het sociaal maatschappelijk systeem. Wat voor de één werkt, geldt niet perse voor een ander. Ben je een man of ben je een vrouw?. We worden overspoeld met goedbedoelde adviesjes. Even tussendoor……Laat je niet blind staren op het middel LTO3. Dit middel wordt de hemel in geprezen als dé vervanger van Ritalin e.d, maar je koopt behoorlijk dure ‘gebakken lucht’.
        Het enige wat je kunt ervaren is het ‘placebo effect’. De positieve berichten zijn bij dit middel verbazingwekkend te noemen. Te mooi om waar te zijn. Jochem weet wel hoe zijn ‘handel’in elkaar steekt, en laat geen moment ombenut om dit middel onder de aandacht te brengen. Heb deze jongeman al een tijdje gevolgd, en hij heeft in 2012 zich behoorlijk misdragen, bij een forum voor mensen met ME. Hij probeerde op een schandalige manier, deze mensen te overtuigen van zijn product.
        Als je de samenstelling van LTO3 onder de loep neemt, dan kun je deze ingrediënten op een veel goedkopere manier proberen. Dan doet het in ieder geval minder pijn in je portemonnee.
        Óók ik heb zo’n potje besteld en geprobeerd. Kwakzalverij.
        Iedereen reageert verschillend op de medicaties. Hoe kan het ook anders.
        Heb je AD(H)D met comorbiditeiten, zoals met ASS kenmerken, of dergelijken, dan wordt het nog ingewikkelder. Hoogbegaafdheid kan ook een grote rol spelen. Niet iedereen is zich hier van bewust. Hooggevoeligheid gaat vaak hand in hand met deze stoornissen. Óók niet bepaald een pretje, als je daarin nog een ‘ongeleid projectiel’ bent (me). Zware overprikkeling is het gevolg.
        Zie daar maar eens goede begeleiding voor te krijgen. Meestal kom je dan terecht bij coaches in de alternatieve hulpverlening. Niet iedereen heeft een dikke portemonee, en de zorgverzekeraars vergoeden deze, in de meeste gevallen maar gedeeltelijk. En dan mag je nog hopen dat de betreffende coaches niet al te ‘zweverig’ zijn.
        We hebben allemaal een neurotransmitter defect. Whe are born this way!. Maar we zijn daarin allemaal uniek. Gradatie verschillen, and name it!.
        We zijn nooit saai, en beschikken over zoveel potenties. We laveren er op onze eigen manier, en het gevoel dat je hier niet alleen in staat, maakt het dragelijker. Ik ben een vrouw van 51. Ik heb dochters (30) en (24). Zij hebben allebei een partner met ADD. Het zit bij ons in de genen.
        Ik zie het ook terug bij mijn twee kleinkinderen. Een meisje van tweeënhalf, en een jongetje vanéén jaar. Beide vertonen ze nu al de kenmerken. Ze zijn bijzonder slim, ontwikkelen zich sneller dan gemiddeld, en mijn dochters hebben hier hun handen vol aan. Maar ze zijn fantastisch!
        Misschien kom ik nog uit een maatschappij, waarin deze zaken geen dagelijkse kost waren. ADHD werd destijds MBD genoemd (Minimal Brain Damage). We stonden niet onder de grote druk, die in ons huidige maatschappij hoogtij viert. We konden nog gewoon ‘kind’ zijn.
        Ritalin, Concerta, Dexamfetamine bestond nog niet, en nú worden we ermee overspoeld..
        Als het enige verlichting brengt bij de ongemakken, then go for it!. Werken deze middelen niet, of onvoldoende. So be it!.
        Heeft je omgeving hier problemen mee. Jammer dan!. Jij bepaalt, niet je omgeving.

        • Janneke zegt:

          Een mooi persoonlijk stuk!
          Fijn dat jullie als familie hier zo goed mee om kunnen gaan.
          Al zet ik wel mijn kanttekeningen bij de laatste zinnen die je schrijft.
          Als je niet voldoende baat hebt bij bepaalde medicatie, is het niet in de eerste plaats de omgeving die hiermee moet dealen….
          Inderdaad gaat het erom dat jij je zo prettig mogelijk in je vel voelt, op welke manier en met eventueel welke medicatie ook.
          En zolang je dat niet als zodanig ervaart, blijft het vaak toch een zoektocht naar het voor jou best mogelijke.
          Verder ben ik het volledig met je eens dat de maatschappij heel erg veel van mensen vraagt.
          En dat dat voor aardig wat problemen kan zorgen bij mensen met een iets andere bedrading.
          Zoals mijn man met ADHD dan ook vaak zegt: was ik een dikke eeuw eerder geboren, dan was ik gewoon iemand geweest die keihard en lang werkt op het land.
          Nu worden er aan hem van hogerhand bijna onmogelijke eisen gesteld op administratief gebied. Gelukkig heeft hij de hulp van onze zoon hierbij, anders zou het opnieuw een puinhoop worden… Dat heeft dus niets met intelligentie van doen, want mijn man heeft een IQ tussen 145-150. Bepaalde zaken zullen altijd een probleem blijven, pilletje of niet….

