ADHD bij volwassenen: symptomen

adhd volwassenen symptomenDe symptomen van ADHD en ADD bij volwassenen zijn niet veel anders dan de symptomen bij kinderen, al kan de manier waarop dit naar buiten komt wel anders zijn.

Vooral kinderen met ADHD zijn opvallend fysiek drukker, makkelijk afgeleid en vallen in de klas op door onderpresteren en niet stil kunnen zitten. Volwassenen met ADHD hebben te maken met dezelfde symptomen, maar hebben vaak een manier gevonden om hiermee om te gaan. Volwassenen met ADHD die erg hyperactief zijn hebben bijvoorbeeld werk gevonden waarbij fysieke uitdaging en veel energie belangrijk zijn en gaan niet de hele dag achter een bureau zitten.

Volwassenen met ADD zijn vaak meer mentaal dan fysiek “hyperactief”, de constante drukte in het hoofd kan zorgen voor vergeetachtigheid, dromerig zijn en snel afgeleid zijn. Volwassenen met ADD weten in situaties waar ze snel afgeleid zijn zichzelf te dwingen het hoofd erbij te houden door bijvoorbeeld te werken met lijstjes, strakke deadlines en van saaie klusjes een wedstrijdje te maken of zaken waar ze de energie niet voor kunnen vinden uit te besteden.

Belangrijke symptomen bij volwassenen met ADHD of ADD zijn op het werk onder andere makkelijk afgeleid zijn, zaken op het laatste moment laten aankomen, dreigen het overzicht te verliezen, slordig werken en belangrijke zaken vergeten. Symptomen die op de werkvloer gebruikt kunnen worden zijn onder andere veel energie, creatief en inzichtelijk problemen kunnen oplossen, zeer geconcentreerd werken aan zaken die de interesse wekken (hyperfocus) en goed kunnen werken onder druk. Volwassenen met ADHD en ADD hebben continue aandacht en druk nodig om ervoor te zorgen dat ze minder makkelijk zijn afgeleid en veel behoefte hebben aan adrenaline.

In de relationele sfeer kunnen symptomen als vergeetachtigheid, makkelijk afgeleid zijn, impulsiviteit, snel verveeld zijn, stemmingswisselingen en rusteloosheid voor een volwassene met ADHD of ADD lastig zijn. Wanneer belangrijke afspraken worden vergeten, iemand afgeleid raakt in een gesprek of iemand niet rustig op de bank samen een film kan kijken is dat geen teken van desinteresse al kan dat voor de directe omgeving wel zo overkomen. Het voordeel van deze symptomen van ADHD en ADD is dat een relatie nooit saai is, er meestal aardig wat verrassingen op het programma staan, de persoon zeer veel energie heeft en meestal overal voor in is om de adrenaline kick weer te ervaren. Huisje, boompje, beestje is een wat grotere uitdaging voor volwassenen met ADHD en ADD, maar zeker niet onmogelijk als er ruimte is om af en toe uit de band te springen.

Overzicht symptomen ADHD en ADD bij volwassenen:

  • Gevoel van onderpresteren
  • Moeite met organiseren
  • Uitstelgedrag
  • Moeite met afronden van projecten
  • Enthousiast en ongeremd, ook in het doen van uitspraken
  • Behoefte aan kicks (adrenaline)
  • Snel verveeld
  • Makkelijk afgeleid, neiging om af te haken of weg te dromen tijdens gesprek
  • Creatief, intuïtief en intelligent
  • Moeite met het volgen van vaste procedures, volgt graag de eigen weg
  • Ongeduldig en snel gefrustreerd
  • Impulsief, zowel in woorden als daden
  • Piekert veel over allerlei zorgen en mogelijkheden, maar heeft weinig aandacht voor reële gevaren
  • Onveilig gevoel, maar neemt grote risico’s
  • Stemmingswisselingen, mood swings en neiging tot depressie
  • Rusteloos
  • Aanleg voor verslaving
  • Lage eigenwaarde
  • Onvolledig zelfbeeld, weinig idee van hoe andere mensen hem/haar zien

Reacties

  1. Henry zegt:

    Nu heb ik ADHD, en heb ik een vraag over dit punt:
    ■Moeite met het volgen van vaste procedures, volgt graag de eigen weg
    Dit klopt wel, maar ik weet ook dat ik gestrest raak wanneer een vaste procedure ineens niet meer klopt. Is dit dan niet zo zeer een symptoom van ADHD en meer van mijzelf??

    • Ik heb net hetzelfde! Vanaf iets toch niet loopt volgens de vaste procedure geraak ik in de knoop terwijl ik het eigenlijk ook moeilijk heb om al die regels te volgen. Het is een liefde haatverhouding!

      • Henry zegt:

        Hoi An,

        Leuk om te horen dat jij met precies hetzelfde zit! Ik wil graag over dit soort dingen verder praten! Ik heb geen mede ADHD-ers in de buurt haha, misschien mailadressen uitwisselen zodat we het forum niet onder spammen?

        Ik doe nu de opleiding HBO-rechten en ik vind het heerlijk. Alle regeltjes e.d. komen binnen en ik vind het heerlijk te weten hoe alles werkt. Als het dan aankomt op besluiten van de rechter volg ik er niets van, omdat in de wet wel staat hoe ze moeten straffen en hoeveel jaar ongeveer, maar ze geven altijd iets minder jaren dan de wet bepaald. Ik kan hier mijn vinger niet om winden! Wat voor opleiding doe jij of wat voor functie heb jij? Werkt dit voor jou?

        • Ja stuur je emailadres maar door dan mail ik je wel! Ik publiceer het hier liever niet omdat ik nu niet ineens aan de hele wereld wil bekend maken dat ik een ADHD’er ben.
          Tot binnenkort!
          An

    • Ik heb precies hetzelfde probleem, die vaste procedures zijn nodig om het werk goed te doen en opd e details te kunnen letten , vaste planningen ook , maar ook lastig om die vaste planningen aan te houden en te volgen.
      Dit komt denk ik door het feit dat er dan geen ruimte meer is voor spontane acties die nou net zo leuk zijn.

    • Melissa zegt:

      Zeer herkenbaar.. liefst eigen weg volgen, maar niet tegen regels van buitenaf kunnen. Als de procedure niet meer klopt ook inderdaad stress..en ik denk dat het puur te maken heeft dat je dan even geen overzicht meer hebt. Dan is even de ‘structuur’weg en moet je ineens gaan bedenken hoe je het op gaat lossen. Dan ben je heel veel met je hoofd bezig.. Als je probeert dingen los te laten dan kun je er misschien makkelijker mee om gaan. Dat is heel moeilijk! Maar als je bijv. kunt denken.. ow naja dit valt even weg..volgende keer beter. Dan heb je minder stress. Meer ontspanning..want als er stress is slaat waarschijnlijk het moeten toe.. wat vervolgens nog meer stress oplevert..

  2. Nou…… tis of het over mij gaat :>)

    • Hey, dat is normaal compensatiegedrag. Na een tijd weet je onbewust dat je bepaalde procedures en regels nodig hebt om alles af te dekken. Als die procedures dan wegvallen, ben je onzeker en lastig omdat je heel goed beseft dat je vanuit jezelf niet in staat bent om alle details mee te hebben

      • ik merk aan mijn man dat de concerta 1x 54 mg niet meer voldoende is.
        Ik ben met 2 mannen in één huis. De ene daar ben ik mee getrouwd de ander kan ik niet meer uitstaan. Hij is dan zo egoistisch , laat mij alles doen met de feestdagen zoals de boodschappen en huis versieren en koken [ ik heb ms en reuma en hartpatient en ook ADHD]Hij moppert continu over de tv programma’s die we kijken. Mijn moeder en een vriend van ons waren er en hij roept dan van achter de pc vandaan dat we mongolen tv kijken.Ik hou van Holland en oudejaarsshow , in mijn ogen normaal. Ik voel me dan zo vernederd en schaam me dood voor hem. En ik zit zelf stijf van de stres om alles in goede banen te lijden. Verder hebben we geen vrienden meer over . Alles haakt af. Ik probeer hem weer naar de huisarts te krijgen voor de medicatie aan te passen.

  3. Dewulf harr zegt:

    Miljaar, kben al een jaar op zoek waarom ik ‘zo ‘ ben…, stress zeggen ze… , ik geef mezelf hier ne 10 op 10

  4. bluebutterfly zegt:

    Sinds 2 weken weet ik dat ik ADHD heb. Voor mij was het geen verassing…
    Ik weet al heel lang dat ik op zijn minst kenmerken heb van… Maar nu eindelijk de diagnose. Oh wat klinkt dat raar ‘eindelijk een diagnose ADHD’. En ik ben er blij mee. Maar nu is er eindelijk duidelijkheid overbde herkomst van mijn klachten. Mijn man is er echter minder blij mee. Hij vind dat ik de laatste tijd wel drukker ben dan eerder maar dat ik dit niet ben. Pfff hoe leg je dat nu weer uit? 3jaar lang heb ik me kapot gewerkt en me staande gehouden door puur en alleen door te gaan. Stuiterend op het werk en overvraagd worden en thuis compleet onderuit op de bank omdat mijn energie op was.

    Hebben jullie ook ervaringen als de mijne?
    Al heel lang loop ik ermee en eindelijk kan ik het een plekje geven!
    Ik hoop op een reactie.

    Liefs van bb

    • hallo bb,hier even een reaktie,ik heb het 5 mnd geleden gehoord dat ik adhd heb.en…….mijn familie en vrienden keken er niet raar vanop.mijn broer zei altijd al luister even naar mij, liet dus vaak mensen niet uitpratenn soms niet te stuiten,ook dus als ik met iemand in gesprek ben,want was altijd vreselijk druk in mijn hoofd ,niet normaal .heb wel eens gedacht ik,kan wel gek worden,zo erg!!heb 3 keer een burnout gehad ,niet best.maar het gaat nu goed sinds ik ritalin slik ,ben er niet blij mee ,maar het kon niet anders.Dar komt ook nog bij dat ik hoogsensitief ben,dus het gaat dubbelop.soms best wel moeilijk.mdv

      • Hoi M.
        Hoe herkenbaar wat je zegt over de drukte in je hoofd. Dat is voor mij de grootste valkuil/ergernis.
        Wat fijn om te horen dat het nu goed gaat. Al dan niet met Ritalin. Waarom vind je het zo vervelend om Ritalin te slikken? Als het helpt is het dan niet OK?
        Wat heftig dat je die burn outs hebt gehad. Ook dat is voor mij heel herkenbaar. Ik ben inmiddels al een keer met een forse diagnose ‘overspannen en depressief’ thuis geweest. En vanmiddag heb ik te horen gekregen dat ik wederom overspannen ben. Waarschijnlijk omdat ik mezelf de afgelopen 3 jaar dus gewoonweg overvraagd heb. En dit eigenlijk steeds heb weggewoven met ‘ach anderen kunnen het toch ook… dan moet ik het ook maar kunnen. Ik ben gewoon niet zo’n georganiseerd type.’ Achteraf te wijten aan ADHD.
        Daarbij komt schijnbaar dat je als je overspannen bent al extra weinig aan kunt. Daar reageert iemand met ADHD dus op met drukte en chaos… tja daar heb je de ‘extra druk gedurende het afgelopen half jaar’ verklaard volgens de arts…

        Mijn schoonmoeder is echter niet verrast met de diagnose. Die roept het al zolang ik daar in huis kom. ‘Zeg ADHD’er, doe es effe rustig!!’ Of inderdaad -> Laat me nu eens mijn zin afmaken!

        M, heel veel succes gewenst en bedankt voor je reactie.

        BB

  5. anne-marie zegt:

    ik heb 28 september 2012 de diagnose adhd gekregen. ( ik ben 44 jaar) niet helemaal verbaast want onze oudste zoon heeft ook de diagnose gekregen op zijn zestiende. ik vind het wel een beetje dubbel, herken veel in de diagnose en in onze zoon, jammer vind ik het dat ik er nu pas achterkom. het had denk ik wel mijn leven ( en dat van mijn man) makelijker kunnen maken als ik eerder dingen had geweten. ik heb veel last van stemmingswisselen. dit is voor mij vervelend maar ook voor mijn gezin en met name mijn man. last van vermoeidheid en kan chaotisch zijn, maar waar ik , als ik dan terug kijk op mijn leven toch heb kunnen doen is werken een gezin opbouwen en studies heb kunnen volgen.( met alle steun van mijn man) en veel emotionele momenten meegemaakt in ons leven de afgelopen 10 jaar. het lijkt nu wel of ik meer tijd en ruimte krijg om alles goed te analyseren voor mijzelf. ik ben nu een half jaar onder psychologische begeleiding na een heftige emotionele periode ( extreem heftig reageren huilbuien / en woede ) geen inzicht/overzicht en gevolg kunnen overzien. mijn vraag is herkennen mensen dit en hoe zijn hun partners er mee om gegaan?? mijn man heeft het altijd moeilijk gevonden om soms met mij om te gaan en met name hoe ik kan reageren in bepaalde situatie.. groet Anne-Marie

    • satertje zegt:

      hallo Anne -Marie, mijn vriend heeft ADHD, Jan is nu 50 jaar en ik 48 en hebben nu 6jaar een relatie. Toen ik hem leerde kennen had ik meteen door dat hij adhd had,heb daarom een rustpauze van 3 weken ingelast om bij mezelf na te gaan of ik dit wil en of ik het kon handelen. ik ben zelf heel erg empatisch aangelegd, waardoor ik de stemmingswisselen al aan zie komen voordat mijn vriend ze heeft.dat is wel een voordeel. en ik geef hem ook de ruimte om even melancholisch/ beetje depri te zijn, maar nooit langer dan 2 dagen. en als hij hyper wil zijn prima, ik sluit me dan even voor hem af en laat hem zijn ding doen dat is muziek dus koptelefoon op. Die woede uitbarsting herken ik ook, meestal reageer ik er niet op, en soms zeg ik als hij tever door slaat je hebt gelijk schat, maar misschien is het beter dat ik het ze even zeg, ik probeer dan meestal de situatie te veranderen in iets komisch, meestal lukt dat schiet hij in de lach en is het over. hij is zelfstandig werkzaam in de bouw, dus ik ben zijn agenda, als er een afspraak is bereid ik hem daarop voor, dus niet nu moet je naar die afspraak,maar lieverd over 3 uur heb je die afspraak, en je moet nog wat dingen regelen ervoor. Ik probeer altijd de rust zelf te blijven , en mocht ik oververhit raken laat ik stoom ontsnappen als hij niet thuis is. Mijn vriend heeft nooit iets geslikt om het in de perken te houden,wilde hij niet je wordt er zo vlak van qua emotie’s. Positieve is na mate je ouder wordt, wordt adhd iets milder. En wat ik zelf positief vindt aan een relatie hebben met een adhder blijft spannend en verrassend,geen dag is hetzelfde groetjes

      • anne-marie zegt:

        hoi Satertje. nee nooit saai met ons als adhders het vergt wat aanpassing. maar het kan ook inspirerende werken. nu ik een aantal maanden verder ben en begonnen met medicatie is dit voor mij en mijn erg prettig. maar vergt ook weer aanpassing , maar dan vele malen positiever. mijn man geeft aan dat ik veel meer inzicht en overzicht heb en deze rust ook overbreng op het gezin. maar in ons gezin gebeurt er altijd wel wat. van het afgelopen jaar heb ik een gedichtenbundel geschreven die in april uitkomt. ook druk mee en druk met deel 2 . maar ook druk is het met een man in ploegendienst dan sta ik er vaak ook allleen voor. en een zoon met adhd die nu zijn been heeft gebroken. kortom altijd verrassend. geniet van de positeve dingen van elkaar. groetjes

      • brenda zegt:

        hallo graag even een reactie op satertje, mijn man heeft het waarschijnlijk ook maar we zijn nog aan het testen, hij is 53 jaar, maar ik vind het erger worden naarmate hij ouder wordt, is veel opvliegender dan vroeger en als hij boos is dan is het ook zo maar niet over, ik hoop dat we toch wat ideeen krijgen van de psycholoog om hier mee om te gaan.

  6. Hallo,

    Nou,ik ben vanmiddag naar de huisarts geweest en mijn symptomen verteld.
    Hij zei dat ik een test moest doen op internet.
    Mijn klachten komen komen overeen met ADHD of ADD symptomen.
    Ik herken mezelf wel in jullie verhalen.
    Heb alleen wel dat ik op mijn werk heel netjes ben en thuis veel minder.
    Ik ga volgende week weer naar de huisarts, ik hoop dat het balletje gaat rollen zodat ik weet wat mij mankeert!

    Groetjes Sandra

  7. mijn man heeft 9 jaar geleden gehoord ADHD te hebben, we konden elkaar toen nog niet. Hij heeft toen ritalin gehad maar is daar zelf weer mee gestopt. Maar sinds 2 jaar is hij zo veranderd, heeft veel stemmingswisselingen soms snel agressief en uitdagend daarin. Zit nooit gezellig samen een film te kijken want na 20 min is hij weer wat anders aan het doen. En wil er echt niet mee naar de dokter.
    Dat hij soms[vaak] de sfeer verpest in huis staat hij niet bij stil ook al is er visite , hij is wie hij is en anders gaan ze toch maar weg. Daardoor houden we weinig contacten over.Hij is een egoist daarin.
    Zelf ben ik ook ernstig chronisch ziek en daar walst hij overheen . En zelf weet sinds 1 jaar dat ik ook ADHD heb ik heb geen rust ben altijd bezig ondanks mijn zieke lijf.Maar hoe kan ik mijn man helpen ?Want met die stemmingswisselingen valt bijna niet te leven, alles moet gaan zoals hij dat gewent is anders is hij compleet van de leg.

  8. Hallo Anneh.Ik heb al ruim 25 jaar zwaar ADHD en slik sinds vorig jaar concerta 54 mg s’morgens en 18mg s’avonds.Dit is voor mij sinds jaren het beste medicijn.Ik herken mezelf in het doen en laten van jou man.Voor de partner kunnen ADHD’ers een verschrikking zijn.Maar door dagelijks op tijd je medicijnen te nemen merk ik aanmezelf dat ik totaal anders ben.Meer verdraaglijk ,geordend en kan beter alles op een rijtje zetten.Het komt de gezins situatie ten goede.Wil niet zeggen dat het bij mij vaak over rozen gaat.Maar het helpt bij mij wel.

  9. Hoiiiii Ben
    Mijn man heeft eind van de maand intake gesprekken 2 stuks bij een psychiater omdat de huisarts niet zomaar deze medicatie mag voorschrijven.Mijn man is toen zelf gestopt met medicatie ritalin en wil nu iets anders.Het ging een tijd goed zonder medicatie toen leerde ik hem kennen en in de loop van de afgelopen 5 jaar zie ik hem veranderen en is het soms net iemand anders als de man die ik leerde kennen. Het is erger geworden nadat mijn vader overleed waar hij een goede band mee had en tegen op keek. Ik hoop dat de nieuwe medicatie hem zal helpen. We hebben een nieuwe hond en daar is hij blij mee maar tegelijk kan hij niet tegen de veranderingen en wil hij hem weer weg doen.Te druk en te veel werk enz…. Dingen die je weet van te voren.

    • Dat is goed om te horen Anneh..Mijn ervaring met ritalin is dat ik dat om de 4 uur moest slikken.Dat gaat bij een ADHD’er niet werken want dat vergeet hij gegarandeerd.En met de concerta werkt het bekant de hele dag.In mijn geval moet ik af en toe er nog 1 innemen als ik het voel opkomen.Ik ben dan ook veel beter aanspreekbaar..Gelukkig heb ik de mazzel dat ik een baan heb waar ik veel buiten ben, en waar ik mijn energie in kwijt kan.De hond die jullie net hebben is misschien ook wel een uitkomst voor hem! Lekker naar buiten en een moment voor hemzelf.Nu moet ik wel lachen om je reactie!” TE DRUK EN TE VEEL WERK”…… Wij lotgenoten hebben het ALTIJD druk..En dat maakt het af en toe zo moeilijk.Wij willen rust ..is een keer nergens aan denken en genieten van een wijntje.Helaas word dat vaak niet begrepen.Hopen maar dat hij snel de medicatie krijgt ..Sporten helpt trouwens ook heel goed.Mocht je wat willen vragen dan moet je maar mail sturen naar b.uden@chello.nl Veel succes Anneh

  10. anne-marie zegt:

    hoi Ben en anneh
    ik weet sinds 28 september 2012 dat ik adhd heb ( ik ben 44 jaar) op eigen verzoek ben ik gestart met ritalin 3x 5 mg. ( onze zoon type adhd/odd gebruikt concerta 54 mg per dag) ik vind het een prima middel. ik merkte na 2 dagen al het verschil. mijn stemmingswisselingen waren gigantisch, mijn man werd af en toe doodmoe van mij. had ik beter geluisterd dan waren er veel zaken anders verlopen. maar ik ga niet terug kijken, maar positief voorwaarts. mijn man en andere zoon zijn er bij gebaat dat wij medicatie gebruiken en dat brengt de sfeer alleen maar ten goed.
    ik heb geen moeite om om de 4 uur medicatie in te nemen. ( zet alarm op telefoon) ook tijdens mijn werk gaat deze af. collega’s weten dit en maken er geen probleem van.
    en wat ook wel gezegd wordt is dat het goed voor je is om veel buiten te zijn. zuurstof etc . ik vind het in ieder geval heerlijk en loop s’morgens een half uur ( om 6.15 ) buiten met onze hond.
    ik voel mij juist nu veel fitter met medicatie.
    sucses. als je contact wil kan ik mijn e-mail adres geven.
    groet Anne-Marie

  11. Mijn man kreeg zonder dat de testen al gemaakt waren gelijk concerta mee omdat de psychiater gelijk zag dat er dringend wat moest gebeuren.Hij heeft de testen inmiddels gemaakt en na een aantal weken concerta is deze weer verhoogd .En nog vind ik hem niet echt veel veranderd. Hij heeft gisteren weer een test gemaakt en moet in maart weer terug komen. We balen wel dat hij ze zelf moet betalen, vooral omdat het nog niet goed werkt.Maar ja het kost tijd om goed ingesteld te zijn met dit soort medicatie.
    Sporten vind hij niets en de wandelingen met de hond werden steeds korter dus ook dat was geen uitlaatklep voor hem, zelf ben ik niet gezond en de schuld lag dus bij mij dat de hond weg moest volgens hem.Maar in de ochtend eerder zijn bed uit om de jonge hond uit te laten deed hij niet .
    Dus als zijn wekker gaat vroeg in de ochtend moet ik ook mijn bed uit en de honden uitlaten.Als ik toch moet neem ik de andere ook gelijk maar mee.Maar dat valt niet mee met reuma en ms.
    Het doet pijn dat alles alleen om hem draait ,terwijl ik ook in het ziekenhuis lag voor de ms.
    Ik heb daar moeite mee, vooral omdat ik zelf ook ADHD heb en daar word niet aan gedacht.
    Of ben ik nu egoistisch .

  12. Beste Anneh,

    Je best zeker niet egoistisch, zo te horen is hij dat momenteel eerder.
    Neem zelf ook sinds kort concerta54mg. Bij mij heeft dat er voor gezorgd dat ik bereid ben om meer dingen te doen ook al vind ik niet alles leuk of interressant. De dingen die thuis moeten gedaan worden doe ik nu ook , vroeger durfde ik alles wat laten liggen. Wel heb ik nu een nood aan diversiteit. Zelf ga ik niet naar een spychiater(vroeger wel maar die stopte me vol met medicatie die ik niet nodig had) , praat enkel met mijn dokter die mijn adhd ook heeft vastgesteld en aldus bevrijd heeft. Ik vind dat je jezelf moet laten horen, je gevoel tegenover je man duidelijk maken, desnoods mischien tijden de praatsessies met die spychiater (als je die al vertrouwd ). Al zal ik daar niet de gewezen persoon voor zijn om raad te geven daar ik zelf singel ben. Maar dat komt niet door mijn adhd, nee eerder door het niet te weten. Hierdoor enorm veel jaren vastgezeten in een depressieve cyclus.
    Wens jullie sterkte en denk dat met praten je het meeste zult bereiken.
    Groetjes Alex

  13. Dat is juist een probleem hij praat juist zo goed als niet en ik mag niet mee naar de psychiater.
    Hij komt daar om te kijken of de concerta al op de juiste dosering zit de huisarts mocht dat niet
    voorschrijven wel straks de herhalingsrecepten als hij goed op peil zit met de concerta.
    Hij slikt het zelfde als jij maar ik denk niet dat dit voldoende is voor hem.Je karakter zal ook wel mee spelen niet alles ligt aan ADHD tenslotte .Ik heb zoveel medicatie dat ik geen ADHD medicatie slik en ik merk zelf dat ik het goed onder controle heb behalve bij extra stress.

    • Ja karakter zal ook wel meespelen. Das maakt het wel moeilijk, geen communicatie samen met het feit dat jullie beiden dan ADHD hebben lijkt me aan te voelen als een lichte dagelijkse marteling. Daar ik singel ben en me eigenlijk altijd afzonderde ( wou wel mensen rond me maar kon me niet aarden, gedragen, aanpassen waardoor op den duur liever alleen was) ken ik momenteel zeer weinig mensen waarmee ik een gesprek kan voeren over mn gedachten. Daarbij nog het feit dat weinige begrijpen of willen begrijpen wat het is met ADHD leven.
      Neem deze medicatie en dosis nu sinds dec, voordien nam ik realtine. Mijn dosis bespreken we om de maand. Maar zij zegt er duidelijk bij “niet alles laten afhangen van het pilletje” , het helpt je om je terug in de mogelijkheid te stellen aan jezelf te werken.

  14. sommige dagen zijn inderdaad een kleine marteling, toen we elkaar leerde kennen dacht ik toen ik hoorde over zijn ADHD ach ik heb van alles kan dat er ook wel bij.Maar het heeft meer invloed dan ik had gedacht helemaal nu ik het ook blijkt te hebben.Je moet jezelf ook weer leren kennen na alle medicatie die ik heb werd ik dikker, onzeker en ADHD erbij maakte het ongrijpbaar voor mezelf.
    En mn man is al geen prater over gevoelens dus het voelt soms als drijfzand voor mij en ik denk misschien ook wel voor hem.Maar een ding weten we zeker, we houden van elkaar en dat laten we door niets ondersneeuwen.
    Bedankt voor je reactie.