          Groetjes, Janneke

        • Je slaat de spijker op zijn kop Christine, het gaat in jouw stuk om “begrip”. Jij weet uit eigen ervaring waar je over spreekt, jij herkend en erkend en ziet ADHD niet als een probleem. Je “omarmd” diegene met dit neurotransmitter defect (of iig je familie) en staat ze waarschijnlijk bij met raad en daad. Door gebrek aan objectieve artikelen en/of de verbondenheid in artikelen/sites/facebook met meestal een commercieel belang, ontstaat volgens mij veel verwarring. Maar BEGRIP is wat mij betreft een belangrijk kernwoord binnen AD(H)D net als ENERGIE.

          Voor degene die verder wil, ga je gang maar het is een hele kluif…..

          Ik ben 43 jaar en zit sinds 6 maanden aan de Methylfenidaat. Voor mij een uitkomst, maar slechts het begin van een lange weg die ik zeer positief, en uiteraard wel doordacht, ben ingeslagen. Onbegrip, van mijn ouders is de grootste blokkade op deze weg en aan deze kluif begin in pas als ik mij echt sterk voel. (en daar ben je dan 43 voor geworden…) haha, ja, angst om te falen zit er goed in, misschien iets te vaak gehoord “Je kan het wel maar je doet het niet”

          Mijn jeugd is heerlijk geweest, zonder medicatie, zonder veroordeling, zonder weten van “ADHD” alhoewel de tip van enkele leraren op de lagere school wel was ” laat hem eens testen (of wat dan ook) op MBD”, Leon zit nooit stil, is er vaak echt niet bij behalve bij sport en handarbeid, toneel, muziek, en wordt op school veel als loopjongen gebruikt, lesmateriaal verplaatsen van klas naar klas, zodat hij deze taken lekker in zijn eentje kan uitvoeren. Ik was altijd buiten, nooit in groepen maar vaak slechts met één speelmaatje tegelijk (meestal de gekste) , en kon mij ook in mijn eentje heel goed vermaken met muziek, sport, klusjes, enz….. Met een zuignap ter wereld gekomen in 24+ uur, blauw aangelopen door navelstreng-strop en zuurstoftekort kan een indicatie zijn voor MBD maar “wat niet weet wat niet deert”. “Na een zomerkamp van een week heeft hij 26 uur geslapen, want hij blijft altijd tot het laatst wakker….” zei mijn moeder, maar “iedere gek zijn gebrek” is nog steeds haar redenatie.

          Tot ik op mij 36e bij de zoveelste psych (PsyQ) via mij moeder, die betrokken moet zijn voor de indicatie, voor het eerst van mijn leven veel van de bovenstaande zaken te horen kreeg. Met de problematiek van mijzelf op dat moment werd de diagnose ADD met (inmiddels een) Dysthyme stoornis gesteld.

          In 7 drukke jaren vanaf de diagnose ben ik mij gaan verdiepen in ADD en voorbereiden op medicatie omdat ik in eerst instantie niet durfde. Mijn totaal verkeerde indruk van deze medicatie die ik vooral zag als “upper” kreeg ik door slechte voorlichting bij PsyQ en de rol van mijn moeder die Methylfenidaat vergleek met de “mothers little helpers” uit de 60ties dat overigens een “downer” is. Bovendien schetste zij een commercieel verband tussen PsyQ en medicatie. Ook over medicatie heb ik weinig zinnigs kunnen vinden tot ik vorig jaar van mijn huisarts mocht vernemen dat het niet verslavend is bij AD(H)D ers, en ik daar echt niet bang voor hoefde te zijn.

          Mijn verslavingsgevoeligheid is iets waar ik mij bewust van werd omstreeks mijn pubertijd en de reden dat ik gelukkig in de 90ties nooit heb geslikt of gesnoven. Helaas zijn gokken, blowen, alcohol en roken wel verslavingen geweest die ik achteraf grotendeels zie als “zelfmedicatie”, de eerste 3 in ieder geval. Met blowen stopte ik me toen ik uit huis ging, ik wilde het tegendeel bewijzen dat ik wel degelijk op mijzelf kon wonen. De laatste twee heb ik het langst gedaan en tegen ‘niet roken’ vecht ik nog steeds. Eén biertje kan ik tegenwoordig écht voor de smaak drinken, dat komt goed uit want met medicatie schijnt het niet goed samen te gaan maar ik heb geen behoefte meer om de “rust” te vinden door alcoholgebruik. Na 6 maanden moet ik concluderen dat medicatie verschrikkelijk veel positiefs doet voor mij. Voor mij is het kernwoord, energie.

          Door continue gedachtenstroom, van de hak op de tak, meestal zonder slotconclusies, en dus meerdere keren per dag langs kwamen”, ben ik altijd doodvermoeid geweest. Hoe meer verantwoordelijkheid ik kreeg, en mijn koppie erbij moest houden (dat denk ik eigenlijk alleen door hyperfocus kan geschieden) hoe meer ik in mijzelf keerde, vermoeid. Ook de laatste 4 jaar met mijn gezin, vouw en 3 kinderen, en samen een eigen bedrijf zag ik door de bomen het bos niet meer. Liep de zelfmedicatie voor de zoveelste keer uit de hand, en werd ik verschrikkelijk cynisch als ik gedronken had. Na anderhalf jaar rook en alcohol vrij, zag ik geen duidelijke verbetering en ben ik begonnen aan Methylfenidaat. Dat werkt tot nu toe wel.