  15. Ik herken het hele lijstje in alles extreem:)
    Maar ik ADHD?
    Kom uit tests niet zo uit.
    Wel een bepaalde manier ADD.
    Hoe valide is de test hier?

  16. brenda zegt:

    Ik ben gisteren met mijn man mee geweest voor een gesprek bij de psycholoog, hij is al vaker geweest, omdat we toch wel vermoeden dat hij ADHD heeft, hij is 53 jaar.
    Ik heb de lijst na gekeken van de kenmerken van ADHD en ik zag wel heel veel dingen waar mijn man ook last van heeft, en als ik die dingen allemaal zie denk ik nou dat is wel heel veel.
    ik moest ook dingen vertellen over mijn man en dat zijn dat ook de negatieve dingen en dat vond ik toch wel vervelend.
    Vaak heeft hij conflicten met onze jongste dochter en dan zeggen we maar, ze hebben allebei hetzelfde natuur, maar volgens mij komt het dan ook wel van dit probleem.
    Hij wordt vaak in de buitenwereld ook niet goed begrepen en dat leidt dan ook weer voor problemen b.v. op het werk.
    Hij mag graag klussen en op de motor weggaan en dan laat ik hem maar zijn gang gaan, want dan kan hij zijn hoofd even leegmaken zoals hij zelf zegt.
    Ik ben wel heel erg benieuwd met wat voor conclusie de psycholoog straks komt

  17. Liesbeth zegt:

    Hallo, ik ben op zoek naar informatie over ADHD en kwam hier terecht. Vond het interessant om alle gesprekken te lezen. Ik denk al jaren dat mijn man ADHD of iets aanverwant heeft. Hij is vaak druk, onrustig, kan niet goed luisteren, kan zich niet goed concentreren, is driftig, is dyslectisch (leest nooit een boek), kan niet stil zitten, slaapt slecht, zegt vaak dat hij moe is. Wat ik nog het ergste vind, is dat hij regelmatig te veel drinkt. We hebben daardoor ontzettend veel problemen gehad. Hij heeft zelfs een keer de auto in de prak gereden. We zijn meerdere keren met de politie in aanraking geweest. Ook hebben we een tijd Jeugdzorg over de vloer gehad. We hebben twee dochters, ze zijn nu 16 en 14. Ik vind het vooral voor hen zo erg wat er allemaal gebeurd is in het verleden. Ook heeft mijn man ruim twee jaar een verhouding gehad met een andere vrouw. Uiteindelijk is hij in therapie geweest, maar dat heeft het probleem niet opgelost. Hij drinkt nog steeds minstens 1 keer per week te veel. Als hij dronken thuis komt, is hij vaak agressief, vloekt dan aan een stuk door, weet helemaal niet hoe laat het is. Er valt niet met hem te praten over dat onderwerp en ook wil hij niet horen dat hij misschien ADHD heeft. Zijn ouders en zussen steunen me hier ook niet bepaald in. Zij weten denk ik wel wat er allemaal aan de hand is, maar zeggen er nooit wat van. Ze houden hem de hand boven bet hoofd, praten alles steeds weer goed. Ik zou graag willen weten hoe je iemand zo ver kunt krijgen dat hij zich laat testen. Want eerlijk gezegd weet ik niet hoe lang ik dit nog kan volhouden. Ik heb vaak het gevoel dat ik alle verantwoordelijkheid in ons gezin alleen moet dragen. Ik ben ook de enige die werkt, want hij zit al twee jaar zonder werk. En dat maakt het ook financieel niet bepaald gemakkelijker. Ik merk vaak dat ik veel rustiger ben als hij niet in de buurt is. Ik ben heel erg op mijn hoede als hij in de buurt is, want je weet nooit wanneer zijn stemming kan slaan. Vooral het feit dat hij niet wil of kan begrijpen hoe lastig hij het mij en de kinderen vaak maakt, doet me heel veel verdriet.

    • anne-marie zegt:

      hoi Liesbeth,
      moeilijk voor jullie. maar de symptomen van jou man lijken ook wel op odd. ik herken veel van onze oudste zoon namelijk. maar moeilijk voor jullie omdat hij het zelf niet begrijpt. sterkte met alles.

    • janneke zegt:

      Hoi Liesbeth,

      Klinkt alsof je niet twee, maar drie kinderen hebt…..
      Geen steun uit je omgeving, je staat er eigenlijk helemaal alleen voor.
      Je zegt zelf al dat je tot rust komt als hij niet in de buurt is.
      Wat ik lees is dat hij het grootste probleem is in het geheel en drie mensen dansen naar zijn pijpen op het moment dat hij zijn neus weer eens laat zien.
      Ondertussen maakt hij van zijn eigen en jullie leven een puinhoop, neemt nergens verantwoording voor, doet waar hij zin in heeft en vlucht in de alcohol om zijn leven en functioneren maar niet onder ogen te hoeven zien.
      Hij maakt er gewoon nog een probleem bij, namelijk een alcoholprobleem.
      En wat als hij niet zijn auto, maar een ander mens of mensen in de prak rijdt? Wat dan?
      Nog een probleem erbij: schuldgevoel voor het leven. Kan je ook leuk met alcohol overgieten.
      En als de alcohol niet werkt zoekt hij het in een relatie met een andere vrouw. (Wat moet dat wel niet doen met jouw gevoel?)
      Mag ik eens even vragen waar JIJ staat in dit geheel?
      Hoeveel houd jij van jezelf?
      Of houdt jij alleen van jezelf als hij maar bij je blijft? Want dan ben je een goede echtgenote/ partner die alles kan hendelen?
      Jij houdt van hem, hij ook.
      Of ben je gewoon bang voor hoe hij zou kunnen reageren als je hem simpelweg meedeelt dat hij een poosje op zichzelf mag gaan puberen tot hij inziet dat er op deze manier niet met hem te leven is?
      Met toestemming van jou, want je neemt geen stelling omdat……. je teveel van hem houdt?, hem niet kunt missen?….. afhankelijk bent van hem?…… Dat laatste betwijfel ik trouwens want jij bent de kostwinner begrijp ik uit voorgaande.
      Wat jouw man ook wel of niet mankeert, als hij weigert te erkennen dat hij een probleem heeft of vormt heeft hij niks te zoeken in een relatie met opgroeiende kinderen.
      Laat hij eerst maar eens zelf opgroeien.
      Al vind je het jezelf niet waard, ( in mijn ogen ben je een geweldig mens dat je deze situatie al zolang tolereert en er steeds het beste van probeert te maken, je zou beter verdienen dan dit!! Jij verdient een man die jou op handen draagt, niet een die jou stilweg vernietigt) je kinderen zijn het wel waard om ervoor te zorgen dat ze in een stabiele, rustige en veilige, liefdevolle omgeving opgroeien.
      Dat kan jij hen bieden. Jouw man is daar op dit moment niet toe in staat.

      Ik wens je sterkte en wijsheid, want je zit in een hele nare situatie waarin je alle steun verdient!
      Heb je geen goede vriendin/ ouders/ familie die je om raad en steun kunt vragen?
      Praat alsjeblieft met iemand die jij durft te vertrouwen en die jou kan steunen in een beslissing nemen die bij jou en de situatie past.
      Wat ik vind doet er niet toe, het gaat erom dat jij het zelfvertrouwen krijgt keuzes te maken waar je mee kunt leven, voor jouzelf en vooral voor jouw/jullie kinderen!
      Jij laat aan hen zien hoe er met hen mag worden omgegaan als zij straks volwassen vrouwen zijn.
      Zoals jij deze situatie hanteert, zoals jij ermee omgaat: jij bent hun boegbeeld, hun voorbeeld!
      Dat is een grote verantwoording die je als moeder hebt en waar je je bewust van moet zijn.

      Nogmaals sterkte,
      Janneke

  18. Anneh zegt:

    Hallo Liesbeth
    Er klinkt zeker ADHD door heen maar helaas kan je niet alle klachten daaraan ophangen.
    Het is ook een deel zijn karakter en zijn aard om zich zo te gedragen.
    Sorry dit is niet wat je horen wil maar in feite hou je zelf ook de hand boven zijn hoofd door te zeggen dat het ADHD is.Als je man zelf in ziet dat het niet goed met hem gaat dan pas kan er hulp komen.
    Maar ik denk dat je zelf het heft in handen moet nemen en het juiste voorbeeld aan je dochters moet geven en voor je zelf op moet komen. Laat hem vertrekken en zeg hem dat hij terug mag komen als hij samen met jou hulp gaat zoeken. Dit is heel erg moeilijk maar diep in je hart weet je dit al, dat lees ik tussen de regels door. Verpest je eigen leven en gezondheid niet.
    Dit vreet aan je en is beslist niet goed voor jouw lijf en ook niet voor je kinderen.Die verdienen een stabiel thuis. Alcohol misbruik is een van de verslavingen die vaak wel voorkomt met andere dingen.
    Geen werk hebben zal je man zijn trots ook wel hebben doen knikken, maar laat hem weer vechten voor zijn gezin en voor jullie relatie. Uit zich zelf doet hij het niet dus een wake upp call van jou kant kan hem misschien wel zover krijgen. Mijn man is weer aan de medicatie gegaan en dat is een dag en nacht verschil.Sommige dingen zijn er nog wel die ik minder leuk vind maar ja dat is zijn aard blijkbaar en niet allemaal ADHD. Want het is te makkelijk om je daar achter te verschuilen.

    Heel veel sterkte en probeer met een rechte rug aan een betere toekomst te werken voor jou je dochters en misschien je man als hij in therapie is.Klinkt hard maar helaas hij heeft die schop blijkbaar hard nodig.

    • anne-marie zegt:

      Goedemiddag Liesbeth Anneh,
      Jullie hebben veel dingen goed verwoord. het enige verschil alleen is ( en ik heb adhd/add) dat jullie niet kunnen voelen hoe het is. jullie zien de worsteling bij de ander.( heeft mijn man ook 30 jaar van mij gezien) maar ik was er van ouvertuigd dat ik in mijn wereld de normale was. erg complex allemaal. onze oudste zoon van 18 jr. is op 16 jarige leeftijd gediagnosticeerd ik met 44jr. pas nadat voor de zoveeste keer ik weer eens totaal emtioneel ontremd de boel overhoop had gegooid,was ik zo klaar met mijzelf dat ik vorig jaar maart zelf in therapie ben gegaan. in oktober de diagnose heb gekregen en gestart met medicatie omdat ik zag hoe goed het onze zoon deed. mijn man heeft mij nooit dingen verweten.( we hebben ook heel veel goede momenten gehad) maar pas als diegene zelf inziet dat het niet langer zo gaat kan er wat gebeuren. medicatie helpt mij heel goed. ( ritalin) het heeft er ook mee te maken dat je al je zekerheden los moet laten en je niet weet wat dit met je doet. deze angst is heel naar. vaak hebben dingen ook te maken met het verleden hoe je bent opgegroeid etc etc. maar ik ben blij en trots op mijzelf dat ik zo positief nu in het leven sta. dit is ook wel weer wennen voor mijn man omdat hij nu toch ook een “andere”vrouw heeft. een moeilijke weg.
      als iemand mij persoonlijk zou willen spreken ben ik altijd bereid tot een gesprek of ontmoeting,want dat het zwaar is voor partners en kinderen ben ik van overtuigd. mailen kan naar anne-marie1827@live.nl groetjes anne-marie

      • Anneh zegt:

        Hallo Anne-marie

        Helaas weet ik wel hoe het voelt omdat ik zelf ook ADHD heb naast ME en MS en fibromyalgie.
        En diabetes .Ook een hele rug zak dus.Maar ik vind de auto in de prak rijden door drank misbruik wel de verantwoording voor de dader en die zie ik dan niet als een patient.Want hij weet best dat dit niet goed is om met drank achter het stuur te kruipen.Dat is geen ADHD maar een beetje DOM.
        Ik hoop dat jullie snel de juiste hulp vinden ik denk dat wij die gevonden hebben, veel sterkte in deze strijd met je ADHD en met jezelf.

        • anne-marie zegt:

          Sorry Anneh, dat kon ik niet opmaken uit het verhaal. maar dan is het wel dubbel zo ingwikkeld voor jullie. en iedereen is natuurlijk wel verantwoordelijk voor zijn eigen doen en laten. daar heb je helemaal gelijk in. onze oudste zoon blowt ,dit is ook absoluut tegen onze principes in. wij weten dit maar keuren dit ook af. voor ons een dilemma om mee om te gaan.
          het rare is bij ons is het andersom ( geweest) mijn man die “gewoon”is. heeft veel alcohol gedronken en nam ook hierin zijn verantwoordelijkheid niet. maar voor ons is dit allemaal verleden tijd. want die gewoontes ( zijn te veel alcohol) en ik met mijn bizarre gedrag hebben wij allemaal achter ons gelaten. vergt veel inspanning therapie medicatie voor mij en heel veel geduld en respect hebben voor elkaar. maar als je beide elkaar kan steunen is dat heel fijn.ons leven is 180 graden de positieve kant op gedraait. ( ik kan veel beter praten inzicht en overzicht hebben en onze intimiteit is nog nooit zo goed geweest als dat het nu is) ik hoop ook voor jullie dat het een positieve wending krijgt in jullie leven. groetjes.

  19. Mensen…. hart en nieren ben ik adhd. Echter zit werkelijk op dit moment te stuiteren in de wachtkamer van de huiarts. Ben nu 37 jaar. De psycholoog en versterking hebben dit gediagnostiseerd. Dus ik hou jullie op de hoogte van dit proces.

  20. Renate zegt:

    Tja, alles klopt.. En dan nog een 100tal punten..
    Van kinds af aan al ADHDer in hart en nieren, Soms ervaar ik het ook als een enorme last..
    En vooral dat onderpresteren, ik kan álles op m’n werk, maar wordt er niet voor betaald, helaas kan ik erg slecht leren (concentreren), en ook deze week krijg je dan wéér naar je hoofd gegooid dat het m’n eigen schuld is dat ik m’n papiertje niet gehaald heb.. :(

  21. Renate zegt:

    Waar ik wel heel erg benieuwd naar ben;

    Wat doet een ADHDer voor werk? En zelf blij mee?
    Voor de vrouwen; hebben jullie kinderen? En hebben die ook allemaal ADHD? Of zijn die wel rustig?

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Hoi Renate.
      ik ben nu 45 jaar en weet sinds 8 maanden dat ik adhd/add heb. en ben ook geart met medicatie ritalin.
      een korte levensloop.

      mijn ouders hebben beide componenten van adhd/add/odd maar zijn niet gediagnosticeerd. zijn zijn begin dit jaar met mij en mijn man meegeweest naar de psycholoog en in een vervolg gesprek is dit sterk naar voren gekomen. mijn vader beaamt dit ook.mijn moeder ontkent alles.

      ik heb 2 broers mijn jongste broer heeft adhd/odd componenten en zijn zoon maar niet gediagnosticeerd.
      mijn oudste broer heeft adhdh/odd niet gediagnosticeeerd maar veel componenten. hun zoon heeft autische componenten niet gediagnosticeerd.

      ons gezin onze oudste zoon heeft ashd/odd als diagnose en gebruikt hiervoor 54 mg concerta per dag.
      ikzelf ben pas gediagnosticeerd en gebruik 3x maal daags ritalin.

      onze jongste zoon is gewoon.

      ikzelf heb werken en leren gecombineerd. ook dat ik trouwde en kinderen had. alles was altijd wel gecompliceerd,maar ik ben nu sinds 2 jaar psychiatrisch verpleegkundige werk 24 tot 28 uur per week.
      en ik heb een superleuke baan. ik werk bij stichting Geriant en ik kom thuis bij dementerende clienten die moeite hebben om zorg te accepteren en aan mij de taak om deze clienten vertrouwd te maken met hulpverlening.

      ons gezins leven is druk een man in ploegendienst bij tata-steel ik werk 3 dagen 2 pubers die naar school gaan en sporten ( en ik help met coachen op de zondag bij de handbal) en hun bijbaantjes hebben.kortom druk en vermoeiend. en er is vaak veel onrust in ons leven. maar ik leer steeds beter plannen en taken aan iedereen te geven. groetjes Anne-Marie

    • jeroen zegt:

      hoi renate,

      ik werk zelf als operator/productiemedewerker. Lekker actief werk waar ik veel energie in kwijt kan :D

  22. jeroen zegt:

    hoi allemaal,

    ik weet nog maar net sinds 2 weken dat ik adhd heb, omgeving riep het al langer maar heb er altijd een grap van gemaakt en het genegeerd. Ik heb het jarenlang onderdrukt met stimulerende middelen zoals cafeine, nicotiene en thc, en was vrij goed te hanteren op een paar kleine dingen na. Na het verbreken van afgelopen relatie door ex partner helemaal ontspoort, gestopt met stimulerende middelen en bij huisarts, dietist en psycholoog beland…. nu in het diagnostische traject bezig, maar het is al vrijwel zeker dat het adhd-c betreft. Door gebruik van een bepaald soort pammetje relatief goed te hanteren en weet me weer te concentreren. Terug te kijken naar het verleden zie ik meerdere dingen die kapot zijn gegaan door de ADHD

    afgelopen 2 maand :

    -relatie van 5.5 jaar
    -koopwoning

    Afgelopen jaren :

    3 goede banen
    vorige relatie

    en niet te vergeten alle bijkomende problemen dankzij de adhd,,,,

    Ik zie in hoeveel dit kapot heeft gemaakt voor mezelf en anderen, momenteel tracht ik oude relatie nog te redden maar ben er bang voor…. net vandaag getekend voor het afstand doen van de woning aan haar….

    iedereen sterkte met zijn eigen persoonlijke ervaringen, maar wat je ook doet, blijf positief, alles komt goed !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Hoi Jeroen.

      jij ook sterkte met alles. ik ben het alleen niet met je eens dat alles goed komt. wel als je open staat voor hulpverlening en luisteren en accepteren wat andere zeggen. ( ikzelf ben nu 45 en wilde ook niet luisteren maar mijn man die mjn al derdtig jaar kent en nog steeds bij me is heeft gelijk gehad , nu zijn we weer veel dingen aan het opbouwen in de positieve zin van het woord) bij ons is het wel zo in het gezin dat leven met adhd en bij ons een moeder en een zoon en een vader en één zoon niet zorgt voor complexe situatie. sinds dat ik medicatie gebruik ( nu 7 maanden) snap ik pas dat mijn wereld ( de adhd wereld anders functioneerd) dat de niet adhd er. ik schaam mij ook voor mijn verleden en met name naar mijn man over hoe kwetsend ik hem soms heb behandeld. gelukkig gaan dingen nu beter en rustiger maar het is iets waar je altijd mee moet leven .ik hoop ook voor jou alle goeds …groet anne-marie

  23. anneh zegt:

    sterkte met alles er komt veel op je padje als je ziek bent, maar niet alles is door onze ziektes.
    We hebben ook nog een karakter en een wil en die probeer ik toch te beheersen.
    Maar dat is niet makkelijk, ik hoop dat je met de medicatie beter in je vel komt te zitten.

  24. jeroen zegt:

    goeienavond allemaal,

    Met mijzelf gaat het echt wel goed komen, daar maak ik me geen zorgen om. Heb uiteindelijk na een paar heftige weken en door gesprekken met familie, oude werkgevers, vorige relatie,diverse vrienden , collega`s, bekende adhd ers, de huisarts en de dietist de link kunnen leggen naar adhd

    hieronder mijn gemaakte stappen :

    stap 1 herkenning
    stap 2 bespreken met omgeving (collega`s werkgever,relatie,vorige relaties,vrienden,verleden)
    stap 3 door middel van deze gesprekken feiten vastleggen op papier
    stap 4 hulp inschakelen (huisarts, welke mij doorverwees naar dietist i.v.m mijn slechte eten)
    stap 5 doorverwijzing naar specialistische hulp

    direct aan de hand van mijn verzamelde feiten (18 pagina`s vol) ben ik bij de specialist beland, deze herkende eigenlijk direct bijna alles uit mijn hele verhaal, uit mijn verzamelde feiten en mijn stuiterende gedrag op dat moment, ik draafde volledig door, had stemmingswisselingen, stuiterde volledig rond, had paniekaanvallen en een hoofdpijn waar je stil van word…. leverde me zelfs een forse black out op.
    De verzamelde feiten waren varierent van kleine dingen zoals snel zappen, autoracen, tot forse dingen zoals woedeaanvallen, slechte dieten, gewoonten en verslavingen uit het verleden. waar ik me echt dood voor schaam, net zoals Annemarie omschrijft…. ik kan en mag hier geen full disclosure over geven hier, puur om degenen die ik lief heb te beschermen en om het wat rust te geven.

    Zoals ik al eerder vermelde ben ik uit eigen beweging direct hulp gaan zoeken en binnen enkele dagen kon ik al direct bij de specialist. doordat ik volledig ontspoorde MOEST ik ingrijpen, voor zowel mijn werk en om mijn relatie van 5.5 jaar nog te redden. Tot mijn enorme verdriet en spijt is dit niet gelukt en zij geeft aan dat dit ook nooit meer goed gaat komen….. Ik doe mijn uiterste best om nog bevriend met haar te blijven, en om haar op den duur ook te laten zien hoe dit heeft kunnen gebeuren en waarom het mis is gegaan tussen ons. Gelukkig staat ze hier nog enig zins voor open en ondanks alles is ze eventueel ook bereid mee te gaan naar de specialist.

    Zoals reeds eerder vermeld heb ik LETTERLIJK alles aangepakt en ALLE ouwe gewoonten overboord gegooid, en dan ook echt bijna letterlijk alles. Stoppen met roken, begonnen met sporten, gezond en vooral lekker gaan eten, er goed over praten en heeeeeel veel ontspannen, overal een pas mee op de plaats te maken, en goed letten op dingen die ik zeg en doe, en me proberen goed te concentreren op de dingen die ik moet doen.

    Zoals annemarie al zei : DE WIL MOET ER ZIJN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    In een paar weken tijd heb ik voor mijzelf meerdere manieren gevonden die mij volledig doen ontspannen en rust en voldoening geven ZONDER medicijnen:

    -sporten
    -goede vrolijke muziek (top 40) of wat je smaak ook maar is, zolang het maar geen depresieve zooi is
    -een kop espresso of kamille thee wanneer ik begin te stuiteren
    -een ontspannende hobby zoeken
    -je even af te sluiten/zonderen wanneer het te druk word (voorkomt reacties op prikkels)

    Via de specialist heb ik inmiddels voorlichtingsmateriaal gekregen voor mijn omgeving en werk, dit zodat hun ook allemaal begrijpen wat er speelt en hoe er enigzins mee om te gaan. Het is een absolute aanrader om je omgeving n je werkgever bewust te maken van ADHD, hier goed over te praten en goeie afspraken te maken op een goede en vooral positieve manier. Maakt alles makkelijker voor iedereen en mensen leren je uiteindelijk beter te begrijpen…

    Met een paar weken hoop ik de goede medicatie te mogen gaan proberen, de medicijnen die ze me nu hebben gegeven maken me iets te rustig… 1 ding zeg ik wel met klem : PROBEER HET NIET TE ONDERDRUKKEN MET SOFTDRUGS, VEEL CAFEINE OF ANDERE TROEP !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ga naar je arts !

    Tav Annemarie,

    Ik kan me in jouw reactie heel goed vinden, vind het enorm knap dat jullie het samen zo aanpakken en hoop van harte dat het voor jullie ook wat rust geeft en er samen goed mee om kunnen leren gaan.
    Gewaarwording van ADHD en het terug moeten kijken naar je verleden is zacht gezegd verschrikkelijk, ik ben er echt kapot van, maar door de herkenning en erkenning van de specialist weet ik nu wat er speelt en wat ik er mee kan doen, en dit grijp ik met beide handen aan, met goede moet en extreme wil !

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Jeroen. je heb mij tot tranen geroerd om alles op zo’n perfecte wijze te omschrijven. alleen moet je wel begrijpen dat gedrag ,net zo als ik wat ik al mijn hele leven heb vertoont dat ik de adher wel ( zoals mijn man omschrijft) met een raceauto een metamorfose onderga. de medicatie doet voor mij enorn veel. maar je moet je goed realiseren dat het gedrag wat jij jaren heb vertoont dat jou omgeving niet direct gaat geloven / vertrouwen heeft dat jij deze levenswijze voor de rest van je leven zal volhouden.( geldt ook voor mijzelf) ik ben vorig jaar met therapie gestart en mijn man is regelmatig mee gegaan. nu zijn wij op een punt beland dat mijn man mij opnieuw moet leren leren kennen want het is 180 gr. de andere ( positieve) kant op. geef je omgeving ook alle tijd om aan jou te wennen en dat de omgeving scepties kan zijn. maar mijn man moet nu zijn patronen doorbreken( hij was degene die bij ons te veel alcohol dronk om zijn eigen leven aangenaam te houden) hij is hier mee gestopt sinds een paar weken omdat hij zich realiseerd dat hij dit niet meer nodig heeft , maar we blijven het aankomend jaar samen in therapie om alles weer op de rit te zetten.

      onze zoon heeft ook adhd en zoals jij aangeeft ga niet blowen is voor onze zoon toch voor de levensfase waarin hij verkeerd op dit moment toch een vorm om te ontspanning hij gebruikt dagelijks 54 mg concerta en blowt . wij als ouders keuren het af,maar gedogen het om in ons gezin de rust te houden.

      suses met alles …Groet Anne-Marie Sijpheer

      • janneke zegt:

        Annemarie, het is zo herkenbaar voor mij wat jij schrijft.
        Alleen zie ik het met de ogen waarmee jouw man er waarschijnlijk naar kijkt.
        Wat fijn dat ook jullie er samen de schouders onder hebben gezet!
        Jouw man had ook zo zijn problemen, begrijp ik uit jouw stuk.
        Zelf ben ik nadat alles uitkwam twee jaar geleden in een depressie geraakt, waarvoor ik behandeling hebben moeten zoeken. Ook ben ik nog steeds bij een psycholoog die mij ondersteunt in de zoektocht naar wie ik zelf nu eigenlijk ben.
        Door mijn karakter, achtergrond, opvoeding en hoe mijn man is ben ik mezelf compleet kwijtgeraakt ergens onderweg. Mijn eigenwaarde kwam ver onder het nulpunt uit.
        Ik was alleen maar bezig om stappen opzij te doen om anderen de ruimte te geven.
        Het is een heel proces waar ik doorheen ga.
        Ondertussen moet ik voelhorens houden voor wat betreft mijn echtgenoot :
        De periode daarvoor kenmerkt zich door thrillseeking, extreem uitstelgedrag, alles doen wat je niet moet doen en andersom; hij is doorgedraaid na een lange periode van te hard werken (50u p w) icm een universitaire studie en daarnaast alles naar zich toetrekken wat maar op zijn pad kwam, dus grenzeloos. De details houd ik liever voor me.
        Hij is labieler , neigt naar depressieve stemmingen (normaal kan hij geen enkele stemming lang vasthouden, nu kan zoiets langer blijven) en dan zelfmoordgedachten krijgen.
        Je snapt dat mijn lijf en mijn gedachten overuren maken in combinatie met de stress van alles waar we op zijn tijd weer mee te maken krijgen uit die periode.
        Ik ben blij op deze side te kunnen ventileren en herkenning en erkenning te vinden.
        Al verbaas ik me over de weinige partners van…..
        Ook tijdens de cursus die wij destijds bij psyq volgden. Ik was de enige partner!!

        lieve groet,
        Janneke

    • janneke zegt:

      Jeroen, ik heb gehuild na het lezen van jouw verslag.
      Wat een herkenning allemaal!
      Ik heb dan wel geen ADHD, maar mijn man wel.
      Ook hij heeft een enorme puinhoop gemaakt, op alle vlakken.
      En ook ik wil niet tot in detail vertellen wat hij allemaal heeft uitgespookt om dezelfde redenen als jij.
      Ook ik heb op het punt gestaan een eind te maken aan onze relatie (na 32 jaar)
      Ik mag rustig stellen dat mijn leven van de laatste zes jaar een hel is geweest.
      Ik ga daar na mijn dood niet meer naar toe, ik heb hem hier al ervaren.
      En nog komen er dingen op ons pad die stammen uit die periode. Soms lijkt het wel of er geen eind komt aan alle ellende.
      Maar inmiddels weet ik iets over mezelf dat ik nooit eerder geweten of gezien heb door mijn lage eigendunk: ik ben degene met het sterke karakter, ik kan meer aan dan ik dacht.
      Toen duidelijk was wat de diagnose was, heb ik mezelf bij elkaar geraapt en ik ben ervoor gegaan.
      Dit is wel de man waar ik zielsveel van houdt. Dit is wel de man van mijn kinderen.
      Hij heeft mij onnoemelijk veel pijn gedaan, maar ik merk dat ik zover ben dat ik hem kan vergeven en een doorstart maken.
      Ondanks de puinhopen waar we nog mee dealen.
      Jeroen, het zal op een gegeven moment moeilijk voor je worden, je kan terugvallen als je de moed verliest. (Mijn man zegt daarover: beter evolutie dan revolutie)
      Mijn man heeft nooit geinvesteerd in vriendschappen met andere mannen, dat kan hij niet.
      Ik hoop voor jou dat jij daar wel toe in staat bent of in staat zult zijn: een vangnet hebben waar je op terug kunt vallen als je weer terug dreigt te vallen in oude patronen.
      Maar ook hoop ik dat je in staat zult zijn dit vast te houden, want je bent zo goed bezig!!!
      Misschien is er hoop voor je relatie als ze ziet hoe jij je best doet. Maar zo niet: dan heeft het zo moeten zijn.
      Denk maar zo: als de deur dicht gaat, gaat er ergens wel weer een raam open!
      Jeroen, sterkte! En hou ons op de hoogte hier!

      lieve groet,
      Janneke

      P.s. Voor allemaal: kijk eens naar het nieuwste psychologiemagazine van juni 2013: 16 bldz over ADHD!
      Vooral het artikel van dhr Russell Barkley (dé psycholoog op het gebied en onderzoeksgebied van ADHD in Amerika) is een geweldig stuk over ADHD bij volwassenen.
      Ik denk dat ik het ga copieeren en aan iedereen laat lezen die zegt: o, ADHD, modeverschijnsel, niet bewezen . Of: o, Alle Dagen Druk. (Pure onderschatting van wat een desastreuse aandoening kan zijn)

      • jeroen zegt:

        Dank je wel janneke voor je reactie en tips :D

        Voor mezelf heb ik al een vangnet gecreert, voorlopig woon ik even bij mijn ouders om hier straks te kunnen gaan beginnen met de medicatie met de gedachte van de stok achter de deur. Mijn ouders zien nu gelukkig ook volledig in wat er speelt maar vanwege ernstige ziekte van mijn vader ga ik ze niet betrekken bij het verdere diagnostische traject. Mijn vader is herstellend kanker patient maar er lopen nog heel veel onderzoeken naar zijn toestand…. Daarom mede de keus om hier even te blijven en de afwikkeling en financiele ellende van mijn oude woning af te wachten…. Ik heb mijn jongere broer bereid gevonden om samen met mij het traject te gaan doorlopen mocht mijn ex-partner dit niet willen…. Ik merk aan heel veel dingen die ze me verwijt dat er nog enorm veel liefde in zit, maar ben bang dat doordat ik doordraafde het verder kapot heb gemaakt…. zal haar echt even haar rust moeten geven, en nu maar hopen dat ze bij psyq alles zo snel mogelijk op papier zetten en mij een uitdraai willen geven tbv haar…hopende dat ze dan echt in gaat zien wat er heeft gespeeld en hoe het heeft kunnen gebeuren…. Ze merkt al dat er nu de gewaarwording er is er al heel veel veranderd is in mijn doen en laten en nou maar hopen dat de verliefdheid ooit weer terug komt….. Momenteel blijft ze roepen om rust en draaft alleen maar door in het negatieve…..

        Zoals eerder vermeld is mijn werkgever van hele goede wil, puur omdat hun een aantal van de hele positieve eigenschappen van mijn persoon zien, en nu volledig zien terugkomen. Ik werk namelijk als operator in opleiding in de kunststofindustrie (5 ploegen) en ben druk bezig met een opleiding via mijn werkgever. Momenteel probeer ik mij hier enorm op te focussen, waardoor ik dan ook goed presteer. Het eerste jaar ging me zelfs zo goed af dat ik gewoon tot de top 3 behoorde van prestaties :D Dit jaar gaat nog mooier worden hiermee doordat ik me nu door de (tijdelijke) medicatie goed weet te focussen op de taken, alleen mijn leraar even gevraagd me een paar schoppen onder mijn reet te verkopen wanneer het mis dreigt te gaan of weer uitstelgedrag ga vertonen….

        Ik probeer momenteel mijn goede eigenschappen weer volledig aan te wenden, wat me op dit moment gewoon goed afgaat, de sociale kring is grotendeels terug, zelfs een aantal nieuwe vrienden gemaakt en oude vrienden weer aangehaald, het doordraven in de hobby`s ook weer onder controle en nou deze week eens even lekker genieten van het mooie weer en lekker ontspannen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

        Ik vind het alleen erg jammer dat ik her en der weinig informatie tegenkom voor de partners van adhders, voor hun is het gewoonweg een grotere lijdensweg dan voor de adhder zelf, puur doordat het besef er lang niet altijd is…… Ik heb wel een mooi artikel gevonden van Hein Pracht, wat een beetje de gevoelssituatie voor de partner betreft….. Mijn ex-partner herkende zich hier volledig in en ik vond het zelf schokkend te horen dat zij dit inderdaad zo ervaarde… Desondanks wil ik hem jullie niet onthouden, in de hoop dat dit voor jullie ook inzichten verschaft en helpt bij de verwerking van het hele proces.

        http://www.eroses.eu/alles_over_liefde/index.php?/archives/133-Een-partner-met-ADD-of-ADHD.html

        fijne avond allemaal en geniet van het mooie weer !!!!!!!!!

        • janneke zegt:

          Hoi Jeroen,

          Ik heb het stuk waar je op doelt gelezen en ik onderschrijf het helemaal!
          Erg goede side trouwens, dank je wel.
          Ik herken vanuit mijn eigen situatie waar jouw vrouw mee worstelt.
          Ze zit in een rouwproces.
          Een rouwproces heeft niet alleen te maken met het overlijden van dierbaren.
          Je kunt er ook doorheen gaan als je diep teleurgesteld bent in mensen, en dingen die jou overkomen.
          Ik denk zelf dat het het gevolg is van het gevoel van complete machteloosheid.
          Je bent onmachtig een situatie te veranderen die jou raakt in alles wat je bent, hoopt en wilt zijn. (zo voel je dat)
          Dat gevoel stort je in een afgrond waarin je moeite hebt om nog een lichtpuntje te ontdekken.
          Alles lijkt verloren, alles lijkt kapot.
          Je leven, je voelen, je zijn, alles lijkt niets meer waard door toedoen van het gebeurde.
          Het raakt je tot in de kern van wie je bent en het lijkt je te vernietigen.
          Ik zeg “lijkt”, want er komt een eind aan die hel, al kan je, op het moment dat je erin zit, je dat niet voorstellen.

          Het rouwproces is mooi omschreven door de psychiater Kubler-Ross:

          Ontkenning
          is het niet onder ogen zien van wat er is of niet meer is. Het verlies is zo pijnlijk, dat je het gedoseerd, stap voor stap, moet toelaten om het te kunnen gaan verwerken

          Protest
          In deze fase protesteert de rouwende tegen het intense verdriet en de oorzaken daarvan. De rouwende richt zijn woede, machteloosheid en onbegrip meestal op artsen, therapeuten, familieleden, God of de kerk, enzovoorts. Soms kan dat ook een verloren of onbereikbare liefde zijn.

          Onderhandelen
          Omdat de rouwende merkt dat protesteren en smeken weinig effect sorteren, gaat hij zich doelen stellen. Als ik nu dit of dat doe, zal het dan toch nog goed komen, vraagt hij zich af.

          Depressie
          Wanneer het ontkennen van het verdriet, het protesteren daartegen en het onderhandelen niet geholpen hebben, treedt vaak depressiviteit en somberheid op.

          Aanvaarding
          Het proces van rouw en rouwverwerking gaat vanzelf over in acceptatie. Dit is de aanvaarding van het pijnlijke verlies dat nu eenmaal hoort bij rouw en rouwverwerking. Het kan rust geven dat de rouw en de rouwverwerking een plaats gekregen hebben. Voorwaarde hiervoor is het uiten en verwerken van de pijn rondom het rouwproces.

          Ongetwijfeld zal je hier ook je eigen proces in ontdekken.
          Het heeft tijd nodig dit alles te verwerken en een plekje te geven.
          Hoeveel tijd is niet te zeggen.
          Daarbij zullen jij en je vrouw daar verschillend mee omgaan. Zij heeft geen ADHD, dus haar stemmingen zullen langer aanhouden.
          Jij kan op het ene moment depressief zijn en het volgende moment de krant lezen.
          (gebeurt bij ons tenminste)
          Dat is een enorm verschil van met gevoelens omgaan, probeer dat af en toe te bedenken.
          Je bent er niet met je leven radicaal omgooien. Het is wel wat nodig is, absoluut! Je moet ergens beginnen en dit is een geweldig begin!
          Maar naar haar toe zal je open moeten staan voor haar immense verdriet, woede en machteloosheid , haar zien daarin en het erkennen. Niet alleen voor jezelf maar ook uitspreken en tonen.
          Dan is er hoop op helen van de geslagen wonden.
          Dat is een hele weg te gaan.

          Ik vind het heel fijn voor je dat je ouders je opvangen en dat je broer jou wil bijstaan in je proces!
          Zo’n buddy heb jij heel hard nodig. En je bent dat waard, want je bent bereid naar jezelf te kijken, met jezelf aan de slag te gaan, je fouten en misstappen te erkennen.
          Wat kan een mens meer van zichzelf of een ander verlangen?
          Als je zo doorgaat kom jij er wel, dat is overduidelijk.

          Sterkte Jeroen, ook met je vader, want dat is ook niet niks en heeft ook invloed op hoe jij je voelt.

          Lieve groet,
          Janneke

          • jeroen zegt:

            Hoi Janneke,

            Wederom schokkend hoe herkenbaar je laatste post is…. alle fasen herken ik vanuit zowel haar als mezelf volledig…… hoop dat ze het me ooit kan vergeven en we weer opnieuw kunnen starten… we zullen het allemaal wel zien…

            ik herken ons letterlijk in ALLES, behalve in de depressie… het leven is veel te mooi om bij de pakken neer te gaan zitten… Moet zeggen dat ik wel vaak moeilijke momenten heb als ik me goed voel. Ze projecteerd haar woede momenteel volledig op mij en betrekt daarbij ook onze omgeving, wat een eventueel herstel er niet makkelijker op gaat maken… Op dit moment wil ze niet echt meer praten… maar denk dat in de toekomst dit wel gaat veranderen. Vroeger zou ik me direct op de volgende scharrel hebben gestort maar dit kan ik momenteel echt niet… heb al een aantal leuke kansen gehad maar heb bij allemaal de boot afgehouden…

            ik ben verschrikkelijk trots op haar dat ze me nu de deur heeft gewezen en mij eens knoeperhard heeft aangepakt. Zonder dit was de adhd nooit aan de orde gekomen en was ik nooit van mijn verslavingen afgekomen en zou ik nooit overwogen hebben alles anders aan te pakken. Desondanks mis ik haar, onze katten en ons huisje verschrikkelijk…

            We zullen zien wat de toekomst brengt, maar met de steun en raad en daad die ik van iedereen in mijn omgeving krijg weet ik zeker dat het ooit weer anders gaat worden !

            Lieve mensen alvast bedankt en tot horens, geniet van het mooie weer !!!!!!!!!

            Vooral

          • janneke zegt:

            Hoi Jeroen,

            Kan het toch niet laten nog even te reageren.
            Vrouwen hebben de neiging en de sterke behoefte te praten, te praten en nog eens te praten.
            Waarom? Om lucht te krijgen/ om alles van alle kanten te belichten en om te horen hoe anderen erover denken en vervolgens om stil te worden, zelf te denken, nog eens herkauwen en doorkauwen om het uiteindelijk te kunnen plaatsen en er wat dan ook mee te doen.
            Je bent trots dat ze de ballen heeft gehad om je de deur te wijzen.
            Maar vergeet niet hoeveel pijn, verdriet en wanhoop hier aan vooraf zijn gegaan….
            Ik zeg altijd: de boosheid/woede is de wachtpost voor de deur.
            Achter de deur zit een en al ellende: enorm verdriet, gevoel van verlies en pure wanhoop.
            (Mijn ervaring)
            De woede houdt je overeind tot de neerslachtigheid toeslaat. (Mijn ervaring; ik ben in een depressie terecht gekomen en heb hulp moeten zoeken)
            Goed van je om niet ondertussen iets met iemand anders te beginnen!! (kan ook vorm van thrillseeking zijn, de kik om je even “lekker” te voelen. (dopamineshot))
            Als je haar terug wilt: doe dat vooral niet! Het zal de druppel zijn om het niet meer goed te krijgen.
            Laat zien wat je doet, hoe je verandert, hoe je je schouders eronder zet. En dat je daarbij een betrouwbare partner bent die serieus bezig is jullie relatie in de mogelijke toekomst een kans te bieden.
            Allemaal zwaar, moeilijk, maar één geluk: als mens met ADHD blijft je stemming niet lang die stemming.
            Dus kom je in de verleiding: ga onmiddelijk iets anders doen.
            En nog iets: mijn man heeft bijzonder veel baat bij meditatie.
            Klinkt niet alsof dat ook maar mogelijk is, die combinatie, maar echt, zet door en het helpt je in je veranderingsproces.
            Het probleem met medicatie kan namelijk zijn dat je het gevoel kan krijgen “vlak”te zijn in je emoties. “je bent niet meer jezelf, je bent saai”.
            Als mens met ADHD ben je heel de dag bezig met de ene shot dopamine na de andere te zoeken om je even “lekker” te voelen; een koorddanser op een koord. Val ik of niet? Sterf ik of blijf ik leven?
            Met medicatie moet je leren anders te gaan voelen en te leren ook gelukkig te zijn met minder heftige hoogte- en dieptepunten.
            Als jij al 27 jaar zo bent zo als je bent kan je niet verwachten dat dat een, twee, drie, gerealiseerd is.
            Dat is een proces en je staat nog aan het begin en maakt nu de eerste stappen.
            Maar echt, het went, ik zie het ook gebeuren bij mijn man.
            Meer rust, regelmaat, geen sterke prikkels in welke vorm dan ook, geen gejakker doet wonderen.
            Hij mediteert iedere dag een uur. En natuurlijk gaat dat niet iedere dag even goed, maar geeft niet.
            Meditatie geeft na verloop veranderingen in de hersens.
            Het zal je helpen in je proces.
            Het is een advies, doe ermee wat je wilt.

            groetjes,,
            Janneke

          • jeroen zegt:

            meditatie zeg je ? ikke ga steeds vissen als ik wil ontspannen….

            Afgelopen avond wederom een moeilijk gesprek met haar gehad en ze wil er gewoon niets meer over horen…. laat staan normaal praten… Over gevoelens praten doet ze sowieso niet, want in haar ogen heb ik haar volledig gemanipuleerd en blijft ze doordraven in het negatieve… heb uit eigen beweging maar aangegeven dat ze maar eens een gil moet gaan geven wanneer ze het er aan toe heeft om te gaan praten.. lijkt me voorlopig de beste oplossing…

            Wederom bedankt voor je raad Janneke, ga er zeker wat mee doen !

            Groetjes Jeroen

    • Beste Jeroen,
      Wat jij hier beschrijft is Exact wat ik meemaak… Als je wil kunnen we eens uitgebreidt babbelen. Kan de babbel op dit moment (ook) heel goed gebruiken. E-mail me maar op jokeensteven@gmail.com
      groete steven

  25. jeroen zegt:

    Voor de blowers en stevige koffiedrinkers hier : STOP HIERMEE !!!!

    je onderdrukt de meeste symptonen, maar het verergerd je toestand,symptonen en maakt je uiteindelijk de grootste ######## die er rond loopt Raadpleeg je huisarts voor hulp om te stoppen en een vervangend middel !!!!!

    de meeste blowers met adhd blowen vooral voor het slapen gaan, neem liever een lichte slaaptablet dan 1 joint, het helpt je beter te slapen en laat je jezelf veel beter voelen de volgende dag.

    Succes met alles mensen !

  26. jeroen zegt:

    dank je wel voor je raad en reacties anne-marie, doet me erg goed.

    helaas is het voor de afgelopen relatie al te laat…. ze ziet wel dingen maar is net wat je zegt erg sceptisch en wantrouwend…. tot mijn verbazing heeft ze me nog niet overal op geblokkeerd en wil af en toe wel praten… heb haar vandaag verteld van de diagnose adhd-c, nu hopen dat er in de toekomst nog weer wat uit voort kan komen…. het zal echt zn tijd nodig hebben. Mijn omgeving heeft nooit veel gemerkt doordat ik thuis dus altijd vrij goed onder controle was door gebruik van de stimulerende middelen en overdosissen koffie…

    Je had het er over dat je zelf tot tranen was geroerd, ikzelf huil sinds het besef en onze breuk 2 maanden, terug het grootste gedeelte van de dag als ik een goede bui heb en me goed voel…. ik kan er door de kalmeringsmiddelen vrij goed mee omgaan maar net wat ik zei, ik huil hier echt iedere dag om.. ik ben desondanks erg positief ingesteld, wetende dat de toekomst mooi gaat zijn en mijn wil enorm sterk is in dit opzicht en ga er voor 200% voor !!!

    Fijn weekend allemaal !

  27. anneh zegt:

    het is echt een heftige ziekte, en niet ach het is maar ADHD.Mijn man slikt zijn medicatie maar doet er verder niets mee.Ik wring me in bochten om alles goed te laten verlopen. Terwijl ik zelf ook ernstig chronisch ziek ben en ook nog ADHD zelf heb. Maar blijkbaar wel het benul om alles toch in goede banen te lijden.Wij hebben beide geen vriendschappen buiten de deur.Zijn familie heeft ons laten vallen om een kleinigheidje, hij was altijd al een buitenbeentje en er was al eerder een breuk tussen hem en zijn familie. Voordat we samen waren. En mijn naaste familie is heel klein er zijn er veel overleden. Ons wereldje is dus erg klein. Dat is soms heel eenzaam, maar mijn man heeft geen behoefte aan visite en als we ze hebben kan hij heel zich niet aanpassen, gaat div keren buiten roken of achter de pc zitten. Zegt ook ik ga dit en dat doen vandaag en als ik dan thuis komt ligt hij op de bank en heeft niets gedaan wat we afgesproken hadden. Is het dan vergeten en kan dan nog zeggen dat we het niet afgesproken hadden dat hij dit nu ging doen, maar een keer van de week ofzo. Is dit ook ADHD ?

  28. janneke zegt:

    Anneh,

    Ga je verdiepen in wat ADHD inhoudt en wat het met zich meebrengt.
    Als ik je iets mag aanraden: koop het boek Hulpgids ADHD van Edward Hallowell & John Ratey.
    Geschreven door twee psychiaters die zelf ADHD hebben, dus weten waarover ze praten.
    Het is behapbaar en ook voor mensen met ADHD (aandachtsstoornis) uitermate goed te lezen.
    Je schrijft zelf ook ADHD te hebben. Denk je dat of is er een diagnose gesteld?
    Mijn man heeft ADHD (54 jaar, sinds 1 1/2 jaar diagnose , medicatie en intensieve psychische begeleiding).
    Ik kan je verzekeren: we hebben ons er beiden in verdiept en lezen alles wat los en vast zit.
    Kennis geeft macht!
    Je leert waar de problemen zijn en wat het is waar je al zo lang tegenaan loopt. Het wordt beheersbaarder, beter mee te leven en je kunt afspraken maken (en natuurlijk gaat het nog wel eens mis).
    Ook op internet is heel veel te vinden.
    En anders ga je naar de bieb. Kun je gratis terecht.
    Maar kom los uit toezien hoe alles mis is en mis gaat en zet je schouders eronder.
    Weet je, als je een steen in het water gooit, zal geen molecuul nog liggen waar hij eerst lag.
    Zo ook met relaties: als jij verandert, veranderen de mensen om je heen met je mee.
    Doe niets en alles komt tot stilstand.
    Kan je daar mee leven, prima!
    Maar anders: kom in beweging!!

    Succes,
    Janneke

  29. jeroen zegt:

    Goeiemorgen dames, een paar vraagjes nog

    zijn er ook mogelijkheden om met adhd om te gaan zonder medicijnen ? ik ben namelijk bang dat ik niet meer mezelf zal zijn na gebruik van medicatie… Het enige wat ik echt onder controle wil krijgen is eigenlijk de enorme klootzak die ik soms was wanneer er sterke prikkels waren, of het ” mijn wil ” standpunt en het niet kunnen tegen verandering….. Ik ben zo bang dat ik straks mezelf niet meer ben en daarom heb ik reeds aangegeven bij Psyq dat ik graag alle therapieen en cursussen wil gaan volgen met het oog op gedrag correctie, impulsiviteitstraining etc etc… ik heb nog een hoop te leren en om dit te doen leek dit me wel een goede stap. Het schijnt al vrij bijzonder te zijn dat een adhd er zich zo bewust is van wat er speelt, maar dat betekent niet dat het minder pijn doet…

    Vooral sinds 1 april is er sprake van escalatie van mijn klachten en daarom hebben ze mij oxazepam voor overdag, en tamezepam voor de nacht gegeven totdat ik aan andere dingen mag beginnen. Ik slaap zonder de tamezepam nog geen 5 uur per nacht. Overdag neem ik alleen de oxazepam als ik me ergens goed op moet concentreren (schoolexamens) of moet werken. verder probeer ik het al af te bouwen in de hoop dat ik alles een klein beetje onder controle ga krijgen en om het diagnostische traject makkelijker te maken. Het is niet zo dat ik geen medicijnen wil nemen, maar de eerder genoemde eigenschappen moeten gewoon onderdrukt gaan worden en ik moet meer rust krijgen in alles…

    Zoals reeds eerder aangegeven heb ik alle overige dingen aangepakt :

    gezette tijden goed en lekker eten
    voorkomen overvolle agenda
    veel ontspanning (vissen)
    geen verslavingen meer
    Normaal slapen / leven

    Graag zou ik van jullie horen hoe jullie hier verder mee omgegaan zijn en dit hebben aangepakt, nogmaals ik sta niet per se negatief tegenover medicatie maar wil voorkomen dat ik niet meer mezelf zal zijn…..

    Groetjes Jeroen

    • janneke zegt:

      Hoi Jeroen,

      Ik ben zelf verpleegkundige (algemeen ziekenhuis gewerkt) en ben het VOLLEDIG met Anne -Marie eens!
      Afbouwen die troep!!
      Ik snap werkelijk echt niet waarom ze dít verkiezen boven de start met Ritalin, echt onbegrijpelijk!
      Voor de nacht melatonine (schijnt vlgs psychologe Sandra Kooij hét middel bij slaapproblemen bij ADHD te zijn, je lichaam schijnt dit bij ADHD te weinig aan te maken) en overdag Ritalin om beter te kunnen concentreren op zaken die je interesse niet of nauwelijks hebben, maar die wel aandacht vereisen.
      Dat je verandert met medicatie? Ja, waarschijnlijk wel, zeker in combinatie met de therapieen (hartstikke goed van je dat je alles doet wat mogelijk is op dat gebied! Chapeau!!)
      maar dat was toch ook de bedoeling?
      Zoals het tot nu toe ging heeft het blijkbaar niet echt goed gewerkt en ben je zo’n beetje alles kwijt geraakt wat je lief is.
      Jeroen, geef het een kans, ga het avontuur aan!
      Ik heb mijn man gevraagd wat het met hem doet, de verandering van manier van leven (voor groot deel hetzelfde als jouw lijstje) en de medicatie: hij heeft meer rust in zijn hoofd, merkt op gezette tijden nog wel dat hij de gaskraan van de motor open zet, maar duurt maar heel kort en kan dan na zo’n 500 meter weer gas terugnemen (letterlijk en figuurlijk), heeft meer overzicht, minder prikkels, voelt zich langzaamaan beter in zijn vel en meer tevreden met het leven.
      Ik denk dat hem het gevaar zit in het missen van de prikkels.
      Als jij je hele leven gewend bent in superlatieven te leven, dan valt het niet mee om een rustiger en overzichtelijker (lees: saai ) leven te krijgen. Dat is volgens mij een enorme omwenteling.
      Een hoop mensen met ADHD missen de kicks van alledag zo sterk, dat ze daarom stoppen met de medicatie en vervolgens…….weer terugdonderen in het gat waar ze net met zoveel moeite aan het uitkruipen waren.
      Het zal lastig zijn, Jeroen en misschien zelfs lastig blijven, maar dan vraag ik je: kijk als je twijfelt naar wat het je oplevert als je het aandurft het avontuur aan te gaan.
      En nogmaals: Ritalin is een start medicatie, je moet geduld hebben om te zien of je er baat bij hebt of toch iets anders nodig hebt. Ieder medicijn wat je slikt kan zo zijn bijwerkingen hebben, ook dit.
      De ene keer past het perfect, zoals bij Anne-Marie het geval lijkt te zijn, een andere keer moet er verder gezocht worden naar wat bij jouw lijf past.
      Mijn man is gestart met Ritalin, daarna concerta, daarna dexamfetamine, nu welbutrin.
      De laatste bleek het best bij hem te passen en de minste bijwerkingen te geven.
      Dus verwacht niet direct wonderen, misschien gebeurt dat wonder wel, soms duurt het wat langer.
      Hartelijk groeten,
      Janneke

      En nogmaals: ik vind je een kanjer!!