          Geen behoefte aan zelfmedicatie, energie,concentreren, minder onnozele gedachten. Mijn conclusie dat ik jouw begrip voor ADD deel, mijn vrouw en ik, onze kinderen op positieve manier, in de gaten hou n hopelijk met mijn ouders ook eens normaal kan bespreken zodat zij het echt leren begrijpen. En niet afwimpelen, ook al is het goedbedoeld, “We hebben je altijd al een rare gevonden” hetgeen leuk is als je er schijt aan kan hebben, maar niet fijn is om te horen als het je zoveel moeite kost om “normaal” door het leven te gaan. Enfin, nu kap ik echt.

          Groet Leon

  20. Hoi Mike,

    O.a. kan Melatonine helpen.
    Lichaamseigen stof, die bij ADHD en ADD waarschijnlijk te weinig wordt aan gemaakt, waardoor verstoord slaappatroon op kan treden.
    Via je arts kan je hier een recept voor krijgen.

  21. Heey Janneke,

    Bedankt voor je snelle reactie.! Helaas heb ik dat al geprobeerd en had dat (voor mijn gevoel) niets opgeleverd. Wellicht heb ik het ook te kort gebruikt waardoor het effect niet merkbaar was. Zou dat kunnen?

  22. Melatonine is geen slaapmiddel.
    Je slaap zelf wordt beter, je word meer uitgerust wakker.
    Als het zo moeilijk wordt, in slaap vallen, kan je ook naar een slaapkliniek.
    Vraag een verwijzing hiervoor bij je arts.

  23. melatonine is heel goed maar je moet het dan ook weer kunnen verdragen en ook de dosis speelt rol

  24. Ik weet dat het geen slaapmiddel is haha. Denk ook dat gewoonweg m’n vrouw de tv uit laten zetten en simpel WE GAAN SLAPEN! een hele dikke hulp is. (Hoewel ik dan nu nog best geïrriteerd kan reageren en das niet leuk voor haar) wellicht een fase waar ik doorheen moet?

  25. Wellicht.
    En als je zo eens googeld op slaapproblemen, is dat wat je schrijft inderdaad een van de tips.
    Maar ja, dan de uitvoering nog…
    Ik denk dat een mens alleen bereid is tips op te volgen wanneer hij/ zij er genoeg van heeft problemen te hebben met een of ander.
    Misschien kan je de TV dan zelfs wel zelf uit zetten! ; )
    Succes!

  26. Wouw geweldig om dit allemaal van jullie te lezen. Ik kwam er op mijn 32ste pas achter. Test gedaan bij interspy in groningen. 9 van de 10 Add en 4 van de 10 adhd. Dus ADD
    toen in er informatie erover op ging zoeken. viel ik van mijn stoel. zo herkenbaar. chaotisch, alles op laatste moment, alles uitstellen= doe ik zo of straks en dan vergeten. onrust in je hoofd. slecht slapen maar ook te laat op bed gaan helpt ook niet echt. als lui en ongeintresseerd overkomen. negatief zelfbeeld dwz het ligt aan mij of ik doe het wel fout en veel vergeten. Geen vriendschappen vast kunnen houden en moeilijk in kunnen leven, soms wel zelfmoord gedacht.
    heb nu een gezin en daar is regelmaat duidelijk inleven in je kind en elkaar begrijpen etc belangerijk.
    Heb me erg kut gevoeld en negetieve denkwijzen.
    op een gegeven moment me verdiept in boeken over denkwijzen en zegswijzes.
    kreeg een boek van de schrijver cal carnegie. zo maakt u vrienden en goede relaties. Veel van geleerd en dit raad ik iedereen aan. het gaat over wat zeg je hoe zeg en wat kan ik zelf verbeteren. veel prachtige voorbeelden.
    Maar ik zag ook de positieve dingen van mezelf cq add,. Creatief, groot oplossend vermogen, Humor,
    handuig en gevoelig en een groot inlevingsvermogen ( ik werk in de zorg en kom daar veel adders en adhders tegen.
    melatomine gebruik ik soms voor de nachtrust en dat werkt als een trein.
    Nou een heel verhaal en lekker van de hak op de tak en alles door elkaar en spelfouten maar dat boeit me niks. (ik moet nog van alles doen en zit nu ineens achter de pc. hihi) en iedereen zijn verhaal vond ik mooi om te lezen!! iedereen komt er wel TOPPERZZZZZZZZZ
    als ik ga slapen zeg ik tegen mezelf dat ik heerlijk ga slapen en zin in de volgende dag heb. ben gaan sporten en gezond eten. en zeg tegen mezelf ik mag erzijn. Acceptatie moet je uitspreken en dat werkt door in je lichaam. Ik weet van mezelf waar ik niet goed in bed en ben daarmee aan de slag gegaan. alles opschrijven als iemand iets zegt of iets vraagt of wat in me op komt. agenda etc.
    Ritalin gebruik ik ook en meestal sochtends en smiddags 1 of 2 en dat geeft rust orde en alles komt beter aan. het is een hulpmiddel voor in me hoofd en eerst schaamde ik me ervoor nu niet meer. ik mis een stofje in me hoofd en krijg er teweinig van.
    Kijk waar je goed in bed en ik geniet nu alles om me heen en soms als ik druk ben dan ga ik even opdrukken en een dansje doen. Heerlijk. spreek uit ik ben blij en spreek uit wat je voelt en benoem wat je vind. ik vind leuk dat je er bent of bedankt voor.. . wens iedereen een fijne dag en help mensen om je heen.