  30. anne-marie sijpheer zegt:

    Hoi Jeroen.
    ik zou als ik jou was met de temazepam en oxazepam minderen of stoppen als er iets een verslavend middel is dat is het dit wel ( spreekt anne-marie als psychiatrisch verpleegkunidge die een medische achtergrond heeft) als je met ritalin of concerta krijgt voorgeschreven dat is medicatie die rust in je hoofd brengt. het is geen middel wat je karakter veranderd. lichaam en geest moeten wel met ritalin in balans komen dit heeft bij mij toch wel een half jaar geduurt. en nog moet ik mijn man en ons gezin wennen aan een nieuwe way off life.
    ik gebruik s ‘morgens naast de ritalin ook omprazol een maagbeschermer vanwege de maagklachten die ik kreeg. je kan altijd een proef periode afspreken dat je met medicatie begint van 6 weken daarna voor jezelf bedenken de voor en nadelen. ik zal de medicatie blijven gebruiken omdat het mij juist helpt om beter in het leven te staan. niet meer mijn duizenddingen gedachten stroom de hele dag aan.
    s ‘avonds voor het slapen 1,5 mg melatonine of 3 mg heerlijk slapen en de volgende dag realxt weer de dag beginnen. als je echt geen medicatie wil dan moet je je wel realiseren dat je moeilijker in omgang bent voor je omgeving. of helemaal als een kluisenaar gaan leven,maar dat lijkt mij ook niet erg prettig. ( geeft wel de minste prikkels.) sucses
    Lieve Groet Anne-Marie

  31. jeroen zegt:

    wederom bedankt voor jullie snelle reactie :D

    zoals het tijdstip van mijn laatste vraag (3,23u) misschien al\l verhult is dat ik op eigen initiatief al aan het afbouwen was met de Tamezepam. Ik lag gisteravond om 23.00 plat en werd om 3 uur al uitgerust wakker….ik merk namelijk dat na een drukke dag en gewoon en goed eten en normale tijdstippen opstaan ik sommige dagen goed in slaap kan vallen zonder deze troep. Ik had al in de bijsluiter gelezen dat dit erg verslavend zou zijn, en dat is juist wat ik niet wil !!!! ik ga ook de douche methode maar eens even proberen. misschien dat dit helpt. Het valt me ook op dat na een stevige gezonde maaltijd ik erg moe word, maar probeer wel te voorkomen dat ik s`middags ga slapen, ook na een vroege dienst.

    De oxazepam is helaas nodig momenteel….. zonder dit ben ik een gevaar voor mezelf in alle situaties en kan ik niet kalm blijven en me nergens op concentreren… Nou moet ik er wel bij zeggen, dat ik ook hier bewust mee om probeer te gaan. Dus alleen nemen als ik mij bezig moet houden met : werk, school , administratie of andere noodzakelijke dingen die mijn aandacht vereisen. Het voorschrift is 3 tabletten per dag, om de 4 uur nemen , wat ik dus op mijn werkdagen ook doe, daarbuiten probeer ik het zo veel mogelijk te laten liggen omdat ik anders ook niet mag autorijden en dus afhankelijk word van anderen. Gelukkig heb ik mijn carpoolmaatje voorlopig bereid gevonden om te rijden naar het werk zodat ik direct geconcentreerd aan de slag kan en mijn baas zo min mogelijk overlast bezorg.

    Ondertussen vanochtend ook eens verder gaan graven in mijn familie nadat ik hoorde dat een jonger nichtje van mij altijd leerachterstanden had en ik wat van mijn eigen vroegere problemen in mijn 2 neven herken na de gewaarwording en verdieping in adhd. Hier eerst eens over gesproken met mijn eigen ouders en vervolgens op eigen initiatief contact op genomen met betreffende ooms en tantes….

    Driemaal raden : Mijn nichtje blijkt geconstateerd adhd er te zijn en had forse leerachterstanden en ging vroeger naar een aangepaste school. Mijn oudere neef heeft in mijn ogen een stille variant maar ook met de nodige leerachterstanden en verslavingen uit het verleden, wisselden constant van beroep en nu blijkt mijn jongere neefje het exact zelfde gedrag als mij van vroeger te vertonen !!!! Hij onderdrukt dit alleen nog door veel te blowen en zijn ouders laten hem maar zijn gang gaan…… Desondanks mijn verhaal en ontdekking geopenbaard naar hun in de hoop dat ze er ook wat mee gaan doen.

    In mijzelf herken ik nog een hoop dingen m.b.t. op de adhd variant waarmee ik loop, maar dit zijn behalve een aantal slechte eigenschappen voornamelijk hele goede eigenschappen die ik van plan ben om maximaal uit te gaan buiten ! zoals ik al zei, het leven is mooi en ik ruik op dit moment gewoon heel veel kansen als ik het op deze manier weet voort te zetten !

    Lieve dames, wederom bedankt voor jullie steun en informatie, en dat ik naar jullie toe dit kan ventileren, jullie hebben geen flauw benul van hoe goed dit voelt en hoe begrepen ik me voel, het maakt me gewoon super vrolijk en helpt me enorm met de verwerking en het begrijpen van alles !

    Groeten en een dikke knuffel voor jullie allebei !

    Jeroen

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Hoi Jeroen
      betreft de oxazepam het is een middel om in slaap te vallen en doet verder niets voor jou hersenen om een seintje te te krijgen om door te slapen. als je het aandurft gewoon stoppen en melatonine gebruiken dit middel hebben je hersens nodig om goed te slapen omdat dit stofje maak je te kort aan als adhder.

      de temazepam doet niets voor jou hersens aan het ontbrekende stofje.het houd je alleen rustig en wat meer suffer.

      ik gebruik ritalin ( andere gebruiken andere medicatie) om 8.30 .12.30 en 16.30 die van 16.30 zorgen er bij voor dat ik het laatste stuk van de dag goed door kom. ik had altijd een onbedwingbare neiging om te willen slapen. ( voordat ik medicatie gebruikte) nu is dat bij mij over. ritalin werkt 4 uur dus voor mij precies goed is na half 9 s’avonds uitgewerkt en ik ga rond half 11 naar bed.

      de inwerktijd van de melatonine is voor mij een half uur. ik slaap van 23.00 tot 6.00 a 7.00 ik heb nog nooit zo goed geslapen. ik hoop voor jou dat het ook positief uitwerkt.

      omdat melatonine vrij te koop is,ik koop ze bij het kruidvat voor 12,95 kan je zelf beslissen wat je doet.maar als je dit eerst wil overleggen met huisarts of psychiater kan dit ook. maar ik zou zeggen gewoon doen. de oxazepam de deur uit,.

      bij mij is het wel zo als mijn man en ik eerst intiem willen zijn ik moet wachten om de melatonine in te nemen want anders val ik dus gewoon in slaap. is gebeurd dus dat was ook wel weer komisch om mee te maken. mijn man heeft er begrip voor en we kunnen hier goed over praten.

      suces.

      • jeroen zegt:

        hoi annemarie,

        mijn huisarts en apotheek vertellen me precies het omgekeerde van wat jij zegt tov oxazepam en tamezepam??? beetje verwarrend gezien ik jullie nu al meer vertrouw dan die 2 samen…. ze willen en mogen mij nog geen andere middelen voorschrijven omdat ik nog in het diagnostische traject loop en dit de diagnose zou vermoeilijken…. ik ga desondanks even contact opnemen met hun beiden om toch eens te kijken naar de mogelijkheden…

        groetjes Jeroen

        • janneke zegt:

          Hoi Jeroen,

          Je apotheek heeft gelijk, ik denk dat Anne-Marie zich per ongeluk heeft vergist en de namen omgedraaid.
          Verder klopt het helemaal wat ze zegt.
          Als oxazepam voor jou op dit moment nodig is, so be it. Je bent er verstandig mee bezig en je bent je bewust van wat je slikt. En dat is al tien keer meer dan de meeste mensen weten die iets slikken.
          Dat is trouwens wel een hele ontdekking in de familie voor jou zeg!
          Heb jij ook wel eens een iq test gedaan?
          Het kan zo zijn dat, als je daarbij een hoog iq hebt, je al die tijd onder de maat hebt gepresteerd omdat de leerstof die je krijgt , icm de ADHD je aandacht niet heeft kunnen vasthouden door de manier waarop het aangeboden wordt of de makkelijkheid (geen uitdaging) ervan.
          Slecht scoren op school wil nog helemaal niet zeggen dat je het niet zou kunnen.
          Soms zelfs veel beter dan de meesten als de omstandigheden anders zouden zijn….
          Want ook dat komt in families voor.
          Fijn joh, dat ik je via deze weg steunen kan! Het geeft ook mij een heel goed gevoel, dat kan ik je wel zeggen! Het is een echte opsteker, dank je wel.

          groetjes,
          Janneke

        • anne-marie sijpheer zegt:

          hoi Jeroen.
          goed voor jezelf opkomen.

          De werkzame stof in Ritalin is methylfenidaat.
          Methylfenidaat is een stimulerend medicijn dat de aandacht en stemming kan verbeteren.
          Effect
          Hoe methylfenidaat werkt bij ADHD is niet precies bekend. Je zou van een stimulerend medicijn niet verwachten dat het een positief effect heeft op mensen die overactief zijn. Toch blijkt dat twee op de drie kinderen met ADHD er rustiger door worden en zich beter kunnen concentreren.

          Oxazepam behoort tot de benzodiazepinen. Het werkt rustgevend, spierontspannend, vermindert angstgevoelens en beïnvloedt de overdracht van elektrische prikkels in de hersenen.

          Artsen schrijven het voor bij angstgevoelens en gespannenheid, slapeloosheid en alcoholontwenning
          Temazepam behoort tot de benzodiazepinen. Het werkt rustgevend, spierontspannend en vermindert angstgevoelens.

          Artsen schrijven het voor bij slapeloosheid.

          dit is de werking van de drie midelen ritalin is stimulerend en de andere rustgevend. gewoon gegoogeld. mijn psychiater heeft mij uitgelegd je hersenen zijn zonder Methylfenidaat één kolkende rivier om de rivier goed te stroomlijnen gebruik je Methylfenidaat dit middel begrensd en stroomlijnt jou rivier. als je het middel stopt wordt het weer één kolkende rivier. ( lees chaos in het hoofd) ik hoop dat jij er uit kan komen. je kan als je wil mij een prive mail sturen anne-marie1827@live.nl dat wil ik ook mijn telefoonnummer geven om hier over de praten.

          ik hoop je voldoende op weg geholpen te hebben.
          lieve groet anne-Marie sijpheer

          ps. artsen en psychiater blijven graag bij hun eigen standpunt. vinden omdat zij een medisch opleiding hebben alles weten. zij accepteren vaak niet van elkaar hulp of informatie. ik ben van mening dat iedereen hierin moet samenwerken om het uiteindelijke doel de patient de beste behandeling te geven.
          daarnaast in de farma industrie is er ook een machtspositie , artsen krijgen geld/vergoedingen om het produkt op de markt te houden. niet iedereen is zo maar toch.

  32. jeroen zegt:

    tav janneke,

    Ik ga zeker het avontuur aan !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  33. anne-marie sijpheer zegt:

    o,ja en de melatonine
    De werkzame stof in Melatonine is melatonine.
    Melatonine is een hormoon. Het wordt door de pijnappelklier in de hersenen gemaakt.

    Melatonine wordt gebruikt bij inslaapstoornissen.
    Melatonine wordt ook gebruikt als slaapmiddel om de kwaliteit van het slapen te verbeteren.

    groetjes

  34. jeroen zegt:

    hoi annemarie en janneke,

    Inmiddels contact opgenomen met zowel de huisarts als mijn behandelend arts bij psyq over de huidige medicatie, ga morgen direct even de melatonine halen voor mijn nachtrust en heb afgelopen nacht en ga aankomende nacht zonder de tamezepam doen.

    Verder gaat het vrij goed, las toevallig jullie reacties naar gijs toe en heb hem ook direct mijn prive mailadres verschaft omdat we echt in hetzelfde schuitje zitten…. denk dat we wel wat steun aan elkaar kunnen vinden.

    Mijn huisarts is trouwens echt een kloothommel, eerst hebben we het gehad over concerta, en nu begint hij weer over ritalin :S de beste man is in mijn ogen na jullie mening gelezen te hebben echt niet goed bij zijn hoofd en ga nu eens even afwachten wat psyq mij gaat melden en adviseren.

    Heb mijn lieve ex partner en mijn lieve ex schoonmoeder de link naar onze gesprekken en deze site doorgestuurd en hoop dat ze op den duur de moed gaat krijgen zich hier in te verdiepen en op den duur weer contact durft te zoeken. Ik hoop dat ze inziet hoe hard ik bezig ben met alles en in de loop van de tijd weer verder kunnen kijken…. heb haar al globaal uitleg gegeven over de afgelopen 2 maand en probeer toch voorzichtig contact te houden omdat ik weet dat we de afgelopen 5.5 niets voor niets samen zijn geweest, mijn liefde voor haar is nog nooit zo groot geweest als nu…..

    Met het oog op mijn vader hebben wij vandaag fantastisch nieuws gekregen : de botscans zijn schoon en de kanker is verdwenen. Nu volgt er begin juli een zware operatie waarbij slokdarm en strottehoofd verwijderd gaan worden waardoor hij weer op den duur normaal zal kunnen gaan eten en drinken, oftewel genieten van het leven :D Ook dit draagt weer bij aan mijn positieve gevoel :D Gellukig voor mijn ouders kan ik ze nu helpen waar ik kan doordat ik nu bij hun in zit, en ook dit voelt enorm goed,

    Lieve janneke en anne-marrie, uit al jullie reacties naar de anderen toe en naar mij merk ik dat jullie met zn beiden enorm lieve schatten van mensen zijn. Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoeveel ik jullie waardeer en hoe enorm groot mijn dank is naar jullie ! de informatie en inzichten die jullie mij nu hebben verschaft motiveren mij nog meer om zo door te gaan ! Mede door jullie ga ik een aantal stappen zetten waaraan ik vroeger nooit gedacht zou hebben, ten 1e de iq test en ten 2e een hele hoop dingen die ik de afgelopen paar jaren nog had willen doen, waaronder parachutespringen en een beetje van de wereld gaan zien wanneer dit weer tot de mogelijkheden behoort,

    tot horens en keep up the good job !!!!!!!

    liefs Jeroen

    Aan alle anderen die zich in mijn verhaal herkennen of die meer informatie hierover willen of hun eigen verhaal kwijt willen ,verzoek ik jullie vriendelijk om contact met mij op te nemen. Samen staan we sterk !!!!!!!!!

  35. janneke zegt:

    He Jeroen,
    Wat een goede berichten allemaal!
    Geweldig joh!
    Ik lees en voel alleen maar positiviteit en dat is wat je nodig hebt om door te gaan.
    Hou ons hier af en toe op de hoogte he.
    Dank je wel voor je complimenten, ik voel me gevleid hoor.
    Fijn weekend en geniet van het prachtige weer!
    Ik ga zelf een p[aar dagen weg.
    hartelijke groeten,
    Janneke

  36. Floris zegt:

    Hi,

    Ik weet sinds een paar maanden dat ik ADHD heb. Ik ben 36 jaar, getrouwd, 3 kinderen en zeer actief (goh). Volgens mijn omgeving die zoals bij vele stuiteraars alles erg goed weten, was de diagnose voorspelbaar, dat wisten zij allang. De laatste maanden voordat ik contact opnam met huisarts en psycholoog was ik in toenemende mate rusteloos en angstig. Ik heb ooit een zeer gewelddadig incident overleefd waarbij ikzelf ook flink heb huisgehouden en ik dacht dat ik PTSS had. In zekere zin was ik bang voor mezelf en vooral voor mijn eigen agressie.

    Inmiddels ben ik een paar maanden verder en heb op en af controle op de zaak. Ik combineer een aantal lapmiddelen zonder medicijnen te slikken. Niet dat ik dit slecht vind, maar ik heb zowel studie als werk succesvol kunnen doen zonder. Ik doe aan za-zen (meditatie), aikido (verdedigingskunst) en zware krachttraining. Dit werkt aardig goed, zolang ik het blijf volhouden en in een structuur blijf. Verder kan ik in hyper-concentratie komen als ik onder druk sta, mezelf onder druk zet en bepaalde muziek luister.

    Dit is hoe ver ik ben gekomen samen met mijn psycholoog. Ik ben nu opzoek naar methodes om effectiever te worden, zowel privé als zakelijk. Ik vraag me bijvoorbeeld af in welke beroepen ADHDers floreren. Ik barst van de energie, ben intelligent en ADHD zou mijn sleutel tot succes en geluk moeten/kunnen zijn. Zit in marketing (wel in een saaie en trage omgeving) en dit gaat aardig, maar kan beter.

    Dus…barst los als je meer wilt weten, tips hebt of gewoon ergens op wilt schieten :-)

    Groeten van een ‘jager’ (Thom Hartmann)

    • janneke zegt:

      Hoi Floris,

      Geen behoefte om te schieten hoor.
      Wat ik denk over de beroepskeuze van iemand met ADHD: datgene doen waar de interesse ligt, anders wordt het niks.
      ADHD = snel verveeld, dus of die keuze voor het hele leven geldt, zal de tijd leren.
      Bij vele interesses kan ik me voorstellen: veel studies (wel of niet afgemaakt), gedreven persoonlijkheid, enthousiast (zolang de interesse en uitdaging er is)
      Je beoefent mediatie, prima, helpt uitstekend bij het overvolle en door elkaar heenlopende treintraject in je hoofd. Aikido en krachttraining, prima, goed voor je lijf (zolang je niet overdrijft, qua spiermassa en de tijd die je erin steekt) en goed om je boosheid te kanaliseren/ zekerder te zijn van jezelf.
      Fijn dat het goed gaat met studie en werk.
      En hoe gaat het met je relatie en kinderen? Steek je daar ook tijd in?
      En hoe is de mening daarover in je gezin?
      groetjes,
      Janneke

      • Floris zegt:

        Hi Janneke,

        In het gezin gaat het goed op de gebruikelijke sores na. Mijn jongste zoon is nu 10 weken oud en de ergste druk is achter de rug. Tijdens de piekweken merkte ik wel dat ik uit mijn ritme raakte en de ‘ruis en razernij’ weer terug kwam.

        Mijn vrouw is de beste die je kan wensen en heeft veel begrip. Ze steunt me enorm en draagt bij aan structuur en ritme. Toch heeft zij er af en toe schoon genoeg van en voelt dan dat ‘ik en mijn ADHD’ de boventoon voeren. We hebben allebei een nogal complexe achtergrond en een hoop te verwerken en op te ruimen. Dus soms komt ADHD nog eens bovenop andere zaken waar je aandacht aan moet geven.

        Verder spiegelen mijn kinderen mij heel goed en we net een stel wolven; als je als leider zwakheid toont, gaan de anderen rebelleren. Dus als ik niet rustig ben, kan ik eisen wat ik wil, ze zullen dan nooit luisteren en gaan dan te keer. Echt hele goede feedback! Gelukkig hebben mijn kinderen een temperende invloed op mij en alleen al de geur van hun haar werkt al kalmerend. In het weekend laten we de structuur een beetje los en kan ik de ADHD de vrije loop laten en stuiteren met de kinderen.

        Eigenlijk weinig problemen, behalve dat ik ze in een perspectief kan plaatsen en beter kan verbeteren. Enige echte uitdaging is nu mijn echte interesse vinden op werkgebied en mijn structuur vasthouden. Ik merk dat za-zen helpt bij het verlengen van de concentratie en ik ga iets doen met geheugen trainen om over die slordigheid heen te komen.

        Laatste ding: ik stel een ADHD’er voor als een gewoon persoon met een enorme energievoorraad. Als je die energievoorraad niet goed kan beheersen, vlieg je uit de bocht. Als je leert om die beheersing te krijgen, ligt de wereld aan je voeten. Denk je eens in; langer doorgaan, of sneller, of meer verschillende dingen kunnen doen. Daar kunnen een hoop mensen alleen maar van dromen.

        Groeten, Floris

        • janneke zegt:

          Hoi Floris,

          Ik heb altijd sterk het idee gehad dat kinderen de graadmeter in huis zijn hoe het verloopt.
          Dus als papa druk is, chaotisch en weinig kan hebben, zal je dat weerspiegeld zien in het gedrag van de kinderen. Alsof ze je een spiegel voorhouden.
          Fijn dat je vrouw zoveel opvangt, kan reguleren en structureren. Al zal haar dat op dit moment best zwaar vallen, nu ze net een baby heeft gekregen.
          Je komt op mij over als een vader die heel veel van zijn kinderen en een man die heel veel van zijn vrouw houdt.
          De manier waarop je schrijft en de wijze waarop de tomeloze energie die je hebt naar me toe golft vanuit je schrijven, herken ik van hoe mijn man is.
          Mijn man heeft ADHD (alles erop en eraan), herstellende van een ernstige depressie.
          Ik ken hem vanaf zijn 18e en hij wordt binnenkort 55. Diagnose bijna twee jaar geleden gesteld, waarna alle puzzelstukjes vielen voor mij, de kinderen en de familie;( iedereen vroeg zich al jaren af wanneer hij nu eens een burn-out zou gaan krijgen; dit kreeg hij niet, het werd een compleet doordraaien in thrillseeking terwijl hij dit verborg en ondertussen gewoon voor het oog doorwerkte en studeerde; de puinhopen zijn nu na twee jaar nog niet helemaal opgeruimd)
          Altijd gestudeerd, werkt keihard, denkt GRAAG out of the box, loopt zijn hele leven al over van energie waar een ander al moe van wordt als hij er alleen maar aan denkt, heeft een enorme behoefte aan kennis, heel veel interesses (waar hij in door kan slaan, hyperfocus),
          veel bewegingsdrang (om drukte in hoofd te compenseren; racefiets;o.a. risico nemen in het verkeer), korte nachten (van hooguit 4- 6 uur slaap voor een gewone nacht )de koek was nooit op tot twee jaar geleden het zelfgebouwde kaartenhuis finaal instortte.
          Mijn man is 1 1/2 jaar bezig geweest met therapie (begeleidend/ bewustwording), is gestart met medicatie (is zoektocht geweest naar wat het beste bij hem paste, hij doet het goed op welbutrin en melatonine voor een betere nachtrust)
          Mijn man is zelfstandig ondernemer, nooit een dag ziek (geen tijd voor), ook tijdens laatste periode niet ziek thuis geweest, gewoon doorgegaan.
          Nu door de medicatie de ervaring van meer rust in het hoofd (de treinen denderen niet meer continue allemaal een andere richting op en door elkaar), kortere werkdagen (minder dan 11 uur), geen studie meer daarnaast, alleen nog verplichte bijscholingen, meer rust in de avonden (sommige activiteiten gestopt), zaken die hij niet kan hanteren en niet volhoudt (desinteresse) uit handen geven (denk aan zaken op financieel en administratief gebied).
          Afgelopen weekend samen weggeweest, medicijnen vergeten.
          Was meteen toch mooi moment om te zien of we er iets van zouden merken. Volgens mijn man merken mensen met stoppen van medicijnen daar pas iets van als ze daar al weken mee gestopt zijn……
          Niet dus, De tweede dag gaf hij het al aan: drukte in zijn hoofd was toegenomen, voelde zich ongedurig, korter lontje, sterke bewegingsdrang, voelde zich er niet prettig bij.
          Ik merkte ook dat hij afspraken die we net hadden gemaakt niet na kwam omdat hij zich weer verloor in iets waar hij net daarvoor mee bezig was geweest en niet los kon laten.
          Mèt medicatie gaat dat stukken beter!
          Ik hoefde er niet achter te komen doordat er iets mis ging, hij was zich er zelf van bewust en gaf het aan. Dat vond ik echt heel goed van hem, dat hij zich daar zo bewust van is hoe hij zich voelt!
          Vanmorgen thuis nam hij zijn pilletjes weer in. Alles gaat hem toch makkelijker en rustiger af mét!
          Floris, ik weet niet of je de laatste psychologiemagazine hebt gezien in de winkel? 16 pagina’s over ADHD. Vooral het stuk over volwassenen door een vooraanstaand psycholoog uit Amerika zet je aan het denken.
          De relatie tussen mijn man en mij heeft op het randje van de afgrond gebalanceerd. (We zijn 34 jaar getrouwd)
          Ik wist niet wat er speelde, ik heb bij alles wat er gebeurde of niet goed ging altijd de schuld bij mezelf gelegd en aan mezelf gewerkt onder het motto: ik kan een ander niet veranderen, alleen mezelf.
          Het heeft voor mij niet gewerkt, uiteindelijk. De diagnose heeft onze relatie gered.
          Ik weet nu waar ik op moet letten, wat er mis kan gaan en waardoor.
          Ik houd zielsveel van mijn man (en ik weet hij van mij) en dat heeft me er toe gezet te blijven en het nog een kans te geven.
          Daarbij heeft zeker meegespeeld dat hij op het punt stond zelfmoord te plegen. Nee, niet als chantagemiddel, ik ken hem te goed en wist dat hij zo depressief was op dat moment dat de mogelijkheid levensgroot aanwezig was. En ik wilde hem niet kwijt, hij is een ontzettend lief zachtaardig mens.
          Dat is een heel proces geweest, want ik kan je verzekeren: hij heeft mijn vertrouwen in alle opzichten meermalen beschaamd, meer dan een ander misschien wel geaccepteerd zou hebben.
          Alles bij elkaar heeft het me in een forse depressie doen belanden (gebeurde pas toen het met hem beter ging, hulp was ingeschakeld; bij mij ging de stop eruit, ik was op) waarvan ik inmiddels redelijk hersteld ben.
          Ik hoop zo dat een ander bespaard mag blijven ( door niet- weten of niet goed mee om gaan of willen gaan) wat mij (ons! want mijn man zou de tijd graag terug willen draaien!) niet bespaard is.
          Je lijkt me iemand die bewust probeert om te gaan met zijn gedrag, energie enz.
          Dat is bewonderenswaardig en bijzonder. Je wilt het goed doen voor jezelf en je gezin.
          Energie, enthousiasme en ideeen voor tien en je hebt je leeftijd nog mee.
          Maar kijk uit dat het prijskaartje voor wat je wilt en nastreeft niet te hoog uitpakt!
          Je zal de eerste niet zijn bij wie het pas doordringt wat er verloren is als het te laat is.
          Kijk maar eens wat anderen daarover schrijven hier. Dat is niet mis.
          Vergeet niet wat het belangrijkste voor je is en wat de basis is van waaruit je werkt en denkt.

          Janneke

          • jeroen zegt:

            Hallo floris,

            ik sluit me bij janneke haar mening helemaal aan…. ik ben nu net 2 maanden terug alles verloren wat ik had voor de 2e x in mijn prille leven door deze aandoening en het niet bewust zijn hiervan,…. heb hierboven beknopt mijn verhaal neergezet… relaties, banen, financiele shit, vrienden enzv enzv te veel om op te noemen….. sinds 3 weken nu weet ik officieel dat ik adhd er ben… zie hierboven mijn verhaal maar eens…..

            Denk niet te licht hartig, ik ken de consequenties nu van heel dichtbij en hoop dat niemand dit ooit in zijn leven hoeft mee te maken ,,,

            Groeten Jeroen

  37. anne-marie sijpheer zegt:

    17.45
    Goedemiddag
    een persoonlijke vraag ik weet dat ik in de overgang ben , om het plastisch uit te drukken de “eitjes”zijn op. een vreemde gewaarwording. wel enigszins klachten gehad maar niet zo specifiek aan de ovrgang gewijd. ( ja alles is via bloedonderzoek geconstateerd) ik en mijn man hebben aldoor gedacht dat alles aan de adhd te wijten was. waarschijnlijk is het al 5 jaar aan de gang. mijn vraag is hoe hebben adhd vrouwen dit ervaren ? dat ten eerste en omdat ik reatief jong ben ( 45) hoe zijn jullie hier mee om gegaan?
    en zijn er overeenkomsten adhd/hormonen/overgang ??

    mijn man is een schat en ondersteunt mij met alles en 12 juli naar onze psycholoog. maar graag wil ik jullie ervaringen horen en eventuele tips.

    Lieve Groet Anne-Marie Sijpheer

  38. anneh zegt:

    mijn man slikt nu 5 maanden concerta maar het is voor mij nog steeds geen prettige stabiele partner, het ene moment is hij opgewekt en het andere moment moppert hij om niets zelfs als ik een tv programma kijkt wat hij niet leuk vind zit hij vanaf de computer plek te zuchten en te blazen uit ergernis. Ik kan geen goed doen. En andere momenten is hij vrolijk en het is soms zo wisselend dat ik het niet bij houd. Ook vind ik het nog steeds gek dat ik er niet bij betrokken ben door de psychiater.
    Ik moest na alle vragen formulieren partner en het liefst ook mijn ouders mee nemen.
    Dit is er nooit van gekomen door omstandigheden. Maar mijn man verteld mij niets over zijn behandel wijze. Wie kregen er ook zo makkelijk medicatie zonder controles na 3 mnd.

    • Mijn huisarts is helemaal geen voorstander van medicatie, komt mooi uit…. want zelf ben ik daar ook geen voorstander van. Ik ben 51 jaar heb ADHD maar vindt dat prima zo. Immers… ik ben zoals ik ben en vindt dat alles nogal snel op ADD of ADHD afgeschoven wordt. Er zijn ook karaktereigenschappen zoals spontaan zijn die te snel op ADHD worden afgeschoven.

      • anne-marie sijpheer zegt:

        Zondag 9.00
        hoi Fred.
        medicatie veranderd je karakter niet maar kan je helpen beter om te gaan met jezelf.
        diabetes patienten hebben ook hun medicatie nodig en dat veranderd hun karakter ook niet.
        Groet Anne-Marie sijpheer

  39. anne-marie sijpheer zegt:

    zondag 9.00
    hoi Anneh wat betreft de stemmingswisselingen zou dit beter moeten gaan na 5 maanden concerta. onze oudste zoon gebruikt deze medicatie en het onze voorwaarde dat hij dit doet omdat hij naders niet thuis mag blijven wonene.deze medicatie is voor onze zoon goed geschikt. en je had wel al verbetering moeten zien. het is inderdaad raar dat jij niet betrokken ben bij de psychiater want tenslotte ken jij je man heel goed. mischien is dit wel niet de juiste medicatie voor je man en moet hij wat anders gebruiken.
    mischien moet je zelf maar een afspraak maken ? en medicatie krijg je makkelijk voorgeschreven. als je start krijg je na 4 of 6 weken een herhaal afspraak dan wil je psychiater horen wat medicatie voor je doet daarna is er vaak geen herhaalafspraak meer dan wordt de medicatie voorgeschreven door de huisarts. de psychiater is vaak niet de aangewezen persoon voor gesprekken of gesprekken met partners meestal wordt dit gedaan door een psycholoog. maar goed dit zijn mijn ervaringen in alkmaar en omdat ikzelf ook goed weet welke route je moet bewandelen is dit voor mij makkelijk gezegd. hoop dat je voor jezelf er mee verder kan.
    Groet Anne-Marie Sijpheer

  40. Mijn menig is anders dat er genoeg mensen zijn die Ritalin slikken als een zombie kunnen gaan rondlopen, ik wil graag mijzelf zijn. Daarbij wordt ADHD zo goed als altijd als negatief bekeken. Doch ADHD hebben kan ook voordelen hebben, hierbij ga ik van mijzelf uit. k heb een eigen bedrijf wat in deze crisistijd bijzonder goed draait ( http://www.kozijnenambacht.nl) Ik haal het ene werk na het andere binnen. Voor de derde keer ben ik unaniem als voorzitter herkozen voor een bekende vereniging. Zo kan ik nog wat voorbeelden aanhalen. Zonder de ADHD was mij dit zeker niet gelukt en is het de vraag als ik medicatie had of ik het dan ook zover had kunnen schoppen. Er zijn best wel meerdere ADHDérs met een bijzonder goede baan of maatschappelijke verantwoorde baan. Wat vrienden betreft, ik heb veel goede en close vrienden die allemaal weten dat ik ADHD heb, voor hun is het geen probleem. En natuurlijk ben ik wel eens irritant voor mijn omgeving, maar door de jaren heen leer je als volwassen ADHDér allerlei trucjes om je daarzelf op te betrappen en/of daar iets mee te doen. Het is ook net, hoe ga je erzelf mee om en in hoeverre ben je bereid er energie in te stoppen om dingen te herkennen zonder je over te geven aan de medische wereld. Diabetes vind ik ook iets heel anders dan ADHD. Een goede vriend van mij heeft diabetes, zonder medicatie is hem geen lang leven beschoren, ik leef al 51 jaar zonder medicatie en het gaat mij prima af, het gaat mij zelfs beter af dan de gemiddelde Nederlander. Komt ook nog bij kijken dat een ADHDér niet alle eigenschappen van ADHD hoeft te hebben

    • jeroen zegt:

      hoi fred

      het zombie geval komt vaak door te zware dosering waardoor de mensen gewoon volledig stoned zijn !!!! mijn collega adhder heeft hetzelfde probleem gehad en is door het verlagen van zijn dosisen toch weer grotendeels zichzelf geworden !

      Groeten Jeroen

    • janneke zegt:

      Hoi Fred,

      Als ik jouw stuk zo eens lees, heb je de sticker ADHD opgeplakt gekregen.
      Ik vraag me af waarom, jouw leven is één groot succesverhaal.
      Waarom heb jij een sticker nodig? Wie is op dat idee gekomen?
      Je hebt mensen met heel veel energie, met minder en met weinig.
      Jij valt onder die met veel.
      So what?

      groetjes, Janneke

  41. anne-marie sijpheer zegt:

    meningen zijn hierover verdeelt. onze zoon en ik functioneren nog beter met medcatie hij concerta en ik ritalin. onze zoon van 18 jr kan hierdoor nog beter functioneren werkt in de keuken in en restaurant en wil kok worden. gaat 10 x beter met als zonder medicatie en het is de voorwaarde dat hij bij ons blijft wonen dat hij medicatie gebruikt anders is het een ongelijd projectiel. dit geldt ook voor mijzelf. ondanks dat ik pas 7 maanden ritalin gebruik en 45 jr ben. ondertussen getrouwd en studies gevolgd( ben nu psychiatrische verpleegkundige ik werk alleen bij de dementerend client thuis en kom als er problemen zijn ik werk altijd alleen met een goed team van casemangers en artsen waarmee ik samenwerk ) had makkelijker geweest voor mij met medicatie. het leven is voor mij en ons gezin vele malen rustiger geworden. ahder missen ook een stofje de diabeet patient ook. voor adhder is het minder levensbedreigend om zonder medicatie te leven ( soms) de diabeet is er van afhanklijk.
    ik ben blij met de medicatie en dat ik niet meer constant aan de trucjes hoef te denken wat de maakt het leven aangenamer. ik weet ook dat de adhder alles vanuit zijn eigen perspectief bekijkt maar vaak durft de omgeving niet te zeggen dat je irritant bent. zeker in onze gezinssituatie was de mentale spanning ondraaglijk door het gedrag van mij en onze oudste zoon voor ons werkt dit wel positief en voor ons geldt hoe minder prikkels en geen stress daar gedijen wij het beste bij. niet dat dit lukt want wij zijn hardwerkerend mensen mijn man en ik een baan onze jongens naar de middelbare school beide kinderen een bijbaantje beide zoons handballen in hetzelfde team door midden nederland ik help met coachen en ik ben schrijfster van verhalen en gedichten kortom stress genoeg en voor ons een weelde dat deze medicatie er is om nog beter te kunnen functioneren in de maatschappij.
    Groet Anne-Mari Sijpheer

  42. anneh zegt:

    ik kan je zeggen dat de dagen soms een eenzame hel zijn met een partner die eigenlijk alleen met zich zelf bezig is en bij andere gelijk wil helpen en thuis de boel de boel laat.Ik heb zelf ook ADHD en ms en diabetes en reuma en hartpatient. Mijn man zal me echt niet ontzien of uit zich zelf helpen.Als ik het vraag kan dat ook maanden duren voordat hij het doet thuis. Alles word op de ADHD gegooid en ik moet niet zo zeiken. Ik weet niet of ik zo oud wil worden.

    • jeroen zegt:

      Beste anneh,

      ik vind het heel erg om dit te horen, ik herken het een klein beetje uit mijn eigen situatie doordat mijn ex altijd zij dat ik alleen maar aan mezelf dacht… Sinds ik gestopt ben met de stimulerende middelen is dit al volledig anders en zijn er aanzienlijk minder prikkels waardoor mijn gewaarwording groter is geworden.. ik ben zelf een stuk relaxter al hierdoor…. Ik weet niet of jouw man iets van stimulerende middelen gebruikt, maar geloof het of niet, nicotine en cafeine zijn 2 hele grote boosdoeners…

      Mijn ex weet inmiddels dat ik niet alleen aan mijzelf denk, sinds de gewaarwording van alles ben ik al 180 graden omgedraait maar desondanks heeft me dit nu op dit moment al 2 x een goede leuke en lange relatie gekost…. Misschien een aanrader om externe hulp in te schakelen of om je man aan andere medicatie te gaan helpen zodat iemand hem eens goed aanpakt en duidelijk op zn plaats zet ???

      Ik wens jou heel veel sterkte met alles en heel veel beterschap

      Groetjes Jeroen

  43. anneh zegt:

    mijn man wil geen andere dan concerta omdat ritalin op de klok meerdere keren ingenomen moet worden. En hij vergeet dat dan. Ook vind hij zelf dat het best goed gaat het is rustiger in zijn hoofd.
    Mijn man rookt heel veel shag daar wil hij beslist niet mee stoppen ondanks dat ik het er soms erg benauwd van heb.[astma] Zelf ben ik net bezig met insuline spuiten en prikken voor en na het eten prikken om de suikers te meten.Medicaties die niet tegelijk ingenomen moeten worden dus mijn hoofd tolt van alle info en door mijn ADHD neem ik dat allemaal niet op in mijn hoofd en ik sta er dan zo alleen voor. Soms zegt hij dan; je verteld me niets dan kan ik niet weten dat je het nog niet onder controle heb en toen de moed gisteren in mijn schoenen zonk en ik het een keer wel zei was ik weer aan het zeiken. Mijn moeder[ was op visite] zei toen ONEE dat doet ze nooit over ziek zijn en je vroeg zelf of ze het je wilde vertellen. Werd hij ook boos op mijn moeder met ; ga jij je er nu ook mee bemoeien.
    Dat is dus waar ik tegen aanloop, de signalen die mijn man geeft zijn elke keer anders en reageer ik net zoals hij het niet wil op dat moment. Ik blijf me maar buigen en kneden om het hem makkelijker te maken, maar raak mezelf kwijt . En mijn vrienden en kennissen zijn ook al afgehaakt, zelf heeft hij geen vrienden en dat vind hij prima en visite vind hij ook niks en dat verteld hij dan aan mn moeder .Gelukkig trekt zij zich er niets van aan maar dat doen andere wel. Zo word mijn wereld steeds kleiner , hij werkt en ziet genoeg mensen op een dag.

    • janneke zegt:

      Hoi Anneh,

      Dat is allemaal niet niks, wat je zo vertelt.
      Ik ben toch wel benieuwd wat jouw man eigenlijk toevoegt aan jouw leven?
      Is er ook iets positiefs wat hij inbrengt?

      Sterkte,
      Janneke

  44. anneh zegt:

    gelukkig wel anders had ik al lang mijn biezen gepakt.
    Ik schreef het vorige stuk net na de confrontatie met zijn dwarsheid en dan moet je soms even je hart luchten. Maar hij is beslist niet de makkelijkste om mee om te gaan. Maar Janneke ik moet er toch over nadenken wat het antwoord is wat ik openbaar zal neer zetten.

    • jeroen zegt:

      heel veel sterkte Anneh !

      wens je alle geluk en beterschap toe en hoop dat jullie er uit zullen komen !
      heel veel succes in deze moeilijke tijden,

      groetjes Jeroen

  45. janneke zegt:

    Geeft niet hoor, Anneh, kan me best voorstellen dat het niet makkelijk moet zijn op zijn tijd.
    En hier hebben woorden niet zoveel consequenties voor je situatie thuis, kan een rustig gevoel zijn om op zijn tijd eens even stoom af te blazen, niks mis mee.
    Ik weet niet hoe het moet zijn, als je allebei ADHD hebt, ik heb het me geprobeerd voor te stellen: allebei van goede wil, bang om afgewezen te worden, overlopend van energie, eerst doen dan denken,
    kort lontje/ kort door de bocht, over elkaars grenzen heen denderen zonder bewust te zijn wat dat met de ander doet, opgaan in waar je mee bezig bent of datgene wat je bezig houdt, moeilijk af te remmen in bezigheden/ gesprekken, weglopen voor waar je interesse niet ligt…. (heb ik het erg mis?)
    Het lijkt mij dat alles waar je bij jezelf tegenaan loopt, je als in een spiegel ziet in het gedrag van je partner.
    Waarbij wat je partner doet, erger lijkt dan wat je zelf doet.
    Aan de ene kant lijkt het makkelijk, twee mensen met hetzelfde, die moeten elkaar toch prima verstaan, zou je denken, maar vaak is hetgeen wat je herkend (van jezelf) in de ander en wat daardoor eerst heel aantrekkelijk is, later juist hetgeen is waar je je aan gaat ergeren.
    Kan dat kloppen Anneh?

    Janneke

  46. anneh zegt:

    Hallo
    Er klopt heel veel van Janneke, maar ik erger me niet aan hem, hij wel aan mij.Maar dat komt omdat ik er meer over praat denk ik. We vangen soms een hondje op [ een hobby van mij] en er was er een waar ik stapel gek op ben. Ik wilde hem wel houden en we hadden afgesproken hem niet te houden, we hebben zelf al hondjes . Vandaag is hij herplaatst, dol gelukkige nieuwe baasjes [heel fijn om te zien] maar ik ben diep verdrietig. Zegt mn man had het dan gezegd, dat had ik ook ,maar afspraak is afspraak voor mij en hij gaf het niet aan dat het dier mocht blijven. Zo zijn we bezig elkaar te ontzien en er gebeurt het tegenover gestelde.

    Bedankt Jeroen, jij ook veel sterkte . moeilijk hé om in evenwicht te komen en te blijven.

    • jeroen zegt:

      zie onderstaande post Anneh :D

      met mij gaat het heel erg goed eigenlijk en gaat met de dag beter…. het enige punt wat bij mij nog even speelt is mijn ex-partner en gezamelijke woning maar zoals je hieronder zult lezen gaat het met mij eigenlijk erg goed….

      Hoop dat dit voor jou ook gaat gebeuren, kan erg verdrietig worden van jouw berichten….

      Fijne avond en denk goed aan jezelf!!!!

  47. jeroen zegt:

    hoi allemaal !

    Afgelopen weekend ben ik flink gaan afbouwen met de voorgeschreven oxazepam en tamezepam, de tamezepam al helemaal mee gestopt :D zowel de douche methode als de melatomine doen wonderen !

    Helaas blijf ik momenteel stuiteren en merk dat wanneer de oxazepam uit begint te werken ik forse hoofdpijn krijg en de klote aspecten van de aandoening weer naar boven komen…. het stuiteren, de impulsen en de vergeetachtigheid steken dan weer de kop op…..

    Met de oxazepam op heb ik alles echt heerlijk onder controle en heb mezelf de laatste paar weken in alle opzichten weer helemaal terug gevonden :D echt zo fucking geweldig dit !!!!!!! De top 40 staat op standje loei in de auto, en volop meeblereh, geen prikkels meer,ruim 100 km meer op een volle tank benzine, het werk gaat ook echt met de dag beter en ik sta echt weer super vrolijk in het leven :D

    echt verbazingwekkend hoeveel een rustgevend middel met je kan doen, alleen jammer dat niet iedereen het wil of kan zien… you know who ;) maar die tijd komt nog wel :D Morgen even om tafel met de psych om toch direct met de ritalin of concerta te gaan starten, probeer wel direct aan te sturen op concerta omdat mijn huisarts mij het liever moeilijk ziet hebben met de ups en downs tussen de doseringen…. Ik zit hier niet op te wachten omdat zelfs wanneer de oxazepam uitgewerkt raakt ik er heel veel moeite mee heb….. Ik ga liever betalen dan dat ik dit iedere dag moet gaan ervaren….. hopen dat dit de juiste medicatie zal zijn !

    Ook de laatste paar weken eens wat dingen aangepakt die me helemaal tegen stonden… De oude computer verruild voor een laptop, mijn kledingkast eens overhoop gegooid en aangevuld, mezelf eens lekker verwend met nog een paar kleinigheidjes en niet te vergeten weer een hoop lol te maken en dingen te ondernemen !

    Gewoonweg heerlijk deze erkenning en de manier van aanpak, heb me nog nooit zo goed gevoeld :D

    Fijne avond allemaal en tot horens !!!

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Hoi Jeroen,
      vaak krijg je eerst ritalin voorgeschreven omdat hier de stof Methylfenidaat ( zit ook in concerta) zij doen dit omdat ritalin vergoed wordt maar ook om te kijken of dit uberhaupt wel het juiste middel voor jou is. misschien moet jij nog andere medicatie proberen ,maar dat is net wat de psychiater voor jou heb bedacht.

      en je bent voor jezelf nog steeds met een raceauto aan de slag ( inhaalslag) te maken. je omgeving heeft wel tijd nodig om hier aan te wennen . maar super positief om te lezen.
      ik ben net zo bezig hoor.. ruim het huis op .. grofvuil vandaag geweest …en stukje bij beetje komt bij ons ook steeds meer rust. ook al vind ik nog steeds honderdtachtigduizend dingen leuk , één ding tegelijk zeg ik elke keer.
      Groet Anne-Marie Sijpheer

      • jeroen zegt:

        hahaha,

        op het werk en mijn carpoolmaatje vonden al dat ik veeeeel relaxter was in veel opzichten….. vooral mijn carpoolmaatje merkt het geregeld op :P hij kende mij alleen als heel erg druk, snel opgefokt en overactief :P liet het raceauto aspect vaak vallen :P Nu rijden we op het dooie akkertje naar het werk en hebben we de grootste lol onderweg :P

        De omgeving zal inderdaad moeten wennen, maar de mensen die mij goed kennen weten hoe mijn karakter is, nou hopen dat de omgeving die ik mis dit ook weer gaat zien :)

        Fijne avond !!!!!

  48. anneh zegt:

    koop je melatonine bij de apotheek/ drogist of is dat op recept.
    Van de douche methode had ik nooit gehoord. Fijn dat je je zo goed voelt maar hoort deze euforie niet ook bij de ADHD ? Dat zie ik bij mezelf en bij mijn man ook regelmatig gebeuren.

    Maar dat is voor iedereen anders natuurlijk, geniet ervan ,
    fijne avond Anneh

  49. anne-marie sijpheer zegt:

    Hoi Anneh,
    melatonie 1,5 mg te koop bij het kruidvat 50 tabletten in en doosje ( 12,95) maar als je goed verzekerd bent kan je dit ook op voorschrift krijgen ligt aan je verzekeringspakket.
    ben ik slaap op een fleece deken ( dus niet over mijn heen maar ik lig er op) voor mij heerlijk en 1,5 mg melatonine en ik slaap ongeveer 6 a 7 uur. voor mij voldoende.
    sucses Groet Anne-Marie Sijpheer

  50. anneh zegt:

    morgen ga ik het halen dan hoef ik niet zoveel medicatie te nemen, hoop ik.
    Mijn man slaapt sinds hij de concerta slikt veel minder en kan ook niet in slaap komen.
    Bedankt !!

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Hoi Anneh,

      sucses ! je moet wel even een aantal dagen proberen je kan 1 tablet of 2 nemen zelf even proberen wat het beste is. ik gebruik 1 tablet en slaap als een roos wordt zelf niet wakker als mijn man later naar bed gaat of als onze zoon s’nachts thuiskomt. nu wordt ik alleen van de telefoon of wekker wakker nooit geweten dat ik zo lekker kan slapen , maar ook relaxt opstaan. ik kan niet meer zoals ik vroeger deed als ik opstond als een speer door mijn huis heen gaan.echt meteen allerlei huishoudenlijk dingen gelijk doen( wasmachine aanzetten even strijk opruimen douche aankleden kinderen op weg helpen , hond uitlaten etc etc nu is het voor mij maar ook voor mijn gezin relaxter om deze moeder te zijn en net als een hysterisch kip zonder kop s’morgens het hele gezin op stelten te hebben o,o mijn gezinsleden zijn hier blij mee maar ik ook)
      Groet Anne-Marie Sijpheer

    • jeroen zegt:

      ik heb ze ook bij de drogist weg, de 3mg versie van pharma nord, werkt super en was 12 euro voor 120 zuigtabletten. was ook een 5mg versie van !

      groetjes jeroen

  51. anneh zegt:

    Bedankt Jeroen ik ga kijken welke hier te koop zijn.
    Jij hebt aan 1 zuigtablet genoeg zeker als dat 3mg is ?
    Fijne avond verders en welterusten hihi
    Anneh

    • jeroen zegt:

      hahaha, kom helaas net terug uit mn nachtdienst, maar merk dat de 3mg alweer begint te werken ;) misschien op den duur de 5 mg maar eens proberen wanneer dit niet voldoende blijkt te werken, kan tenslotte niet over 1 dag ijs gaan ;)

      Fijne dag allemaal !!!!!

  52. jeroen zegt:

    hoi allemaal.

    vandaag om 15,.00 samen mijn broertje de laatste fase van het diagnostische traject doorlopen door middel van het differentatie gesprek. Na een kleine 45 minuten echt de OFFICIELE verlossende diagnose gekregen dat het adhd-c oftewel het gecombineerde type is. Precies zoals we zelf hadden verwacht en al hadden uitgevogeld. Mijn psychologe was er zoals verwacht heel snel over uit doordat ik zonder de oxazepam daar weer enorm zat te stuiteren en de antwoorden vanuit mijn broertje en mij en de genoemde voorbeelden er niet om logen…..

    Nogmaals geprobeerd om direct andere medicatie te gaan krijgen maar ik mag niet eerder als 25 juli weer terug naar de psychiater om alles te bespreken. Tot die tijd willen ze me aan oxazepam houden…. Ik ben het hier absoluut niet mee eens en heb dan ook aan de balie d.m.v. de psycholoog er op aangedrongen dat de betreffende psychiater z.s.m. contact opneemt om toch door te starten met de andere medicaties….. Hier ook direct mijn eigen wensen en ervaringen met betrekking op medicatie op papier laten zetten t.b.v. de beste man en nou maar houden dat mij een jump start wil geven.

    Verder hier alles lekker in orde en rustig, zoals eerder gezegd voel ik me gewoonweg geweldig, alleen is er voor de rust wel de oxazepam voor nodig… Nog 1 nacht dienstje te gaan en mijn weekend mag gaan starten !!!!

    fijne dag allemaal :D

    Groeten Jeroen

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Jeroen zie informatie hieronder en de items die je ter overweging kan nemen.
      suses.