    • Dag Rob

      had jij ook last van achterdocht ?
      willen weten voorheen wat een ander over je denkt ?

      bedankt voor je mooi artikel erover .

      gr A

      • reactie op A

        meer druk om wat andere van je vinden. op een gegeven moment had ik een punt. ik ben wie ik ben en ik mag er zijn. ik ben tevreden met mezelf. nadat ik me verdiept had in boeken en in de titel was er een omslag. Lees dat boek maar van dale carnegie.
        en soms vraag ik wel eens mensen die dicht bij me staan.

  27. Hoi Rob,

    Ik ben blij voor je dat de puzzelstukjes op zijn plek zijn gevallen . En ik proef je opluchting in wat je schrijft.
    Fijn hoor.
    Weten geeft macht en een gevoel van controle, toch?
    Alle goeds en succes voor de toekomst wens ik je!

    Janneke

  28. Hallo,

    Heftig al die verhalen, toen bij mijn zoontje ADHD werd geconstateerd zijn wij begonnen met ritalin en daarna overgestapt op Concerta
    Was er niet blij mee maar voor zijn schoolgedrag, wouden we toch iets proberen, pas toen hij ze nam en tegen mij zei, mam wat ben ik rustig in mijn hoofd, kreeg ik een blij gevoel.
    Hij is nu 15, nog steeds aan de Concerta, dat werkt 12 uren, en hij doet het echt fantastisch en geen bijwerkingen.
    Ik weet dat er veel mensen zijn die anti medicijnen zijn, maar kwaliteit van leven, jeugd is toch ook belangrijk.
    Ik ben wel van mening dat bepaalde medicijnen een verkeerde neerslag kan hebben , zo bij ons ritalin en stratera, maar er is meer dan dat.

  29. Blij om deze site tegen te zijn gekomen. Bedankt voor jullie openheid en kwetsbaarheid.
    Ik ben Melany, studeer al jaren hbo en loop ver achter. Toch heb ik een ontzettende doorzettingskracht en zal ik alles geven… Ik ga nu naar de huisarts voor de verwijzing om add vast te laten stellen.
    Ik hou jullie op de hoogte……

    • Melany je weet Zlef wel dat je het kan!! Ik ken een verhaald van iemand die werk ging doen en allemaal dingen daaarvoor moest doen. Hij plakte allemaal post its op zijn tv met al die taken. pas als die alle taken had voldaan mocht hij weer tv kijken.
      is maar een voorbeeld maar als je echt wil dan kan je alles. en als je add blijkt te hebben en dan ?
      TOPPER.

    • En?

  30. Hoi Melanie,

    Sterkte en succes!

    Groetjes, Janneke

  31. Ik herken veel vn mezelf en ook mijn broers gedrag. Toen mijn broer in 2012 van de pi dordrecht op kamers mocht, kreeg hij een coach. Binnen no time dacht zn coach aan adhd. Meneertje wilde geen hulp. Vorigjaar verhuisde mijn zus uit ht ouderlijk huis door mij zegt ze. Ik was meer bij mijn ma dan in mijn huis. Dat deed mij erg pijn nog steeds. Mijn broer (hele jeugd) was agressief tegenover mij. Hij was mijn gedrag zat want ik schreeuwde vaak tegen mijn dochtertje van 1 jaar en we vochten zo erg dat hij weg is gegaan. Tot de dag van vandaag woont hij bij zn (onbekend) vriendin. Vandaag was ie op bezoek bij mijn moeder en was natuurlijk weer woordenwisseling over zn bloeddruk want meneertje moet gelijk hebben en owee als je hem niet laat uitpraten of niet aankijkt. Maar goed hij helpt mij altijd en is een toffe oom. Zoals het nu gaat thuis is perfect. Nou alleen mijn gedrag dus. Mijn moeder had een zware bevalling en ik had daardoor een beetje zuurstoftekort door het fout handelen vn de arts en assistente. Mijn hele leven had ik het moeliijk en ging vn baan naar baan. Opleidingen beginnen en niet afmaken. Ik rende altijd weg vn problemen desnoods bleef ik bij vrienden als ht je even teveel werd of als ik niet mocht uitgaan vn mijn moeder. Dat bleef zo tot mijn 24e. Ik vroeg altijd aan mijn moeder waarom ik anders was dan mijn klasgenoten of mijn omgeving. Moederlief antwoord was dat ik een laatbloeier ben, het bekende bevallingsverhaal en opeens uit het niets haalt ze een rapport van peuterklas en basisschool, dromerig, vrrlegen nou je kent het wrl. Ja hoor ik wist ht. Mijn moeder zei gelijk dat ik ht moest vergeten en niet altijd de rapport erbij halen. Komt wel goed met mij zei ze. Met Psq was ik ook klaar mee en kreeg ” diagnose” persoonlijkheidsstoornis. Mijn moeder gaf zichzelf de schuld en schaamde zich ook als er bezoek was en ik had geen goeie dag. Ik baalde van alles en mezelf. Oudjaars avond waren we (ouders, broer, kind) gezellig tv kijken bij mijn zus. Uit het niets zegt mijn moeder als de dokter nog irtsjes langzamer was dan was jij net als haar. Daarmee bedoelde ze dus de presentatrice vn Lingo. Stomverbaasd keek ik haar aan en dacht what the fuck ohwke ?!! De presentatrice was gehandicapt aan de gevolgen vd zuurstofgebrek. Ik liet het maar aan mij voorbijgaan maar stoort mij nog steeds. Als ik een gehandicapt persoon zie dan denk suus zeur niet zo, het leven is niet zo erg. Heb een gezonde dochter, mijn fam is er voor me en ben relatief gezond. Maar toch voel ik me rot vooral als ik anderen carriere zie maken of vadrrs spelen met hun dochter. Ik bleef op 1 plek of ging 5 stappen naar achter. Op mijn 18e kreeg ik ook nog eens een psychose door stress maar ook door wietgebruik in mijn tienerjaren. Daardoor heb ik erge smetvrees en soms achterdochtig, somber. Wat mij irriteer is het gezeur vn anderen, laatste moment vanalles doen, emotioneel, uitstellen, anderen hoor ik dat ik dromerig bn, dom, lui, schuw, uitsteller, hak op de tak praten, vergeetachtig, melig (vooral als ik moe ben), 10 dingen tegelijk doen, kort lontje, assertief, leergierig, slim, goede cijfers behalve voor rekenen en wiskunde( haal cijfers door elkaar). Kan wrl goed leren vooral taal is mijn favoriet. Ik ben antiliaans met duitse en nederlandse ouders dus het is mt de paplepel ingegoten. Ik kan dagen iets laten liggen en 1 avond van te voren leren en haal ik een 7 laat staan als ik leer. Als iet me niet boeit dan moet ik blijven lezen totdat ik het begrijp daarom hou ik vn praktijk. Ik wil graag me rijbewijs halen en gs deze week echt weer beginnen. Ik ben 32 en moeder vn een 3 jarige lieve en ondernemend meisje. Ik wil ht beste voor haar want op dit moment zie ik ht niet positief in. Ik wil graag mijn eigen nagrlstudio want heb al 8 certificaten en komen dit jaar meer bij 🙂 Daarnaast heb ik chronische Sarcoidose (mijn moeder ook). Het is een uitdaging maar ik probeer positief te blijven. Na jaren te worden weg gestuurd bn ik het nu zat. Met een jengelend kind aan mijn arm heb ik vandaag weer de huisarts gebeld en krijg morgen om 12:00 een afspraak bij de huisarts. De assistente gaf mij 20 min om rustig mt de arts te praten. Bn wel nerveus. Hoop voor het beste. Wens jullie veel succes. Groetjes suus

  32. laatste moment vanalles doen, emotioneel, uitstellen, anderen hoor ik dat ik dromerig bn, dom, lui, schuw, uitsteller, hak op de tak praten, vergeetachtig, melig (vooral als ik moe ben), 10 dingen tegelijk doen, kort lontje, assertief, leergierig, slim, goede cijfers behalve voor rekenen en wiskunde( haal cijfers door elkaar). Kan wrl goed leren vooral taal is mijn favoriet. Ik ben antiliaans met duitse en nederlandse ouders dus het is mt de paplepel ingegoten. Ik kan dagen iets laten liggen en 1 avond van te voren leren en haal ik een 7 laat staan als ik leer. Als iet me niet boeit dan moet ik blijven lezen totdat ik het begrijp daarom hou ik vn praktijk.

    Napoleon zei je hebt dag en nachtdromers en wees bevreesd voor de dagdromers want die dromen over dag en kunnen hun dromen werkelijkheid maken. en verder zie ik allemaal eigenschappen die je goed in je toekomste werk kan gebruiken (nagelstudio.) ik lees 10 dingen tegelijk. alles op laatste moment is ook handig als de facturen nog de deur uitmoeten voor het weekend 🙂 verder moet je je geen f*&k aantrekken van anderen. begin je eigen zaak en denk aan je zelf. en wat mij motiveeerd en wat mischien een extra motivatie is: Hoe kijkt je kind na jou nu en later. Iemand die zich aldoor laat afwijzen of zich helemaal zelf red en geknokt heeft om ergens te komen. Mohammed ali heeft ook eerst 100 keer verloren voor hij kampioen werd. GO SUUS. google eens wat alle kernmerken van add of adhd en schrijf het positiefe tegenovergestelde op of kijk naar de dingen waar je goed in bent. als je kort lontje hebt dan ben je betrokken en slecht tegen onrecht kan net als ik. JIJ KAN HET!!! BAM EN DOOR!!