      Bij gebruik overdag
      • Na een aantal weken tot maanden gebruik kunt u gewend zijn geraakt aan het gevoel dat dit middel u geeft. U durft dan bijvoorbeeld alleen nog met het middel de deur uit. Mocht u dit merken, neem dan contact op met uw arts voor een advies over het afbouwen van het gebruik.
      • Bij plotseling stoppen, heeft u kans dat binnen enkele dagen ontwenningsverschijnselen ontstaan.
      • Als u de dosis gedurende enkele weken tot maanden verlaagt, heeft u geen of minder last van ontwenningsverschijnselen.
      • Vraag uw arts of apotheker om advies over een goed afbouwschema. Soms kunt u beter eerst overstappen op een ander kalmeringsmiddel, waarmee makkelijker is af te bouwen.
      Bij gebruik als slaapmiddel.
      • Heeft u dit medicijn meer dan twee weken achter elkaar als slaapmiddel gebruikt en gebruikt u het dan opeens niet meer? Dan heeft u kans op ‘ontwenningsslapeloosheid’. Uw lichaam verwacht het effect van het slaapmiddel om in slaap te vallen. In het begin gaat het slapen daardoor weer moeilijker. Gebruik het daarom alleen af en toe en nooit meer dan enkele dagen achter elkaar. Heeft u het wel langere tijd gebruikt? Bouw de dosering dan langzaam af.

      • jeroen zegt:

        hoi annemarie,

        dit slaat denk ik op de oxazepam ????? ik geloof dat ik al goed onderweg ben met afbouwen dus hoop dat ik dit allemaal niet mee hoef te gaan maken,,,,, in mijn zoektocht naar de oorzaak van mijn ontsporing ben ik al afgekickt van cafeine, suiker, thc en grotendeels van nicotine en dit was vooral de eerste 4 weken schokkend…… door het stoppen met suiker, heb ik een aantal hypo`s gehad wat ik vroeger weg schreef als migraines…. al met al door bloedprikken bij huisarts. onderzoek in ziekenhuis en het betere dieet door de dietiste gezorgd voor omkering want dit had rampzalige gevolgen kunnen hebben,…. de nicotine blijft moeilijk, maar de rest is zoals eerder vermeld weer heerlijk onder controle na de 2 heftigste maanden van mijn leven…

        Bedankt voor de informatie mevrouw, waardeer het enorm !!!!!! :D

        groetjes jeroen

  53. janneke zegt:

    Hoi Jeroen,

    Ze zullen dat niet voor niets doen, denk ik, nog even oxazepam.
    Het helpt jou op[ dit moment goed en dat zal ongetwijfeld even noodzakelijk zijn.
    Oxazepam is een rustgevend medicijn, kan ook angstaanvallen verminderen.
    Volgens mij mag je daar ook niet in een keer mee stoppen, maar rustig afbouwen.
    Maar vraag dat straks maar aan de psychiater.
    Nachtdiensten zijn niet echt bevorderlijk om in een goed dag- nachtritme te komen, maar helaas leven we in een maatschappij waarin 24-uurs bedrijven steeds normaler worden; was dat ook maar zo met ons lijf….., maar we zijn daar eigenlijk niet echt op gebouwd. De een zal daar lichamelijk minder problemen van ondervinden dan de ander.
    Fijn dat het nu echt duidelijk is dat je adhd hebt. Alles valt op zijn plaats en dat geeft ook een stuk ontspanning en rust.
    Ook fijn dat het verder goed gaat op dit moment!
    Vraag, als je bij de psychiater bent, meteen ook een recept voor melatonine.
    Dat krijg je vlgs mij gewoon vergoed van de verzekering en volgens mijn man is melatonine van de apotheek beter van samenstelling dan die van de drogist.
    Sterkte met je laatste nachtdienst en geniet van je vrije dagen!
    Groetjes,
    Janneke

  54. anne-marie sijpheer zegt:

    hoi Jeroen.
    zo te lezen een goed gesprek.
    je moet goed kunnen onderbouwen waarom jij vindt dat jij eerder naar de psychiater wil ( heb je gedaan) en dit mailen en op papier geven aan de psychiater. en dagelijks telefonisch contact zoeken en vragen om een afspraak. ( ja zeurende en vervelende mensen worden geholpen) zo werkt dit nu eenmaal.
    sucses groet Anne-Marie Sijpheer

  55. jeroen zegt:

    goeiemorguh allemaal !!!!!

    Helaas mag ik echt niet eerder heen als de 25e, zal nog even blijven doorzeiken maar eens even wachten hoe dit uitpakt…. Heb inmiddels toch om sterkere melatomine gevraagd ivm slapen en ben na een gesprek met een vriendin van mij (verpleegkundige zorginsteling) al op verantwoorde wijze aan het afbouwen met de oxazepam naar binnenkort 0….. LEtterlijk iedere ochtend na het gebruik van melatomine word ik erg goed en uitgerust wakker alleen begon ik steeds vaker te merken dat ik snak naar die vieze oxazepam…. daarom aan het afbouwen om toch verslaving te voorkomen,

    Zoals eerder gezegd is de diagnostische fase nu voorbij, echt geweldig wat een euforie, ik was sowieso de laatste 2 weken al weer helemaal de vrolijke enthousiaste en spontane jeroen die ik altijd al was, alleen stuiter ik een stuk erger en kan ik me niet goed concentreren zonder de medicatie. Wat me overigens ook nog opviel, is dat ik op vertrouwde plaatsten (huis van vrienden,eigen woning met ex, huis van ex -schoonzusje) heel erg rustig en kalm was, maar zodra ik op een vreemde locatie ben ik heel makkelijk ontspoor en onrustig ben ? neem aan dat dit ook weer zon typisch trekje is… Heb nu een paar keer wanneer ik geen medicatie op heb mensen uit mijn omgeving gevraagd me eens een beetje op te fokken als ik rustig was, en eigenlijk kom ik tot de conclusie dat het vrij vaak ook erg grappig kan zijn :P

    Mijn (helaas) ex heeft er nu geen geloof meer in dat het adhd is , dus die gaat binnenkort een stukje confronterend papier ( uitslag op geschrift), en een enorm vrolijke,stuiterende, enthousiaste Jeroen zien :D Eens kijken of dat nog verandering in de zaak gaat brengen :D

    Groeten Jeroen

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Jeroen.
      goed om te lezen dat je jezelf goed weet te analyseren en kan wet wat wel en niet kan. wat beterft als je in een andere omgeving bent mijn ervaring was afgelopen vakantie( mei) ben ik naar Denemarken geweest en op deze plaats was ik al vaker geweest maar vaak toch onrustig om niet goed de weg weten te vinden omdat ik gewoon niet goed kon onthouden waar ik dan had gereden ondanks dat ik er vaker was geweest. nu ben ik gestart met ritalin en de herkennig waar ik was geweest en mij veel vertrouwder voelen in de omgeving was enorm.dus als je straks medicatie gebruikt zal dit misschien nog meer verbeteren. wie weet.

      succes Groet Anne-Marie sijpheer

  56. Janneke zegt:

    Hoi Jeroen,

    In ieder geval stuiter je vrolijk op mijn scherm met je bericht!
    Je enthousiasme en opluchting is haast voelbaar als ik je stukje lees.
    Ik kan me wel voorstellen dat je onrustiger wordt in een omgeving die jou minder vertrouwd is.
    Je bent daar allerter, krijgt meer prikkels daardoor, hoort en ziet alles zonder je daar echt bewust van te zijn. Je merkt alleen de lichamelijke uitwerking ervan en de drukte die het geeft in je hoofd en doen en laten.
    Daar kan meditatie dus bij helpen om je daar meer bewust van te worden en meer controle te krijgen op zo’n moment. Op zijn tijd best handig bij adhd.
    En dat je op andere momenten kan genieten van je gestuiter (en je omgeving ook) kan ik me ook voorstellen. (Zolang je daar jezelf en/of anderen niet mee in gevaar brengt of mee in de problemen brengt)
    Iemand die zo kan bruisen van leven en ondernemen kan een genot zijn om mee op te trekken en om bij te vertoeven. Moeilijk om je dan depri te voelen, als zo iemand je aan het lachen maakt!
    Het is nog even geduld hebben, dat blijkt, maar ook deze fase gaat voorbij.
    Je weet in ieder geval beter waar je aan toe bent. Doorzetten en informatie vergaren!
    Mijn man slikt een betrekkelijk nieuw en onbekend adhd middel: welbutrin.
    Het is van oorsprong een antidepressiva (beter bekend onder de naam ibuprofon, kort werkend middel, welbutrin is langwerkend, 1 à 2 tabletten van 150 mgr per dag ‘s ochtends vroeg in te nemen, voordeel: één keer per dag inname ipv steeds wekker zetten)
    Het remt de serotonineopname, waardoor stemmingsverbetering optreedt bij depressie, maar het bleek ook een dopamine-heropnameremmer te zijn en dat is wat je nodig hebt bij adhd.
    Ik weet niet of je de oxazepam hebt gekregen vanwege angsten of depressie of puur om rustiger te worden?
    Dit medicijn werkt zowel op de stemming als de adhd.
    Mijn man slikt het nu een half jaar (na ritalin/ concerta en dexamfetamine) en voor hem werkt dit tot nu toe het beste. (Hij had naast de adhd ook een ernstige depressie)
    Stemming sterk verbetert, adhd: meer controle op alle fronten.
    Is misschien iets om in je achterhoofd te houden als je bij de psych bent.

    groetjes en hou je taai!
    janneke

    • jeroen zegt:

      hoi Janneke,

      Wederom een erg duidelijke en begrijpbare uitleg, zie duidelijk dat je hierin gelijk hebt en sterkt mijn vermoeden enorm.

      De oxazepam krijg ik om 2 redenen :

      - Stress door afwikkeling huidige woning/relatie en het onbegrip vanuit haar
      - Rustiger worden, enorm gestuiter, geen concentratie.

      Merk nu ik een paar dagen aan het afbouwen ben wel dat het stuiteren erger word, maar wil op een verantwoorde wijze alles afbouwen om straks weer beter zonder medicatie proberen te functioneren. Ga maar eens even de overige opties bekijken….. de oxazepam gaat straks de kast in tenzij werk/prive/school er onder komen te leiden. Sowieso met de psych de andere mogelijkheden goed gaan bekijken, de ritalin wil ik sowieso niet aan ivm de verslavings mogelijkheden…. hoop toch op concerta of andere langwerkende middelen…. allemaal afwachten maar ga hier wel heel duidelijk een statement in maken !

      je zegt het goed Janneke, ik stuiter inderdaad enorm vrolijk rond, voel me gewoonweg geweldig en ben echt super vrolijk :D De toekomst ziet er zeer goed uit, en vooral het weten van wat er speelt geeft rust en alles word vanaf nu in alle opzichten alleen maar beter :D

      Groetjes van een vrolijke stuiterbal :D

  57. Janneke zegt:

    http://www.adhd-volwassenen.be/index.php?option=com_content&view=article&id=64&Itemid=71

    Deze side vertelt jou meer over wat het gebruik van o.a. ritalin en aanverwante zaken doen met de hersenen van iemand die adhd heeft.
    Het is een heel stukje, maar probeer het toch eens rustig door te nemen als dat gaat, om zo een beter beeld te krijgen.
    Iemand met adhd raakt namelijk niet verslaafd aan de amfetaminen i.t.t. iemand die geen adhd heeft.
    Dat is namelijk het bijzondere bij adhd.
    Dat geldt dus bijv niet voor cocaine e.d., waar ook iemand met adhd verslaafd aan kan raken.
    Lees het maar eens, er is onderzoek naar gedaan.
    Je kan dus met ritalin beginnen en je kan er gewoon weer mee stoppen. Het verschil is dat je dan weer die hyper- chaotische stuiterbal wordt als je ermee stopt.
    Concerta is niets anders dan een langwerkend ritalin.
    Ritalin is na zo’n 2 à 3 uur helemaal uitgewerkt, je kan dan een rebound krijgen, m.a.w. je wordt een stuiterbal in het quadraat, tot je nieuwe pilletje weer werkt.
    In het begin moet je dus opletten wanneer het uitgewerkt raakt, zodat je opnieuw kan slikken.
    Of je vergeet het en dan loop je achter de feiten aan.
    Ritalin slik je gedurende de dag dat het het hardst nodig is, omdat je concentratievermogen er beter mee werkt; je overziet alles beter. Meestal 3 à 4 keer per dag om zo je werktijd te overbruggen.
    Soms krijg je na de laatste inname ‘s avonds toch last van de rebound als je wilt gaan slapen. Dan adviseren ze je voor de nacht nog wat te nemen, maar is i.p. niet de bedoeling.
    Concerta werkt langer, zo’n 4 à 5 uur. Je kan dus volstaan met twee keer per dag slikken.
    De rebounds zijn niet of nauwelijks aanwezig bij concerta.
    Bij het gebruik van ritalin wordt sterke drank erg afgeraden! Dus niet slikken als je gaat stappen, of niet drinken. Lees de bijsluiter goed, zodat je weet waar je eventueel last van kan krijgen of alert op moet zijn.
    Het blijft een hulpmiddel, wat je ook slikt.
    Daarnaast is hulp geboden bij de bwustwording van hoe je bent, functioneert, waar het niet goed gaat en waar wel. Als je je meer bewust wordt van je eventuele valkuilen en reacties en je wordt je ook meer bewust wat een en ander met jou en je lijf doet, word je je ook meer bewust van wat dat doet met je omgeving en je relaties met andere mensen.
    Je wordt een mens die beter functioneert en waarmee beter te leven valt. Dat geldt trouwens ook voor mensen zonder adhd hoor!
    Iedereen die adem haalt zou dat i.p. moeten doen. Alleen met ademen kom je er niet ; )
    Elk medicijn kan zo zijn bijwerkingen hebben. De een merkt er niets van, de ander heeft wat klachten tot een hele waslijst. Soms gaan die klachten weer weg, andere keren moet je toch overstappen op een ander medicijn wat beter bij jou en je lijf past.
    Het kost dus tijd om te kijken hoe het gaat en bevalt.
    Ik hoop dat je hier wat aan hebt; goede side trouwens, uit Belgie.

    groetjes,
    Janneke

    • spuky10 zegt:

      mensen met ADHD kunnen wel degelijk verslaafd raken aan amfetamines!!!!!!!!! en ook aan alle andere dingen waar mensen verslaafd aan kunnen raken.
      Ik ken heel wat amfetamine verslaafde ADHDers.. dus pas op.
      amfetamine staat trouwens geheel los van ritalin

  58. jeroen van broekhoven zegt:

    Stomme vraag misschien nog, maar klopt het dat wij adhders hoog sensitief zijn/kunnen zijn en ernstige vermoedens of intuitie dus heel vaak kloppen?????

    Groetjes Jeroen

  59. Janneke zegt:

    Hoi Jeroen,

    ADHDers kunnen ook autistisch zijn of een persoonlijkheidsstoornis hebben, ze kunnen een laag, hoog of normaal i.q. hebben.
    M.a.w. ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.
    Dus mijn mening is: ja, dat kan, maar is individueel bepaald.
    Ieder mens heeft zijn persoonlijke kenmerken en waarom zou adhd en hoogsensitief niet samen kunnen gaan?

    groetjes,
    Janneke

  60. anne-marie sijpheer zegt:

    hoi Jeroen,
    ik ben het eens met wat Janneke schrijft. ik ben ook wel sensitief. bepaalde geluiden storen mijn enorm waarvan mijn man mij vaak verwonderd aankijkt. voorbeeld tv een bepaalde stem of geluid in een film etc verschrikkelijk. maar ook geluiden in huis zoals onze hond die irritant ( voor mij doen ) over ons laminaat blijft trippelen het geluid van zijn nagels doet mij soms rillen. maar zoal janneke zegt ieder individu is uniek en iedereen ervaart de dingen op zijn manier. begrip voor elkkar is fijn.
    Groet anne-Marie Sijpheer

    ps en vragen zijn per defenitie niet stom. mijn moeder zegt altijd van vragen wordt je een wijs man/vrouw.

  61. Janneke zegt:

    Helemaal mee eens, Anne-Marie!
    Ik wil zelf daarbij aanmerken: de meest domme vraag is de vraag die niet gesteld wordt.

    Janneke

  62. Jeroen,

    Ja dat klopt, soms ( in mijn geval) tot het bizarre aan toe.

    Groeten Fred

  63. anneh zegt:

    inderdaad mijn intuitie zorgt vaak voor wat ongemakken, omdat ik weer eens gelijk heb met mijn voorgevoelens.
    Geluiden zoals het [gebrom] standbye staan van mijn man zijn pc vind ik vreselijk, hij hoort het niet
    en de wasmachine van de buren , vel licht reageer

    • jeroen zegt:

      hoi allemaal,

      bij mij zijn het vooral de voorgevoelens….. helaas worden ze vanuit andere partij niet bevestigd en ondanks herhaaldelijk vragen krijg ik geen reactie of dreigementen van ik blokkeer je… Weet echt niet wat ik er meer mee moet….

      heb nu alle verzamelde feiten en bevindingen etc van de psych huisarts etc etc en de officiele diagnose doorgestuurd naar haar….. kijken wat dat doet….

      hier met mij alles goed :D ondanks al het gedonder weer een enorm vrolijke stuiterbal en geniet letterlijk van alles !!! door de oxazepam geen prikkels meer en alles is leuk en mooi :S echt zo bizar gewoon :P op jullie aanraden en in overleg met leraar gevraagd om een goede iq test :D heel benieuwd wat daar uit gaat komen !!!!

      bij jullie nog bijzonderheden ?

      Groetjes Jeroen

      • anne-marie sijpheer zegt:

        Hoi Jeroen,
        supergoed om te lezen dat je zo positief gestemd ben.
        en bezig bent om jezelf in “kaart “te brengen zodat je jezelf beter kan begrijpen mooi hoor om op deze manier tot je eigen “ik “te komen.

        ik heb een fantastisch weekend achter de rug op Indian Summer Festival met vriendinnen heerlijk.
        maar ik merk dat bij de medicatie niet helemaal meer zijn werk doet. ik glij weer af naar mijn stemmingswisselingen ondanks de positieve prikkels en thuis alles beter onder controle te krijgen.
        dus afspraak mkane bij de huisarts en kijken of medicatie nog wat kan betekenen of dat dit bij mijn overgangsperikelen hoort.
        vermoeiend af en toe. maar gedichtenbundel wordt 24 augustus gepresenteerd mijn eerste boek….zo trots en afgelopen week een nieuwe opdracht gekregen voor volgend jaar in samenwerking met mijn fotograaf ….kortom … werk aan de winkel..

        • jeroen zegt:

          Mooi om te horen annemarie, Leek mij ook wel wat zon festivalletje pakken. Probeerde zelf nog kaarten voor Iron Maiden te krijgen maar helaas overleed de auto weer eens :(

          Goed bezig met die gedichtenbundel !!! mag je inderdaad ook trots op zijn :D Beroerd om te horen dat die medicatie niet helemaal werkt. hopen dat ze daar zsm wat aan gaan doen !

          Ikzelf ben door gaan drammen bij mijn huisarts ivm de oxazepam omdat ik begon te merken dat ik niet zonder kan ( bijwerkingen en niet goed kunnen functioneren zonder, extreme koppijn s`òchtends vooral ) Wanneer de downs opkomen ( tussen inname ) komen de kut trekjes (impulsiviteit vooral) weer naar boven…. word net zoals Gijs omschreef dan gek van mezelf en de 1100 gedachten gang draait dan overuren,,, waardeloos dit !!! Ook omdat de afhandeling van de koopwoning nog geen feit is draai ik nog wel eens door… Vind dat in dit opzicht mij een hoop onrecht word aangedaan en dit word helaas bevestigt door alle externe betrokkenen. Mede daardoor slaat dat koppie van mij nog vrij geregeld door…..

          Huisarts neemt contact op met de psych om van daaruit mij versneld aan andere medicatie te gaan beginnen en heb heel duidelijk gemaakt dat ik absoluut niet aan de Ritalin of andere kort werkende producten wil…. Wat ik alleen zo kut vind is dat ik eerder prima functioneerde zonder medicatie, maar door de thc nicotine en cafeine heb ik dit gewoonweg verergerd….. hopen dat er straks weer gefunctioneerd kan worden zonder de medicatie… Tijdens gebruik heb ik toch een beetje het idee dat alles wat saaier is… maar ondanks dat voel ik me toch erg goed, concentreer me en ben weer lekker vrolijk :D

          Heel veel succes alvast met je nieuwe opdracht !

          • anne-marie sijpheer zegt:

            hoi Jeroen.
            ik blijf het bijzonder vinden van de oxzepam.maar goed de artsen zullen wel hun redenen daar voor hebben. de bijwerkingen zijn erg vervelend voor jou.

            ik ben juist wel blij met de ritalin en juist niet saaier. er komt juist meer uit mijn handen dan zonder medicatie. het is natuurlijk een persoonlijk behandelplan waar voor gekozen gaat worden en waar jijzelf mee instemd. langwerkende middelen die ik ken zijn medikinet 8 uur en conerta 12 uur en dan moet er nog naar de dossering worden gekeken. ook aan deze medicatie zijn bijwerkingen. eten geeft bij mij problemen ivm misselijkheid en in het begin een droge mond. veel dorst. 10 kg afgevallen maar dat is geen punt ( mocht ook wel)

            ben benieuwd hoe het verloopt . ik ga morgen naar de huisarts en bespreek of ik mijn dossering ga aanpassen of iets anders. want van de stemmingswisseling wordt ik nie vrolijk en ik was positiever gestemd dan ik nu ben.

            groet Anne-Marie Sijpheer

  64. anneh zegt:

    op veel zon licht of een scherp lampje geeft me hoofdpijn .

  65. spuky10 zegt:

    benzo’s zoals oxazepam, diazepam en de rest van de pammen zijn erg verslavend en dienen gewoonlijk alleen tijdens een crisis gebruikt te worden en liever niet langer dan 2 weken achtereen.

  66. jeroen zegt:

    FEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEst :D

    Heb mijn gelijk gekregen en ben vandaag begonnen met Concerta :D helaas nog wel in lichte vorm, maar het is beter als niets toch ????? weg met de oxazepam, en weer lekker vrolijk verder !!!

    Helaas een rotweekend achter de boeg, waarin iemand ernstig ziek werd en mijn vermoedens omtrent ouwe partner bevestigt werden recht voor mijn neus….. Heb er ondanks intense woede maar 1 woord aan vuil gemaakt…..op en top disappointing…. Fred , je had volkomen gelijk mbt op het hoog sensitieve en intuitie, gewoon ronduit eng dit !!

    • spuky10 zegt:

      je moet concerta altijd langzaam opbouwen!!! begin met 18 mg.. tot het echt niets meer doet en dan pas kan je langzaam hoger gaan,. maar LANGZAAM!

      • jeroen zegt:

        hoi spuky,

        iov Psych en huisarts gestart met 36 mg, ter vervanging van de 3 x 10 mg oxazepam op een dag…. Bleek dat ik inmiddels al richting verslaving neigde aan die troep doordat mijn huisarts mij geen gelijk wou geven….

        Dankzij de raad en daad van Annemarie en Janneke door gaan drammen en verdere hulp ingeschakeld zoals wachttijd bemiddeling en flink door gaan drammen naar de huisarts en psyq :
        gevolg -> door alles helder over te brengen samen met broertje, verzamelen van alle gegevens en feiten en de VOLLEDIGE ONTSPORING direct gestart met de medicatie op advies van Psychiater :D

        Nu een proefperiode van 15 dagen, en hoop dit op korte termijn af te kunnen gaan bouwen naar lichtere dosisen.

      • anne-marie sijpheer zegt:

        hoi Spuky.
        onze zoon is op 16 jarige leeftijd gestart met 54 mg concerta gestart 1 capsule per dag top keuze! niets opbouwen gelijk recht door zee. voor ons allen wennen maar blij dat dit zo is gelopen.

        ikzelf heb op rialin opgebouwd. voor mij en mijn man een goede geleidelijke gewenning. anders lag ons gezin op zijn kont. ook een goed keus. van 3x maal 5 mg ritalin naar nu 3. 10 mg ritalin en ik gebruik melatonine op te slapen. iedere situaties is uniek dat is voor ons wel duidelijk.
        Groet Anne-Marie Sijpheer

  67. Hoi, mijn naam is Ruud, 49 jaar oud en heb, na enkele testen, ADHD sinds 2 jaar, Ik neem elke dag 1 pil van 36 gr Concerta in.
    Ik heb in het verleden veel slaapproblemen gehad door dit medicijn omdat ik in vol continu zit en toch wel veel last had van jetlag klachten na de nachtdiensten. Misschien heeft iemand hier ook ervaring mee? Ik heb Melatonine geslikt (2 gr ) maar die hielpen echt niets om tot een betere slaapritme te krijgen, momenteel slik een half mg Lormetazopam, ben begonnen met 2 mg en heb dit langzaam afgebouwd,
    Ik weet niet of ik het ploegenwerk kan volhouden tot mijn 65 in combinatie met ADHD en het medicijngebruik. Zijn er ook mensen hier die me daar iets meer over kan vertellen? Mijn werkgever weet trouwens niet dat ik ADHD heb en ook medicijnen hiervoor slik aangezien het toch gele stikker medicijnen zijn (???) en ben toch wel wat huiverig hiervoor indien dit bekend geraakt, het is tenslotte crisis.. en aangezien ik in de chemie werk als ploegverantwoordelijke en soms belangrijke beslissingen moet nemen lijk het me niet verstandig indien mijn werkgever dit weet..

    Ruud

    • jeroen zegt:

      Beste Ruud,

      Ik heb vanaf mijn ontsporing, 1 april mijn werkgever volledig op de hoogte gehouden van alles om te voorkomen dat ik mijn werk zou verliezen…. Hij zit vol begrip !

      De gele sticker indicatie is inderdaad erg vervelend en speelt mij in mijn werk ook parten… Ik ben zelf operator en werk in de 5 ploegen. Heb nog geen moeite met de ritmes en dat komt puur doordat ik mijn HELE levensstijl heb aangepast sinds de ontsporing.

      - gezette tijden eten
      - sporten
      - vast ritme en tijden slapen
      - geen dutjes meer overdag
      - koffie naar max 4 bakken op een dag
      - overige cafeine producten mijden
      - ALCOHOL MIJDEN

      Wanneer deze dingen niet werken heb je nog een paar opties die mij ook baat brachten…..

      1 : 5 mg melatomine tablet via huisarts ter vervanging slaaptablet (werkt geweldig voor mij)
      2 : Douchen zodra je thuiskomt uit je nachtdienst en zsm je bed in
      3 : Een half uur voordat je op bed gaat alle prikkels mijden ( tv, fel licht, etc ) uitzetten en even gaan
      lezen of andere ontspanning zoeken ( Meditatie schijnt ook te werken ? )

      Heel veel succes ruud !!!!!