    • susana zegt:

      hai rob
      harstikke bedankt voor je lieve en motiverende woorden. Ik heb een lach op mijn gezicht.
      dat zal ik zeker doen. als ik iets op papier schrijf dan heb ik idd overzicht 😉
      ik ga dit jaar inschrijven bijn de kamer van koophandel en morgen alvast een buro en stoel kopen dn kan ik oefenen voordat ik echt in de salon ga zitten. trouwens heb al een aanbod gekregen v om een tafel te huren in een kapperzaak in rotterdam. ben wel nerveus.
      Ik was naar de huisarts geweest en zij stuurde mij door naar de therapeut bij de andere huisartsenpraktijk. Ik verterlde met tranen in mijn ogen waar ik zoal tegen aan loop maar dat vond de therapeut geen reden om een onderzoek te doen. Ze wil maandelijkse gesprekken en daar heb ik niks aaan eerlijk gezegd maar goed, Ik kom er wel uit dat doe ik altijd. Beter laat dan nooit he

      Groetjes Suus

  33. Na bijna 24 jaar antidepressiva geslikt te hebben, ben ik er de week achter gekomen, omdat we met onze zoon van 13 vastlopen op school, dat ik waarschijnlijk niet depressief ben maar dat ik gewoon ADD heb.
    Dat komt vaker voor heb ik inmiddels gelezen, dat de ouder tot de conclusie komt dat het gedrag van hun kind bij zichzelf de ogen opent. Ineens valt alles op zijn plek. Waarom ik 2 keer bleef zitten, terwijl ik toch best slim was. Waarom ik ineens met de vakken die ik wel leuk vond met het cijfer 8 slaagde. Waarom ik de MEAO niet afgemaakt heb en vooral ook waarom ik verslaafd ben geraakt aan alcohol. Gelukkig ben ik daar 5 jaar geleden vanaf gekomen, maar wat ben ik nog steeds op zoek naar de demping van mijn eigen gedichtenstroom. Toen ik van de week een ADD specialist sprak, viel ineens alles op zijn plaats. Zelf mijn vader, een enorme nuchtere man zonder ADD, zei dat hierdoor heel veel puzzelstukjes op hun plaats vielen. Ze werden soms echt gek van mijn! Volgende week heb ik een afspraak met de huisarts en dan door naar de specialist. Deze gaf aan dat het ook vaak voorkomt dat mensen aan de antidepressiva worden gezet, terwijl ze eigenlijk ADD hebben. Ik kijk er naaruit! En natuurlijk gaan we met onze zoon aan de slag. Wat ik ben ik ontzettend dankbaar dat we er bij hem waarschijnlijk op tijd bij zijn en dat hij nu misschien wel naar de HAVO kan. Zijn CITO-score was erg hoog, maar op de basisschool zeiden ze dat hij vanwege zijn inzet dat niet zou gaan redden. Jammer dat ook zij nooit verder gedacht hebben. Maar nu komt het goed! ik voel het! Eerst maar eens even een smoothie maken, want op dit moment zit ik in mijn smoothie periode. Vorige week was dat nog het Monitignac dieet en daarvoor zat ik aan de alpenpillen. Mijn man werd er helemaal gek van. Toen ik hem vertelde dat ik waarschijnlijk ADD heb, zei hij dat hij dacht dat dat bij mij hoorde. Ik leek op te merken dat hij het misschien best jammer zou vinden als ik al mijn gekke gedragingen misschien ga verliezen. Hij heeft ook wel eens gezegd, als ik weer eens een aparte actie had. “Met jou is iedere dag anders en nooit saai” Dat is wel mooi, vind ik. Daarmee komt de vraag voor wat betreft medicatie ook wel in beeld. Ik wil namelijk ook niet veranderen in een persoon die niet mee op mij lijkt zoals anderen hierboven ook aangeven. Maar voor mijzelf… Misschien kan ik dan wel consequent opvoeden en misschien kan ik dan ook stukken tekst en boeken lezen en niet eerst een cake gaan bakken en dan pas kijken hoe het eigenlijk ook alweer moest. Op dit moment kan ik leven met mezelf. Dat doe ik al 43 jaar zo, maar soms wordt het verlangen naar een onbewoond eiland zo groot dat ik in paniek kan raken van mijn eigen drukke hoofd.

  34. Twee van mijn zonen en ik zijn typische ADD’ers.
    We hebben alle drie veel baat bij LTO3. Dat helpt ons gefocust te blijven en de positieve kanten van de ADD tot uiting te laten komen. Echt een aanrader.
    In een bijlage van de Volkskrant stond eind vorig jaar het volgende artikeltje, dat aangeeft dat het ook in de medische wereld bekendheid begint te krijgen:
    http://adhdforpower.com/wp-content/uploads/2016/02/Artikel-De-Volkskrant-Oktober-2015.pdf

  35. Daisy zegt:

    Hallo!
    Nadat iemand aan mij vroeg of ik soms ADD had ben ik toch even gaan rondneuzen op het internet en zodoende kwam ik hier terecht. In veel dingen herken ik mijzelf, en ik hoop dan ook jullie ervaringen te horen. Wat ik voornamelijk aan mezelf merk is dat ik continu druk in mijn hoofd ben. Soms word ik letterlijk echt moe van mezelf, zoals net heb ik een bezichtiging gehad en dan ben ik erg enthousiast. Ik kan dan ook echt door ratelen hierover en het voelt alsof er zich een speedy gonzalez in mijn hoofd bevind. Verder ben ik een rustige persoon en nogal introvert. Ik houd ervan om mijzelf in mijn kamer op te sluiten.