      Groeten Jeroen

      • jeroen zegt:

        nog 1 ding ruud,

        ADHD brengt ook hele positieve eigenschappen met zich mee, vergeet dit niet !!!!!!! Als jij alles onder controle hebt en goed presteert is er toch niets aan de hand, ik zet er geld op in dat jij je positieve eigenschappen helemaal herkend in de ADHD ???? Je baas, of je collega`s hebben waarschijnlijk al langer in de gaten dat je een adhd er bent dan jezelf…. zo is het mij tenminste vergaan… ik slik nu 36 mg concerta sinds kort en hoop dit snel af te gaan bouwen… voel me echt geweldig en ben weer helemaal relaxt en mezelf…..Mede dankzij de tijdelijke oxazepam….

        Denk aub niet te negatief en mijd een gesprek hierover met je baas niet….. Als jou iets overkomt of jij veroorzaakt iets ergs dan kan het zo zijn dat als de verzekering gaat graven ze jouw medicatie gaan tegenkomen en jij dus door verzwijging aansprakelijk gesteld kan worden voor het gebeurde…… Gok het er niet op, als jij goed met je baas kunt zal er neits aan de hand zijn !!! mij heeft het bekend maken me alleen maar voordelen opgeleverd en weet de positieve eigenschappen nu flink te benutten, heb ook binnen mijn werk een verantwoordelijke functie !!!

        Het heeft mij alleen veel te veel moeten kosten voordat dit op tafel kwam….. ( lees verderop naar boven maar….)

        Succes Ruud, en bij vragen hoor ik graag van je !
        Mvg Jeroen

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Ruud.
      ook al 1,5 mg melatonie gebruikt van sleepzz te koop bij het kruidvat? kan je ook 2 gebruiken doe ik ook soms.
      het slechte slapen heeft ook met de leeftijd te maken. mijn man( zonder adhd) ook 49 slaapt ook nog maar 5 uur uit de nachtdienst. vind hij ook niet prettig maar accepteerd dit. gaat soms voor de nachtdienst nog even slapen.

  68. janneke zegt:

    Hoi Ruud,
    Wat een lastig probleem!
    Wat ik inmiddels weet, is dat adhd vaak samengaat met slaapproblemen: vaak moeilijk om te gaan slapen, vaak moeilijk om weer op te staan.
    Ik heb geen idee of er door iemand onderzoek naar is gedaan wat een en ander doet: de combinatie adhd met en zonder medicatie (adhd med. en melatonine) icm continuediensten.
    Als ik er zo eens over denk lijkt het mij geen geweldige combinatie.
    Bij adhd is structuur aanbrengen in je leven heel gewenst om alles beter op de rit te krijgen.
    Bij continuediensten is dat denk ik toch wel heel moeilijk, omdat daarbij voor je lichaam geen sprake is van een normaal dag-nachtritme.
    Maar ja, kom daar maar eens mee in deze 24-uurs economie.
    We doen met zijn allen of ons lijf daarop gebouwd is, maar dat is het niet…..
    Ik hoop voor jou dat anderen met adhd icm continuediensten (en die al lange tijd weten dat ze adhd hebben) hier misschien op kunnen reageren en hun ervaringen op dit gebied kunnen vertellen.
    Sterkte en succes,
    Janneke

  69. Floris zegt:

    Hi Ruud en anderen die gereageerd hebben,

    Ik heb ADHD en heb totaal geen slaapproblemen. Sterker nog; ik slaap over en op elk tijdstip zodra mijn hoofd een kussen/de grond raakt. Dit is niet altijd zo geweest, maar heb dit letterlijk geoefend toen ik 4 weken door de bergen trok en op gekke tijden actief was. Ik wilde dus meteen kunnen slapen als de kans zich voor deed. Na deze vakantie is deze eigenschap blijven hangen. Verder gebruik ik geen medicatie en mediteer (zazen, letterlijk je hoofd leegmaken en aan niets denken) 2 maal per dag en komen minimaal 4 maal per week aan het sporten. Ik geloof erg in oefenen en trainen van oplossingen. Medicijnen zou altijd nog kunnen.

    Ik probeer absoluut geen lans te breken om wel of geen medicijnen te gebruiken, ik ben geen specialist en laat dat soort zaken over aan mijn psycholoog. Echter, slaapproblemen is wel een grote factor waarom ik het zonder medicijnen wil doen. Slapen is toch een fundament in fysiek en mentaal herstel.

    Groeten, Floris

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Floris
      ik ben toch nieuwsgierig hoe je dat pland op een dag met twee maal meditatie.?

      ikzelf heb al een druk schema van opstaan werken thuiskomen,eten koken huishouden doen hond uitlaten kinderen in het gareel houden een man met ploegendienst en mijn grootste hobby van mij is dagelijks bezig houden met het schrijven van gedichten en verhalen.
      ik zie dan ook weinig kans om plaats te hebben voor mediteren.
      laat eens weten hoe je dit pland?
      groetjes Anne-Marie Sijpheer

  70. Floris zegt:

    Hi Anne-Marie,

    Ik sta vroeg op, meestal rond 6 -6:30. Ik laat eerst de hond uit zodat ik enigszins fris ben. Daarna mediteer ik 20 minuten. Rond 7:00 staan de kinderen op (we hebben er 3) en ontbijten we samen. Vervolgens kinderen naar het dagverblijf of ik vertrek meteen naar kantoor. ‘s Avonds gaan de kinderen om 19:00 naar bed en om 19:30 is het bij ons stil (ritme van de kinderen). Daarna mediteer ik 20 minuten of ik sport (heb een zolder vol met fitness apparaten) waarna ik mediteer. Verder is er afhankelijk van de avond activiteit nog ruimte voor gitaarspelen, lezen samen zijn met mijn vrouw etc.

    Nu moet ik zeggen dat dit ritme er sinds 3 weken weer erin zit. Mijn jongste is 12 weken en in de eerste weken was het chaos in mijn hoofd omdat het ritme verschoof vanwege mijn jongste.

    Ik heb met mijn psycholoog een schema opgesteld en heb me er in het begin strikt aan gehouden. Het mediteren en sporten zorgt voor de afwisseling die ik nodig heb om enerzijds rust te hebben om te functioneren en te concentreren, anderzijds sport om de spanning, opwinding en agressie los te laten. Ofwel: meditatie verlaagt de bloeddruk, en zorgt voor het ritalin effect van nieuwe netwerken aanmaken tussen de beide hersenhelften. Sport, en specifiek krachttraining zorgt voor verwerking van cortisol (stresshormoon waar ADHD’ers veel van hebben) en de aanmaak van oxitocine en endorfines waardoor je ontspant.

    Het betekent wel veel discipline en doorzettingsvermogen want de effecten komen met een paar weken. Ik heb geen vergelijk met medicijnen (wat werkt beter) omdat ik vanaf het begin af aan geen medicijnen wilde gebruiken; ik heb mijn opleidingen prima doorlopen door hyper-concentratie en daarnaast veel sporten. Dus waarom op volwassen leeftijd dan wel? ik snap dat dat een keuze is die ieder voor zich moet maken.

    Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Mocht je meer willen weten, hoor ik het graag.

    Groeten, Floris

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi floris.

      het blijft mij intrigeren dat jij zoveel tijd voor jezelf neemt. ik ben vaak alleen door de pleogendienst van mijn man dus bij ons verlopen de zaken vaak anders.

      ik werk zelf ook drie en een halve dag. jou vrouw werkt ook zo te lezen. omdat de kinderen naar het kinderdagverblijf gaan.
      onze kinderen zijn 16 en 18 je zou denken dat zaken makkelijker gaan.maar voor ons blijft het complex omdat onze zoon ook adhd heeft net als ik.

      mijn werk bij tata-steel dus ook s ‘avonds en s ‘nachts en de weekenden. ons leven is daarin ook afgestemd. onze oudste zoon heeft veel extra begeleiding nodig. structuur is natuurlijk het beste ,maar hijzelf werkt in de horeca dus staat pas rond het middag uur op en heeft op maandag en dinsdag weekend. hij komt ook s ‘nachts pas thuis nu hoor ik dit niet meer omdat ik melatonine gebruik en omdat ik weet dat onze oudste zoon en beter met zijn adhd om kan gaan en omdat hij zich bewuster wordt van keuzes die hij moet maken. dit heeft heel veel strijd en ellende gekost. foute vrienden blowen agrssief gedrag naar ons ( door ons politie gebeld en drie keer weg laten halen) kortom een rustig leven en gestructureerd leven was ver te zoeken. gaat wel beter hij is wel altijd naar school gegaan , en blijf werken. onze afspraak tussen mijn man en mij is wel zo dat er altijd vanaf 17.00 één van ons thuis is. samen is leuk maar bij ons niet haalbaar vanwege werken bijbaantjes en sporten. dit zijn wel momenten voor mij om dingen voor mijzelf te doen, maar het huishouden moet ook gewoon gedaan worden. mijn man doet enorm veel. maar dan nog.

      kortom discipline en doorzettingsvermogen is er wel alleen gebeurt er in ons gezin altijd wel wat. ook leuk maar ook hectisch onze keus om en mijn zoon en ikzelf wel medicatie te gebruiken is dat ons dit rustiger maakt en toch meer inzicht geeft in zaken waar wij mee bezig zijn. ik heb niet de rust om te mediteren omdat zodra ik bij mijzelf stil sta ik allerlei creatieve en positieve gedachtens heb voor mijn boeken die ik schrijf.

      als je nog tips zou weten dan hoor ik dit graag,
      groet Anne-Marie Sijpheer

  71. Floris zegt:

    Hi Annie-Marie,

    Ik heb natuurlijk zeer jonge kinderen en daardoor meer tijd om op ADHD te concentreren. Ik heb die creatieve gedachten ook constant (ben muzikant en marketeer). Bij mijn vorm meditatie is het juist de bedoeling deze gedachten te laten komen en vervolgens weer te laten gaan. Ik heb dit trouwens niet zelf bedacht, ik heb training hierin gehad bij een professional die me intensief getraind heeft.

    Dat is misschien wel mijn punt; ik kan alleen vertellen wat ik doe om mijn ADHD in banen te leiden, maar ben GEEN specialist/psychiater etc. Ik heb hulp gezocht bij een specialist en ik raad iedereen aan hetzelfde te doen. Zeker als het op medicijnen aankomt. Naar mijn bescheiden mening vind ik bijvoorbeeld medicijnadvies thuis horen bij een specialist, zeker niet bij patiënten of zelfs een huisarts. Deze laatste weten weinig van veel. Precies de reden waarom mijn huisarts me meteen doorstuurde. Klinkt wat eigenwijs op dit forum, zeker omdat er onderling veel geadviseerd wordt over medicijnen, maar ervaringsdeskundigheid is niet hetzelfde als een ervaren psychiater/psycholoog. Wat denk jij?

    Groeten, Floris

    • anne-marie sijpheer zegt:

      Goedemiddag Floris,
      Betreft medicatei ben ik het er mee eens dat dit traject in eerste instantie bij de psychiater loopt hij is ook behandelend arts in ieder zijn persoonlijk behandelplan en hij is ook eindverantwoordelijke hierin om voor te schrijven welke medicatie geschikt zou zijn.

      hier lees je wel verschillende verhalen er over wat de medicatie betekend voor diegene. en dat zijn dan weer de persoonlijke verhalen die iedereen aan het nadenken kan zetten voor zichzelf om medicatie eventueel bespreekbaar te maken. als ik naar mijzelf kijk ( ik ben nu 45) is bij ons thuis het balletje gaan rollen toen onze zoon en ik twee jaar later de diagnoe heb gekregen. ikzelf ben psychiatrisch verpleegkundige dus ik weet wel goed welke route bewandeld zou kunnen worden.

      ikzelf ben in maart 2012 gestat met gesprekken bij een psycholoog na een half jaar heeft zij de daiagnose gesteld en op mijn eigen verzoek wilde ik naar de psyciater voor medicatie dit ook omdat ik zelf deze medicamenteuze behandeling wilde starten omdat wij ( mijn man en ik ) zien hoeveel het betekend voor onze zoon en mijzelf. daarnaast is het wel zo dat de behandeld psychiater kan vertellen welke medicatie kan passen.
      een aantal weken geleden voelde ik mij weer erg down en niet goed in mijn vel omdat de psychiater de medicamenteuze behandeling overdraagt naar de huisarts ( is standaart procedure) ben ik naar de huisarts gegaan en mijn bevindingen besproken omdat ik dacht dat ophogen van de ritalin wenselijk zou zijn. nu ben ik ook in de overgang en heeft hij naar aanleiding van mijn symtomen gezegd dit niet te doen. ik moet met een aantal weken terug om te zien of er zaken zijn vranderd. ik weet nu na 2 weken dat het een goede keus is omdat het aan mijn hormoonhuishouden lag en niet aan mijn adhd. kortom bespreekbaar maken en niet zelf gaan rommelen met voorgeschreven medicatie. had ikzelf makkelijk kunnen doen ,genoeg in hus namelijk. waar ik dan wel weer trots op ben heb goed en geduldig het advies opgevolgd. wel ben ik van mening dat je elkaar kan inzicht kan geven welke mogelijkheden er zijn. wat ik ook wel heb geschreven van de oxzepammen etc zijn verslavende middelen en bevreemd mij dat dit wordt voorgeschreven voor adhd , hierin wil ik ook aangegeven dat iedereen als persoon goed moet doorvragen waarom en met welk doel medicatie wordt voorgeschreven. vaak gebeurt het als een arts medicatie voorschrijft je dan niet weet wat je krijgt waarom en wat je kan verwachten. kortom wees je bewust en durf te vragen !

      Groet Anne-Marie Sijpheer

  72. Hanneke zegt:

    Ik heb net weer de zoveelste onderzoek voor onze zoon afgerond, nog niet helemaal, want we zoeken toch verder.
    De belangrijkste reden van het niet kunnen diagnostiseren is dat hij best sociaal is en de mensen ook aankijkt.
    Ook geeft hij een hand, en nikt geinteresseerd naar de ander.
    Toch bij het invullen van de vragenlijst voor add/adhd, scoorde hij wel op een vorm van autisme, maar in een gesprek met de psychiater niet, dan is hij te invoelend.
    Thuis gaat hij zijn eigen gang, is moeilijk iets gedaan te krijgen van hem, houd zich niet aan afspraken, vind ons een zeur die wat van hem moeten.
    Hij beweert met het verkrijgen van een liefde dat alles is opgelost, want dat doe je alleen binnen je eigen basis van huisgezin.
    Hij kon zich aardig handhaven op het werk/leren, maar nu er teveel verwacht van hem wordt is hij niet thuis, loopt dan alleen te schelden, dat die en die lullen zijn…
    Ik heb mijn best gedaan om onze zoon zo goed mogelijk te laten deelnemen in de maatschappij, maar er komen nu toch echte barsten in.
    Ik ben voor de zoveelste keer weer bij een instantie terecht gekomen, ggz, en weer geen diagnose.
    Word er moedeloos van, thuis niet te geniet, speelt mooi weer buienshuis voor zover mogelijk.
    Is er iemand die dit herkent?

    • anne-marie sijpheer zegt:

      hoi Hanneke
      hoe oud is jou zoon? onze oudste zoon as in eerste instantie ook moeilijk te diagnosticeren ( maar kwam ook door mijzelf als je hetzelfde heb vind je de “gewone wereld inderdaad een stel uilskuikens) maar zijn gedrag ging vanaf 13 jarige leeftijd tegen hem keren onze zoon zeer sociaal wenselijk gedrag in de buiten wereld en thuis onhandelbaar maar onhandelbaar wil niet zeggen adhd. hoe kijkt school naar hem ?? kan school een psychologisch onderzoek starten als dit wenselijk is ?
      onze zoon nu 18 heeft tussen 14 en 18 jaar een spoor getrokken van al het negatieve des levens dus ik herken wel dingen . een neuro psychologisch onderzoek zal misschien op zijn plaats kunnen zijn. ( hierin worden meerder domeinen van de hersen onderzocht door veel soorten vragenlijsten / testen)

      ik hoop je hiermee verder op weg geholpen te hebben. je mag ook altijd een tweede psychiater vragen om her te beoordelen , maar vraag of maak inzichtelijk wat je graag wil weten. en wat zijn jullie redenen om te denken dat hij wel adhd. heeft ? soms dingen op papier zettten helpt. of soms een gezinschoach die mee kijkt in het gezin voor ondersteuning.

      sucses groet Anne-Marie Sijpheer

  73. anne-marie sijpheer zegt:

    http://www.addkenmerken.net vind ik ook een goede informatieve site.

    • Hanneke zegt:

      Bedankt Anne-marie, de twijfel blijft inderdaad aanwezig. Hij is nu al 20 jaar en de problemen waren “handelbaar”, soms met hulp tot ongeveer 1,5 jaar terug.
      Hij scoort op papier wel op add/adhd, maar in de omgang dus niet.
      Zelf zegt hij dat hij het best weet, hoe te reageren op iemand anders.
      Dan lijkt het wel mee te vallen, had ook altijd zijn trucjes om goed voor de dag te komen.
      Zegt wel dat hij zelf erg met zichzelf bezig is, en er een bepaalde druk ervaart, welke niet overeenkomt met de werkelijkheid.
      Nu hij moet werken/leren, begrijpt hij niet wat er van hem verwacht moet worden of is het vergeten, gelijk dan.
      Dat maakt het steeds moeilijker om en opleiding te volgen.
      Bespreek je dat met hem, zegt hij ik zal het doen, en vervolgens doet hij niet.
      Word hier dan op aangesproken, dat maakt hem razend, kan hier w.s. niet naar handelen.
      Dus je begrijpt dat ik wel toe ben aan een beetje hulp, ik trek de kar al jaren, om nu aan te moeten zien dat het faalt.
      Erg lastig. Thuis prikkelt hij de hele dag door, totdat je dol..wodt en dat begrijpt hij amper.
      Vraagt steeds om erkenning, steun, zit de hele dag aan je of controleert waar je bent, wil dingen voor elkaar krijgen.
      Wanneer dat voorelkaar is kan je letterlijk het gas….(sorry) krijgen en sta je met lege handen , wanneer je een “tegenprestatie verlangt”. Wat een gezeik is dat roep hij keer op keer…
      Wil als de koning zijn ding doen..
      Plannen lukt niet, kan moeilijk van huis wanner zoonlief er is, dan regeert hij het hele huis.
      Zeg het maar, maar ik weet het niet.
      Na de zomer gaan we wel verder met het GGZ.

      • anne-marie sijpheer zegt:

        hoi Hanneke,
        ik zit hier met tranen in mijn ogen het is net of ik het verhaal van onze zoon zit te lezen. deze heeft de diagnose adhd/odd moeilijk voor jou om dit te moeten oplossen. kan je een second opion aanvragen ?? onze zoon woont bij ons met medicatie ( dit was de voorwaarde) en gaat nu goed hij is 18 jaar en de rust in ons gezin wordt beter. maar hij leeft wel zijn eigen leven in ons huis ,maar daar kunnen wij goed mee omgaan.
        sterkte Groet Anne-Marie

  74. Hanneke zegt:

    Hallo Anne-marie,

    Toch de herkenning, je woorden zeggen genoeg. Ik hoop in augustus meer te weten te komen, komt wel goed.
    Maar het valt niet mee, we zijn op een “dood”spoor. Zeker in deze lastige arbeidstijd is het zeer onzeker.
    Groet, Hanneke.

  75. felipe leer zegt:

    goeiemiddag

    ik zal niet weten of ik adhd heb maar als ik leest wat op de site staat dan denk ik van wel alleen ik ben nu net 6 maanden uit detentie en nu pas merkte ik allemaal dingen dat ik in al die jaren normaal vond maar nu pas stilstond en mezelf ging vragen hey iets klopt niet…..ik weet niet of iemand mij hierbij kan helpen maar dit zijn mijn vreemde dingen of gedrga dat ik achter is gekomen dat misschien met adhd te maken heeft…..
    1: ik ben snel afgeleid
    2: ik word snel boos als iets niet lukt
    3: in de laatste 11 jaren mijn hele leven is een rotzooi
    4: ik vergeet de meeste afspraken
    5: als ik ergens bent en is niet spannend genoeg dan verveel ik me
    6: ik kan niet tegen drukte terwijl ik heb kinderen en ik ben een DJ in mijn vrije tijd
    7: raak snel geirriteert op dingen
    8: hou niet van on opgeruimde plekken maar toch als ik begin op te ruimen dan ben ik afgeleid en heb geen zin meer in om het af te maken
    9: als ik eenmaal bezig bent moet ik niet gestoord worden want geloof me het kan maanden duren dat ik het weer doet
    10: ik maak een lijst om dingen te doen en ik doe ze wel maar soms ik doe niet alles en denk heel snel aan er is toch een morgen dus kan wel morgen doen
    11: ik zie mensen die aan mijn hoofd zeurt snel als mijn vijanden
    12: ik ben of wil gewoon op mezelf zijn of in mijn kamer opgesloten

    ga zo maar door maar mijn vraag is kan iemand mij vertellen of dit allemaal met adhd misschien te maken heeft en wat kan ik eraan doen….

    had wel mijn dokter gevraagd om naar een psycoloog te gaan…is dat wel de juiste keuze?

    ik hoop op een reactie terug

    met vriendelijke groet;

    flg leer

    • Hoi Felipe Leer,

      Wat goed van je dat je stil bent gaan staan met hoe je bent, doet en in het leven staat!

      De dingen die je bij jezelf signaleert zijn zeker de moeite waard om verder te laten onderzoeken!
      Het is zeker goed om naar een psycholoog te gaan. Bij de psycholoog kan je alles zeggen wat je denkt en/of vermoed en samen met hem/haar bekijken wat het beste is om te doen.
      Als ik jou was, zou ik zo’n rijtje als je hier boven opgeschreven hebt, op papier zetten en verder aanvullen met alles waar je verder nog opkomt.
      Dan hoef je dat alleen maar neer te leggen en te zeggen: ” kijk, hier loop ik nu mijn hele leven al tegenaan. Is er een mogelijkheid dat ik ADHD heb of is er iets anders aan de hand.
      Hoe kan ik daar het beste achter komen en wat kan ik eraan doen om minder problemen te ervaren in mijn leven.”

      Als er meer duidelijkheid komt over waar je tegenaan loopt en wat je valkuilen zijn, krijg je meer zelfinzicht.
      Daardoor ben je in staat om een nieuwe weg in te slaan en te veranderen.
      Alleen al het feit dat je nu naar jezelf durft te kijken, naar je functioneren en naar de manier waarop je in het leven staat, alleen daardoor ben je al verandert.
      Ik wens je heel veel succes,
      lieve groet,
      Janneke

  76. Ik heb nog nooit langer dan 3,5 jaar bij 1 baas gezeten. of het verveelde mij of de baas was mij zat.
    Bij mij is ook ADHD geconstateerd, maar dat wist ik eigenlijk al door zelfdiagnose. Probleem is dat projecten wel zorgen voor voldoende uitdaging maar uitvoerend werk totaal niet. Maar als iets goed loopt dan wordt dit vanzelf uitvoerend en is mijn interresse ineens helemaal weg. Eigenlijk heb ik heel eenvoudig een hbo opleiding in de avonduren weten te halen terwijl ik haast geen vooropleiding had. Als ik eenmaal gaat solliciteren kom ik ook al vrijsnel door alle voorrondes heen. Ik verdien ook bovengemiddeld en heb het best goed voor elkaar. Eigenlijk niets aan de hand zou je denken. alleen nu zit ik weer bijna 3,5 jaar bij een baas en verveel mij weer te pletter. Het liefst ga ik weer een nieuwe uitdaging aan, maar de crisis houd mij eigenlijk tegen. zou dit gevoel overgaan of blijf dit altijd?? ik weet het niet

  77. Rob,
    Ik zou kunnen zeggen: begin voor jezelf, maak je eigen uitdagingen.
    Maar met een man met ADHD, eigen zaak met voldoende uitdagingen, goed inkomen en een administratie die nu op orde wordt gehouden door onze zoon,(na jarenlange chaos en te weinig achter geld aanzitten waar voor gewerkt is) die zijn vader continue bij de les moet houden, weet ik niet of dat een verstandige aanrader is…
    En het moet ook nog kunnen, met het werk dat je doet.
    Of het over gaat, die verveling na verloop van tijd? Bij mijn man is nu redelijk veel rust, door de rottijd die we achter de rug hebben, de medicatie en de therapie.
    En meer rust bij mij omdat ik beter snap hoe hij in elkaar steekt, hoe het werkt.
    Meer rust doordat zaken uit handen zijn gegeven aan mensen die ze wel doen en omdat ik nu goed oplet wat er aan post binnenkomt en uitgaat. Maar dan nog gaat het af en toe fout, omdat hij de post op zijn werk vergeet mee te nemen of te openen, ondanks onze afspraken daarover.
    Mijn man begint weer een beetje te dromen; hij komt af en toe weer met wilde plannen en bedenksels, hij is creatief genoeg.
    Maar zelfs die komen en gaan; gelukkig voor mij! Ik zou het niet trekken als alles doorging wat hij bedacht!
    Heb je naast je werk (het is inderdaad crisis, er vallen al ontslagen zat) niet een leuke hobby waar je je ei in kwijt kan? Of iets wat je hobby zou kunnen worden? Al is het maar voor een tijdje?
    En tja, je kan natuurlijk ook je voelhorens uitsteken op de arbeidsmarkt, als ik lees wat je schrijft, kan je jezelf goed verkopen aan een nieuwe baas.
    En dan is ook nog de vraag: heb je een partner/ kinderen?
    Als je alleen bent is je bewegingsvrijheid natuurlijk veel groter dan als je rekening moet houden met mensen die bij je in hetzelfde huis wonen en voor wie verandering consecuenties kan hebben.
    Succes, Rob,
    Janneke

  78. Hoi Janneke,
    Bedankt voor je reactie. Dat is eigenlijk ook wat ik het liefst zou willen doen. Is mij al zo vaak als advies gegeven. probleem is dat ik een zeer goed betaalde baan dan moet opgeven voor onzekerheid. En ook gedeeltelijk doe ik mijn vrije tijd. mijn vrouw heeft een eigen zaak die ik volledig ondersteund. Daar naast heb ik vele hobbies, waarvan een aantal zeer lucratief. Het vreemde is dat ik wel aardig kan organiseren een een administratie kan bijhouden, omdat ook eigenlijk mijn werk is en ben hier in opgeleid. Ik heb ook kinderen en een hypotheek, dus ja adhd of niet er moet toch ook verstandig nagedacht worden. een andere baan zou ik zo weer vinden, maarja dan begint het weer opnieuw. misschien zeur ik gewoon te veel en moet ik maar gewoon proberen mij te vermaken tot de crisis weer enigszins voorbij is.