    Wat ik ook merk, en dit speelt zich al gedurende mijn hele leven af is dat ik heel snel ben afgeleid door welk geluid dan ook. Soms als ik in gesprek ben kan ik ineens heel afwezig zijn omdat iets mij heeft afgeleid. Daarnaast vind ik het moeilijk om mij tot leren aan te zetten, maar als ik aan het leren ben dan kan ik hier wel obsessief mee bezig zijn. Alleen doe ik altijd alles wel op het laatste moment, ik vind het dan ook moeilijk om vooruit te plannen. Meestal red ik het wel altijd, met twee vingers in mijn neus de havo gedaan (na 3.5 jaar vwo), het eerste jaar hbo en ook de universiteit gaat me redelijk prima af. Best zonde want als ik mij meer zou kunnen inzetten zou ik vele hogere cijfers kunnen halen. Waar ik ook last van heb is mijn reactievermogen naar anderen toe. Ik word snel boos als ik het gevoel heb dat iemand iets negatief bedoeld, terwijl ik het vaak onjuist interpreteer. Hierdoor krijg ik vaak irritaties wanneer ik dat niet wil. Ik denk dan ook vaak pas na over datgeen dat ik zeg als ik het al heb gezegd. Geen idee of dit ook hierbij hoort of dit dan weer een andere ‘stoornis’ is.

    Groetjes Daisy

    • Marjolein De Knegt zegt:

      Hoi Daisy,
      Ik ben ooit dit forum beginnen over mijn zoon Jasper . Inmiddels is hij 26
      Hij heeft 2 x een eindscriptie gemaakt voor de hbo automotive. Nu weer niet gehaald. Hij heeft veel parate kennis, daar ligt het niet aan. Hij is stukgelopen op de analyse voor zijn scriptie. Veel informatie in zijn hoofd, mar niet het vermogen te structureren en er verbanden uit te halen, daarbij nog immer op hetlaatste moment en volledig kunnen blokkeren als er teveel op hem af komt. Hij heeft enorm veel steun gehad van binnen en buiten school, maar helaas zonder resultaat. Toch is er een lichtpunt. School biedt aan Jasper een Ad (association degree) te geven. Daarvoor moet je 120 studiepunten hebben en kan je op hbo.niveau aan de gang. Voordeel van dit goedgekeurde diploma is dat hij zijn studieschuld kwijt raakt. Mbo is niveau 4 en hbo is niveau 6 en dit zit er tussenin niveau 5.
      Jasper had 210 punten dus hij raakt 90 punten kwijt, dat is wel jammer. Maar nu op zijn 26 site wil hij aan de gang en kan hij vooruit. Het bedrijfsleven wil mensen met dit diploma graag hebben. In het buitenland bestaat het al veel langer. Omdat veel add klanten hier moeitemee kunnen hebben, Wilrijk jullie deze info niet onthouden.
      Marjolein De Knegt

  36. marion zegt:

    Wat “fijn” om al deze ervaringen eens te lezen.. Ik zit momenteel in de mallemolen.. Bij mijn zoontje is uitgesteld ASS vastgesteld (te jong voor een definitieve diagnose) en dat was de reden waarom ik ook onderzocht werd. Gister is duidelijk geworden dat ik niet alleen veel kenmerken bezit van autisme maar hebben ze ook sterk hun vermoedens dat ik ADD/ADHD heb. Ik scoorde erg hoog op de screening en het was echt nooit in me opgekomen dat ik daar wel eens last van zou kunnen hebben. Tuurlijk loop ik mn leven lang al tegen vele dingen aan waar meerdere van jullie ook tegenaan lopen maar er ging totaal geen lampje branden. Het sterkt mij in ieder geval de komende tijd zeker

  37. Melany zegt:

    Yes al 4 maanden de diagnose add/adhd
    Heb zelfs al een blog geschreven erover die op adhdvrouw wordt geplaatst
    Waar ik vooral nu tegen aan loop is de ritalin, slik ik het nu 3 maanden ik eet zo weinig en ben nerveus

  38. Janneke zegt:

    Hoi Melany,

    Ritalin is meestal het eerste medicijn waarmee gestart wordt. Het is een kortwerkend middel, dus als het niet goed bevalt, ook prettig als het weer snel is uitgewerkt. ☺
    De hoeveelheid die je slikt is ook van belang. Vaak wordt gekeken naar je gewicht en dan wordt er wel eens flink met mgr gestart. Om een voorbeeld te geven: mijn man startte met vier tot vijf keer daags 20 mgr. Hij woog op dat moment ook zo’ n 110 kg.
    Achteraf een veel te hoge dosering. Na een aantal jaren uitproberen en zoeken naar het juiste medicijn, wat voor hem het beste werkt, zit hij nu op een keer de dag 27 mgr concerta ( langwerkende ritalin, ong 12 uur), dus echt maar 27 mgr ritalin per dag. Daar voelt hij zich prima bij en ik ook..
    Ik weet niet welke dosering jij nu hebt, maar het is dus niet zo dat dat meteen hetgeen is waar jij het meeste baat bij hebt.
    Er is kortwerkend, middellangwerkende, langwerkende ritalin en er zijn ook andere soorten medicijnen waar je met add/ ADHD veel baat bij kan hebben, al is het maar tijdens studie- of werktijden.
    Het is voorlopig een zoektocht naar wat het best bij jou past.
    Je psychiater/ arts hoort je daarin te begeleiden.
    Als je nu veel last van nerveuziteit hebt en slechte eetlust moet misschien de hoeveelheid aangepast worden of is een overstap naar een ander soort medicijn goed voor jou.
    Ook je bloeddruk moet je in de gaten houden. Kijk maar op de bijsluiter.