    • Hoi Rob,

      Het klinkt misschien sneu, maar zorg dat je je baan behoudt. Dit is, zoals je zegt, essentieel. Ik ken het gevoel van verveling op de werkplek, maar heb dit zelf geaccepteerd als “de vervelende kant van het werk”. Voor mij heeft het geholpen juist uitdaging te zoeken in mijn hobby’s. Als voorbeeld: ik doe aan een vechtsport, voor deze vechtsport worden er aparte trainingen gegeven met verdieping in een onderwerp (bijvoorbeeld het omgaan met wapens). Ik zou zeggen: zoek daar iets in. Het is lastig, dat is je gegeven.

  79. Hahaha :-)
    in ieder geval staat dromen vrij!
    Geniet daarvan en geef het de ruimte.
    Niet alles hoeft werkelijkheid te zijn of worden, toch?
    En wie weet welke mogelijkheden er toch nog door komen of ontstaan.
    Je zorgt er in ieder geval voor dat niemand om jou heen het leven met jou als “saai” zal betitelen of de kans krijgen in te dutten!
    Janneke

  80. Henry,
    Daar heb je gelijk in. Ik doe ook aan soms vechtsport en ben daar wel goed in. Het valt gewoon niet mee. Maar thuis zitten zal het niet makkelijker maken.

  81. Charlotte zegt:

    Hallo allemaal,

    Werkelijk, ik sta versteld van al jullie verhalen. Ik ben getrouwd met een super lieve man.
    Na korte tijd compleet veranderd in een “dictator”. Snel boos, gefrustreerd, vloeken, schelden, mij alle het allerslechtste wensen etc.
    Alles werd geschoven op angstklachten, depressie, persoonlijkheids problematiek.
    Allerlei medicatie geprobeerd. De lieve man heb ik daar niet mee terug gekregen.
    Weggaan is geen optie. Ben niet getrouwd om het weer op te geven.
    Een kleine greep uit zijn leven:
    Chaos in alles, beloftes niet nakomen, afspraken niet nakomen, slordig,
    Uitstellen. Alles is “morgen”. Impulsief, met name in aankopen. Slapen wanneer hij wil. Van hobby naar hobby. Beginnen en niks afmaken. Alles is altijd mijn Schuld. Egoïstisch. Totale desinteresse in mijn leven, bijv hoe mijn werk is.
    De psycholoog heeft het al vaker gezegd, dat het ADHD zou kunnen zijn. Wij geloofden hier niet in. Het is altijd al op angst gegooid. Door een aangeboren ziekte, heeft hij geen energie.
    Na enig speurwerk kom ik hier terecht. Ik val echt van mijn stoel. Heb een hele lange intense relatie gehad met een jongen met ADHD. En ik herken het gewoon niet bij m’n huidige man??!!
    Waarschijnlijk omdat ik nooit meer met een ADHDer wilde leven. M’n ex was een heel ander persoon.
    Ik ben zoooo blij dat ik herkenning zie en voel. Het is dus niet allemaal mijn schuld. Ik ben niet degene aan wie alles ligt. Maar dat ligt overduidelijk bij hem.
    Ik lees graag met jullie mee!
    Sorry voor m’n misschien rare stukje, maar ik moet het even een plekje geven ;-)
    Groetjes, Charlotte

  82. Charlotte zegt:

    Ik vergeet te zeggen dat hij wel momenten heeft, waarin hij “lief” is/ doet. Dictator was vooral in het begin. We zijn nu 7 jr. Samen en hebben 2 kinderen.

    • Hoi Charlotte,

      Ik denk dat vrouwen vaak op een zelfde type man vallen in hun leven.
      Ook al neem je je voor dat dat dus niet bij je past en dat je dat niet meer gaat opzoeken.
      Ik stel me voor, zoiets als het potje en het dekseltje, je valt op dat in de ander wat bij jezelf ontbreekt.
      Maar datgene wat je zelf dus niet hebt, kan later alsnog voor problemen gaan zorgen of irritatie opwekken.
      Is jouw man bereidt verder te laten onderzoeken wat er nu precies met hem aan de hand is?
      Hoeveel last heeft hij er zelf van?
      Is hij wel aanspreekbaar op punten die van belang zijn? Is hij bereidt naar je te luisteren en met je te praten over wat hij ervaart/voelt/ tegenaan loopt?
      En wat jij ervaart/ voelt/ tegenaan loopt?
      Waarvoor en wat voor medicatie heeft hij destijds gehad?
      En hoe gaat het met de kinderen in dit geheel?

      Slapen kon mijn man overal, elk moment van de dag. Een tot twee seconden nodig om in slaap te vallen(!). ‘s Avonds niet in bed te krijgen, ‘s morgens wel op tijd weer op voor zijn werk, dus nachtrust van tussen de vier a vijf uur.
      Bij ons is zijn slaappatroon sterk verbeterd door het voorschrijven van melatonine. Daardoor overdag minder behoefte aan slaapjes overal tussendoor.
      Daarnaast: mijn man was zeer ernstig overbelast door alles wat hij deed en naar zich toetrok. Het lijkt erop dat ze niet voelen wat die overbelasting met hun lichaam en geest doet.
      Mijn man lijkt een ander soort bewustzijn te hebben dan ik heb.
      De energie is bij hem nooit op, daarvoor moest hij eerst letterlijk omvallen doordat zijn lichaam/ geest het opgaf. Echt bizar!
      Ik hoop voor jou dat jouw man niet ook in zo’n kamikaze-actie zit, qua werk/studie/hobby’s etc etc
      Want dat kan ook verklaren dat hij zeer kort aangebonden is, geen oog meer heeft voor jou/ het gezin/ zichzelf, alleen maar doorgaat, doorgaat, doorgaat…..
      En ondertussen groeit de chaos, het onbegrip (de grip kwijtraken op de realiteit, spanning en sensatie zoeken om spanning kwijt te raken) , de spanning in de relatie en het gezin.
      Houd het allemaal goed in de gaten, voor zover mogelijk!
      En bewaak je grenzen! Dat is vaak al een taak op zich, ben ik bang.

      Sterkte en groetjes,
      Janneke

  83. рулетка пополнение мобильного lg [url=http://azart2.columbus-slot.ru/entry435.html]онлайн казино с мгновенным выводом денег[/url] пирамида казино игра [url=http://azart2.columbus-slot.ru/entry1335.html]игровые автоматы играть на реальные деньги[/url] покер пополнить visa qiwi wallet android, интернет казино форум [url=http://azart2.columbus-slot.ru/entry170.html]играть в покер онлайн на реальные деньги qiwi[/url]

  84. Coen Diepenbroek zegt:

    Hallo,

    Ik ben nu 28 en sinds een gesprek met een vriendin vorige week ben ik over ADD gaan lezen, en ben ik ervan overtuigd dat al deze dingen voor mij gelden. Ik heb een lijst opgesteld met 42 symptomen die ik bij elkaar kon vinden en hiervan heb ik er 39 behoorlijk duidelijk. De hyperactiviteit blijft uit maar ik heb mij al jaren niet normaal kunnen ontspannen. Ik kan niet ‘niks doen’ en alles wat ik doe loopt de soep in (school / werk / financien). Ik weet niet wat ik met deze kennis moet. In principe verandert er niets doordat ik ADD zou kunnen hebben. Nu al te laat om nog een MAVO-diploma te halen en ik heb al zoveel mensen teleurgesteld. Het noemen van ADD komt voor mij over als een excuus om dingen uit het verleden goed te praten, al is dat dan misschien niet zo, zo voelt het.

    Ik zou graag met iemand willen praten over hoe nu verder. Ga ik naar de huisarts? Worden deze klachten wel serieus genomen? Wat verandert er voor mij als ik de diagnose gesteld zou krijgen? Ik ben nu 28 en heb heel erg het gevoel dat, wat er ook gedaan kan worden, toch wel te laat is.

    Groeten, Coen

  85. Hoi Coen,

    Het gevoel dat het te laat is lijkt me wat voorbarig. Er zijn talloze mensen, meerdere ook op deze site, die op een veel latere leeftijd de diagnose hebben gekregen en toch daar een hoop aan hebben gehad. Je bent ook pas 28, er is nog genoeg te bereiken in het leven als je dat zou willen!

    Bij een goede huisarts worden deze klachten zeker serieus genomen, zo niet zou ik gaan vragen naar een second opinion of direct een specialist aanspreken. Al zijn de meeste huisartsen niet al te moeilijk met het schrijven van een doorverwijzing als je duidelijk kan maken dat je ernstige vermoedens hebt dat je weleens ADHD zou kunnen hebben.

    Ik heb zelf de diagnose gekregen op mijn 26e en er ging een wereld voor me open. Ondanks dat ik vrij normaal functioneer, een diploma heb gehaald en geen ernstige problemen heb vond ik de herkenning, erkenning en rust in het feit dat ik niet gek ben maar ADHD heb echt enorm. Veelal zijn mensen verbaasd als ik vertel dat ik ADHD heb omdat ik vrij goed functioneer, toch heb ik er enorm veel aan gehad.

    ADHD is geen excuus om dingen goed te praten en ik vind persoonlijk dat je het ook nooit zo mag gebruiken, maar het kan wel duiding geven aan de keuzes die je hebt gemaakt en waarom je op een bepaalde manier in elkaar zit. Daarnaast geeft het houvast voor jezelf en je directe omgeving. Alleen de bevestiging dat bepaalde symptomen zich bij jou uiten kunnen je al sturing geven, terwijl je hiervoor op vermoedens je pad probeerde te bewandelen.

    Of je er wat mee doet en eventueel een traject met hulpverlening/therapie/enz gaat volgen moet je lekker zelf weten. Ik denk dat de meeste mensen het beste voor zichzelf kunnen bepalen wat ze nodig hebben. Als je alleen op zoek bent naar erkenning voor je problemen denk ik dat het de moeite van het onderzoeken al waard is. In het ergste geval ga je voor niks naar de huisarts, toch?

    Trouwens, ik spreek over ADHD aangezien de verschillende varianten tegenwoordig allemaal onder de paraplu ADHD vallen. Een specialist kan je vast vertellen welk sub-type je hebt. :)

    Sterkte!

  86. Hoi Coen,

    Ik onderschrijf volledig wat Danitsja schrijft.
    Mijn man heeft op zijn 52e de diagnose gekregen en mijn zoon, naar aanleiding van de diagnose van zijn vader (meestal is het andersom), op zijn 28e.
    Beiden hebben zo hun problemen ondervonden in het leven.
    Mijn man moest eerst volledig ontsporen (naar aanleiding van te lang teveel stress en teveel hooi op zijn vork) om bij psyq te belanden. Inmiddels had hij ook een ernstige depressie (zelfmoordgedachten) en stond ons huwelijk op springen.
    Beiden hebben therapie, medicijnen en begeleiding om respectievelijk op de rails te blijven en om weer op de rails te komen.
    Kennis geeft macht.
    We hebben ons leven drastisch bijgesteld en inmiddels zijn we blij met de diagnose omdat we nu snappen waar de valkuilen liggen, maar ook wat de sterke kanten zijn van adhd.
    Het is nooit te laat om opnieuw te beginnen, zolang je leeft.
    En als je niet goed in je vel zit en je leven loopt niet lekker, er gaat teveel te vaak mis: zoek uit waardoor het niet goed gaat en pak het daarna eens anders aan.
    Sterkte Coen, je bent t waard, vergeet dat niet!
    Lieve groet, Janneke

  87. Hallo
    Ik weet het pas sinds mijn 49ste jaar omdat mijn nieuwe partner het heeft en hij bij mij dingen herkende.Ik heb ook MS en dan moet je af en toe een stapje terug doen, alleen dat lukt mij niet.
    Het is dan echt plannen om mijzelf de rust te gunnen. Alleen in mijn hoofd blijft het dan druk.Mijn man heeft medicatie die hem goed helpt, doordat ik al zoveel medicatie heb door div ziektes heb ik voor de ADHD geen medicatie.Doordat ik nu weet wat ik heb kan ik beter met mezelf omgaan.
    Sterkte , maar je leven ligt nog voor je en je kan alles nog doen wat je wilt.Maar ik zou er zeker over gaan praten met je arts.

  88. Coen Diepenbroek zegt:

    Hartelijk dank iedereen voor jullie reacties. Ik ga van de week langs de huisarts omdat ik denk dat ik wel wat bevestiging kan gebruiken. Als ik weet wat ik heb, kan ik er ook mee leren omgaan.

    • Goed zo Coen, dat klinkt een stuk positiever!
      Alle succes en sterkte gewenst en als je feedback of gewoon een luisterend oor (in dit geval oog:-)) wilt:
      er zijn genoeg mensen op deze side met de nodige ervaring die zich serieus voor een ander interesseren . Schroom niet om te delen en/of daar gebruik van te maken.
      Janneke

  89. PLUISABELLA zegt:

    Mijn man slikt tegenwoordig LTO3 omdat hij geen ritalin wil slikken. Dat gaat bijzonder goed.

  90. Denise zegt:

    Hallo mensen, ik heb niet alle reacties gelezen. Het zijn er zoveel. Maar wat ik gelezen heb is zo herkenbaar. Ik ben nu 34 en zojuist doorverwezen naar de ggz voor diagnose, medicatie en behandeling. Ik heb mijn hele leven al last van chaos, piekeren, depressies en onzekerheid. Ik heb medicatie tegen de depressies, maar die nemen maar een deel van het probleem voor hun rekening en niet voldoende. Ik heb mij altijd anders gevoeld dan anderen en het moeilijk gevonden om gewoon te leven. Huishouden, baan en kinderen zijn even teveel geworden, na jaren van knokken. Ik ben blij dat ik een voorzichtige eerste diagnose heb en dat er iets aan gedaan kan worden. Zo fijn dat ik ook niet de enige ben. Het moet officieel nog bevestigd worden, maar ik weet het wel dat ik het heb. Er valt opeens zoveel op zijn plek ; )

  91. HOI, IK DENK DAT IK ADHD HEB. ik ben geschokt.

  92. Magherman zegt:

    Ik weet nu pas (48 jaar) dat ik ADHD heb en ben helemaal niet geschokt, maar HEEL OPGELUCHT!!!
    Eindelijk weet ik wat er mij schort! Terwijl ik vroeger steevast tegen het etiketteren van mensen was, ben ik nu heel blij met mijn stempel: eindelijk de zekerheid dat ik op zich geen “slecht” mens bén , maar door een fysieke oorzaak minder goede dingen doe ! Het doet vooral ook deugd te lezen dat ik niet de enige ben!!! Daarom, aan allen die op deze site reageerden, een warme HARTELIJKE DANK want jullie reacties helpen mensen enorm vooruit! Ik heb er heel veel steun aan!
    Bestaat er zo geen “kamp” of weekend voor ADHD-volwassenen?

    grtjs, Ria

  93. Sandra 1 zegt:

    He Magherman,
    Soms het kan idd een grote opluchting zijn , zo van “Ik ben dus toch niet gek”.
    Wat je zegt over zo’n “kamp”, ik weet niet of het er is maar als het er niet is is het een goed idee.
    Misschien zijn er wel meer mensen die daar mee willen helpen , zou leuk zijn toch.

    Groeten Sandra

  94. carla zegt:

    JEETJE LAS DIT EN MEESTE PUNTEN ….BEN IK GEWOON..gewoon eng .Maar ik ben 47 wat nu verklaart zoveel pff…me relaties me werk…maar wat heb ik aan testte eigenlijk weet zeker dit is wie ik ben…maar functioneer al 47 jaar zo???alleen zo herkenbaat.
    Ff niet weten wat ik nu hier mee moet hoor slik nu medicijne sinds paar weken…slecht slapen ..deprsie zegt dokter…

  95. janneke zegt:

    Hoi Carla,

    Als je je laat testen en de uitslag is positief, kan je begeleiding krijgen bij datgene wat niet lekker loopt in je leven. Ook kan je, in overleg met een psychiater, eventueel starten met medicatie.
    O.a. starten met melatonine om een verbeterde nachtrust te krijgen is een echte aanrader bij adhd.
    Vaak zijn er al heel wat zaken niet goed verlopen in je leven en is de depressie het gevolg daarvan.
    Mijn man heeft met 53 jaar de diagnose gekregen.
    Is gestart met medicatie, en ja, het is een zoektocht geweest waar hij het meeste baat bij had.
    Ook hij had een depressie, een zeer ernstige.
    Hij slaapt zijn hele leven al heel kort en ondiep. Nu, met melatonine, is de kwaliteit van zijn slaap stukken verbeterd.
    We zijn inmiddels drie jaar verder en hij heeft zijn leven weer op de rails.
    Nee, de adhd is niet weg, maar we weten nu wel wat zijn valkuilen zijn.
    Zijn manier van leven is veranderd, hij staat er anders in.
    Gewoon om te voorkomen dat het weer zo mis zou kunnen gaan.
    Dus, als ik je iets mag raden: als je vermoedt dat je adhd hebt: ga naar de huisarts en laat je doorverwijzen! Soms kan een mens het even niet alleen en heeft hij iemand nodig die een stukje met hem meeloopt.
    Heel veel sterkte,
    Janneke

  96. carla zuodhoek zegt:

    Dankjewel ga ik zeker doen alle punten kloppen verklaart alles in me leven pff

  97. carla zuidhoek zegt:

    hoi janneke en de andere natuurlijk.Daar ben ik nog even.Het lijkt me idd heel wijs even naar me huisart te gaan,om hierover te praten en hoe nu verder.Sinds ik deze site heb gevonden is er wel heel veel op zn plek gevallen zeg maar.ik slik nu pillen sinds twee maanden ongeveer mij dokter zegt deprsie door wat ik mee gemaakt heb laatst maar ook omdat werk gezin teveel was geworden en ik (weer eens) te ver was doorgegaan tuurlijk joh dat kan ik allemaal wel…maar ja ik heb dus inmiddels denk wel 20 banen gehad (kan meer zijn) ik zet me dan voor de volle 100% in hoor…echt werk hard ben ik helemaal er vol van praat er over hoe leuk het is etc maar ben dan altijd wel nog drukker hihi
    en ja dan na een tijdje stort ik dus weer in…is het me allemaal te veel begint met me heel onrustig te voelen gevoel dat je achterna gezeten wordt…gejaagd weet ik het ook…dan slaap ik ook heel slecht jankbuien en stort ik dus in ben weken depri …maar ja door deze website zijn me ogen geopend zeg maar…dit is nl de zoveelste baan die op niets is uitgelopen…ook in relaties…pff zelfde verhaal helemaal verliefd kan niet snel genoeg samen wonen of trouwen hij is de prins op witte paard…tja voor een tijdje…o ik wordt soms moe van mezelf echt hoor zijn al die relaties die stuk gelopen zijn en al die banen die ik heb gehad…de schuld omdat ik dus niet zo nu en dan zoals ik zelf en me dokter denken dat ik opgebrand ben of depri zegt de dokter dan…ik noemde het gewoon OP zoveel gedaan achter elkaar …maar heb ik hdhd? of zoiets?? ik praat altijd heel veel kan niet zeggen dat ik veel spring ofzo…eh tja ik moet wel vaak wat te doen hebben iets in me handen of wat dan ook…ook gaan idd altijd me gedachtte….en tja ben ik dus ook erg verlsavend gevoelig dat weet ik dus wel al tijdje vanmezelf…vroeger veel geblowd elke dag heel veel…gedronken …nu rook ik nog drink ik veel koffie…
    zoiezo shag om lekker weer wat in me handen te hebben hihi…vooral als ik visite heb…en dus soortement stil moet zitten…me vriedin die ik dit verteld zei gelijk o dat wist ik allang hoor…maakt niet uit jij bent jij haha…dus toch Ik hdhd??Kan nog wel uren doorgaan gewoon zoveel herkenbaar…dat ook ik begin ergens heel enthiousiast ergens aan maar maak nooit iets af…studie bv of wat dan ook….vooral vroeger heel veel behoefte om extreme dingen te doen..ik en vriendin zeidde altijd als we uit gingen we gaan weer kijken of we kunnen kickke hoor…ook praat ik veel en altijd schaam me nergens voor eh sommige noemen me flapuit ik zeg altijd ik ben gewoon eerlijk heb niets te verbergen..want een zus van mij zegt vaak joh je moet niet alles vertellen gaat hen toch niet aan…nou ja in ieder geval zijn al die punten hierboven zo herkenbaar zo waar…maar heb je dan adhd??en wat dan???als ik dat heb leef ik er nu ook al 47 jaar mee…ergens fijn herkenning jeetje…maar ik stop maar even draaf weer door …over ergens inbijten laatste tijd worden me kennisen en vrienden gek van me omdat ik zoveel deel op fb over de politiek over wilders etc…tja ik wil gewoon uit de eu lees er veel over …maar ook dus over alles wat er mee te maken heeft…voeding water ….zo kwam ik dus ook op deze site maar oke…eh ik hoop dat ik volgende week nog steeds naar me huisarts durf…hoe begin ik t gesprek…wat gaat er dan gebeuren??

    • janneke zegt:

      Hoi Carla,

      Maak de afspraak bij je huisarts.
      Voordat je naar je huisarts gaat: probeer van tevoren wat voor jezelf op te schrijven.
      Geen zinnen, maar woorden.
      Bijv. niets afmaken, veel banen, problemen met relaties, onrust, impulsieve acties, concentratieproblemen, verslavingsgevoelig, steeds terugkerende depressies, het gevoel steeds op dezelfde punten vast te lopen, etc
      Vertel aan de hand van je lijstje wat je graag zou willen en waar je hulp bij wilt hebben:
      vertel dat je, ondanks dat jij en je omgeving de diagnose wel vermoeden, graag toch zekerheid wilt hebben. En daarna voor ondersteuning wil gaan, hetzij door middel van medicatie en/of psychische ondersteuning. (Vaak gaat dit samen)
      Heel veel succes,
      Janneke

  98. Wilt u uw nieren of andere organen te verkopen als ja een aanvraag voor een verkoop van vandaag en je krijgt de maximale voldoening die je nodig hebt contact met mij opnemen via e-mail: oriafohospital@outlook.com

  99. Denise zegt:

    Ik heb naar aanleiding van add ook steeds depressies. nooit geweten waar die vandaan kwamen. Loop steeds vast. Als je naar de huisarts gaat vertel je eerst wat er aan de hand is. Benoem ook je vermoeden van add of adhd. Ik ben doorverwezen naar de ggz en daar ben ik nu een paar keer geweest. Een arts heeft medicijnen voorgeschreven die zowel helpen tegen depressies als tegen add. Daar ben ik nu een week mee bezig. Ik krijg een officiele add test van de week. Mijn moeder moet dan ook mee om vragen te beantwoorden over vroeger. Naar aanleiding daarvan ga ik als het goed is psychotherapie krijgen om ermee te leren omgaan, zodat die depressies niet steeds weer terug komen. Ik ben blij dat ik nu eindelijk geholpen ga worden.

  100. carla zuodhoek zegt:

    Dankjewel janneke voor he tip vandaag afspraak gemaakt voor donderdag ik gavt zeker opschrijven Denise ook bedankt

  101. Hanneke zegt:

    Wie kan mij helpen. onze volwassen inwonende zoon heeft nu eigenlijk wel ADHD. Maar bij hem was het moeilijk vast te stellen, aangezien hij het aardig weet te verbloemen. Hij begon laat te puberen vlgs GGZ, maar nu is hij echt op dreef. Gebruikt alleen nog maar schuttingtaal, zodra er wat tegen zit of hij heeft het niet goed begrepen, voelt zich falen, dan is alles KKK. En ik krijg er een grote B bij. Want ik moet mij er buiten houden, hij duldt geen tegenspraak. Ik was hier niet meer op voorbereid, want eerder was hij druk, luisterde slecht en opdrachten ontliep hij, daar kon ik redelijk mee omgaan, maar die grote “onverschillige” mond. Hij is ook tevens erg geobsedeerd zijn gevoel van falen te verbloemen, hierdoor is hij gaan trainen. Hij zegt zelf dat hij iemand wil zijn. Nu heeft hij nog een aardige baan, maar wanneer “zakt” hij door de mand? Ik zie er tegenop om met zoonlief steeds in discussie te gaan. Hij belooft en op hetzelfde moment ontspoort hij thuis weer. Op het werk kan hij zich nog aardig gedragen, dus thuis gaat hij los in onverschilligheid, schuttingtaal, geobsedeerd sporten. Ik ben net een slaaf, heb iemand een tip. Medicijnen gebruik hij niet en wil dit ook niet. Of moet ik mij weer wenden tot de GGZ? Ik houd van die jongen, maar kan hij dit zien?? Ik ben nu alleen bezig om hem voor de buitenwacht als een leuke en gezellige jongen te presenteren, maar ik baal hier erg van..

  102. Denise zegt:

    Ik heb afgelopen vrijdag definitief van de ggz vernomen dat ik add heb. Ik slik nu medicijnen, maar geen ritalin oid, aangezien ik regelmatig last heb van depressies. Merk nog niet zoveel van de medicijnen, maar dii zal nog wel komen. Verder ben ik nog getest op andere dingen, maar daar heb ik nogggeen uitslag van. Nu ook aangemeld voor een praatgroep om ermee om te leren gaan.
    Het lijkt me echt sowieso heel lastig als je kind gaat puberen. Mijn broer was een lastige puber en dreef mijn ouders regelmatig tot waanzin. Als er dan nog adhd bijkomt… Maar zoals er hulp is voor adhders zelf, zal er ook hulp zijn voor jou. Ik zou zeker hulp zoeken. Ik denk dat je het beste contact op kan nemen met je huisarts, die stuurt je dan door naar de juiste persoon. Je moet dit niet alleen doen denk ik. Straks gaan hij elke keer verder en er zijn gewoon grenzen! Daarbij lijkt het mij geen situatie die je zelf lang volhoud… Veel succes

  103. Hoi iedereen,
    Ik zit al heel lang niet goed in mijn vel maar kan het niet benoemen
    Ik kwam toevallig op deze site terecht terwijl ik zocht naar iets anders
    Nu lees ik de symptomen hierboven en ze zijn werkelijkwaar allemaal van toepassing op mij.
    Kan dit ook toeval zijn of moet ik hier maar eens mee naar de huisarts??

Laat wat van je horen

*