    Succes,
    Janneke

  39. Melany zegt:

    Hoi, ik zit nu op 50 mg per dag
    Bij 50 ging het eerder goed, op wat dingen na dus werd het verhoogd, toen heb ik perongeluk teveel ingenomen odmst ik dacht dat het zo moest. Nu zit ik weer 2 weken op 50 en ik zo weinig….. Rebound komt soms ook al na 2 uur. Soms pas veel later. Ik heb 28 juni wer aan afspraak. Bloeddruk is nu 6 x opgemeten en continue rond de 110/120/130 geweest met onderdruk van 70. Ik ben 1.68 cm en woog toen ik begon 69 kilo. Sinds een week val ik dagelijks af, zo woog ik eergister 68,3 en weeg ik nu 67.5. Ik ben benieuwd wat nu bij mij past en of er idd een ander middel wordt geprobeerd of een andere hoeveelheid. Duurt nu al enkele maanden dus hopelijk heb ik zeer binnenkort toch eindelijk het juiste middel en of dosering. Bedankt voor de informatie.. Ik hou nog eventjes vol.

  40. Janneke zegt:

    Hoi Melany,

    Kijk eens op http://www.spreekuurthuis.nl
    Hier vind je een duidelijke uitleg over het gebruik en de werkingsduur van ritalin ( methylfenidaat) bij add.
    Ik zou me niet zo’ n zorgen maken over je gewicht. Het is netjes in verhouding met je lengte, zou zelfs nog lager mogen zijn. Op een gegeven moment stabiliseert dat zich wel.
    Hoe wordt die 50 mgr bij jou over de dag verdeeld?

    Zelf heb ik de ervaring dat de werking binnen 10 tot 15 min begint en zo’ n 2 1/2 uur duurt.
    Op de bijsluiter staat dat het zo’ n vier uur werkt, maar echt, dat verschilt per persoon.
    Medikinet ( een middellang werkend methylfenidaat) zegt zeven uur te werken. Bij mij is het na vierenhalf uur wel zo’ n beetje op.

  41. Melany zegt:

    Hoi janneke.
    Meestal werkt het na 2 a 2.5 uur al uit. Nooit langer.
    Ik begin om 8/9uur dan 10.30/11:00 uur weer dan weer 13:00, 15:00/15:30, 1900/19:30.
    Dus 5 x 10 mg. Weeg nu 67.3. Dinsdag bloeddruk even controleren.

    • Janneke zegt:

      Hoi Melany,

      Dat zijn wel heel veel slikmomenten op een dag….
      Daar staat ritalin ook om bekend.
      Je zou eens kunnen overleggen over te gaan op een langerdurende ritalin. ( Bijv concerta, werkt zeker tien tot twaalf uur. Bestaat uit de doseringen 18, 27, 36 en 54 mgr; in zo’ n capsule zit ook daadwerkelijk die hoeveelheid ritalin). Als je nu 50 mgr slikt over de dag verdeeld, zou je met een capsule concerta 54 mgr de hele dag voorzien zijn. Het medicijn start langzaam op en bouwt langzaam af, en gedurende de dag wordt het aan het bloed afgegeven.
      Dus minder kans op een rebound.
      Als je het toch als teveel ervaart, kan je ook een lagere dosering slikken en kijken hoe dat bevalt.
      Je merkt snel genoeg of het afdoende is of niet.

  42. Dag iedereen,

    Ik zit aan de andere kant van de zaak. Mijn vriend heeft add. Dit zorgt voor heel wat last in ons huishouden en liefdesleven. Ik werk al 5 jaar, hij studeert nog (reeds 7 jaar, hij is 26 jaar). Elke examenperiode is het hetzelfde liedje: te laat begonnen, geen notities, toch nog iets gaan drinken en soms in het verkeerde gebouw staan zodat hij steeds onvoldoendes haalt en een diploma weer verder weg lijkt. Sinds kort werkt hij wel parttime in een architenburea en dit gaat vrij goed (wel al een paar keer gewezen op te laat komen). Hij wil toch koste wat kost dat diploma architectuur halen. Ik steun hem hierin maar voor mij lijkt het soms uitzichtloos. Het I is heel frustrerend om hem telkens opnieuw dezelfde fouten te zien maken, ook al heb ik hem daarvoor gewaarschuwd.. Het doet me pijn want ik weet hoe intelligent en begaafd hij is. Ook denk ik aan een verdere toekomst met hem, maar maak me uiteraard ook zorgen of hij dit aankan: op tijd opstaan voor de kinderen, naar de winkel gaan, etc. Hij gaat nu voor de eerste keer naar de psychologe. Denken jullie dat dit iets uithaalt. Hebben jullie tips over een aanpak?

  43. Kijk eens op de site van stichting mediwiet.
    Daar staat iets op bij Ad(h)D en gebruik van wietolie.

Trackbacks

  1. […] tweede valkuil is dat de top van organisaties als het erop aankomt last lijkt te hebben van ADD.Het blijkt dat er structureel een gebrek aan aandacht is voor wat er in de omgeving van de […]

Laat wat van je horen

*