Breaking news: ADHD is géén aanstelleritus!

adhd bij volwassenen boekMoet jij ook zo opboksen tegen de vooroordelen over ADHD? Volgens sommige geleerden zou ADHD bij volwassenen en kinderen niets anders zijn dan een mode-etiket, te plakken op mensen die lui, onopgevoed en ongedisciplineerd zijn.  

Miljoenen euro’s worden besteed om onze kinderen te “drogeren” met Ritalin, een gemakkelijke manier om de lacunes in je eigen opvoedingsmethode te omzeilen. Breekt je oudste hele dagen de tent af en weigert je jongste om stil te zitten in de klas? Hup, pil erin, dat scheelt je weer een stukje opvoeding. Het recent verschenen boek van Laura Batstra, waarin zij beweert dat ADHD te voorkomen is door de diagnose eens wat minder vaak te stellen, is wat dat betreft alleen maar een extra knuppel in het hoenderhok.

Malou van Hintum, columnist bij de Volkskrant en auteur van het boek “Doe eens normaal. Over zin en onzin van psychiatrische diagnoses” breekt een lans voor alle mensen met bijzondere bedrading. In vrij felle bewoordingen maakt zij gehakt van de stellingen van onder meer Laura Batstra. Zo schrijft zij: “Vinden we ook dat de meeste kankerpatiënten eigenlijk geen kanker hebben, omdat kanker tegenwoordig veel vaker voorkomt dan vroeger?”

Nu is het hebben van bijzondere bedrading natuurlijk totaal niet te vergelijken met een ingrijpende diagnose zoals bijvoorbeeld kanker -en gelukkig maar!-, maar de redenatie moge duidelijk zijn. Dat de diagnose ADHD vaker voorkomt, wordt niet veroorzaakt door onze neiging om alles en iedereen van een etiketje te voorzien, maar door voortschrijdende medische en maatschappelijke inzichten.

ADHD bestond vroeger dus ook, alleen werd het niet herkend. Wie nu gelabeld is met de sticker “bijzondere bedrading”, werd vroeger gewoon gezien als een ongedisciplineerd rotjong dat nooit eens een keertje stil kon zitten, met alle gevolgen van dien. Een heel verschil met de huidige tijd, waarin ADHD’ers hulp en (h)erkenning kunnen vinden.

Over Linda Groesbeek

Reacties

  1. Tabitha zegt:

    Dat wordt tijd!! Als kind was ik altijd “het moeilijk opvoedbare” of “de altijd negatieve aandacht vragende” kind. Toen ik bij mijn oudste bemerkte dat ze herkenbare dingen deed, werd ik door het consultatie buro voor overbezorgde moeder uitgemaakt.. Tot ze in groep 5 kwam.. eindelijk werd het toch wel duidelijk dat ik gelijk had. Beide kinderen worden inmiddels geholpen om met hun uitdagingen om te gaan, zowel met medicatie (medikinet 20 en 30) en begeleiding via Coachpoint. En ik ben apetrots op ze!!

  2. Birgitte zegt:

    helemaal mee eens linda.

  3. Mevrouw Batstra heeft met haar boek de ADHDers erg gekwetst. Je hebt groot gelijk Tabitha, gelukkig help jij jou kinderen op tijd. Bij mijn kind was het niet bekend, hij is er zelf veel te laat achter gekomen.
    Hij wist dat hij wat had maar wat? Gelukkig kan hij nu alles veel beter aan, maar dat oordelen over hem vind ik nog steeds verschrikkelijk. Maar we moeten er allemaal proberen boven te staan, want het zijn altijd mensen die er zelf nooit mee te maken gehad hebben. En er nooit over lezen, en alleen maar oordelen! Een moeder

  4. Birgitte zegt:

    het schokt me hoe ontzettend veel mensen in mijn omgeving (allemaal psychologisch geschoolden) maar blijven psychologiseren in relatie tot mijn adhd en de add van mijn zoon. vlg mij is er sprake van een sterke hechting aan psychologiseren bij bij hulpverleners en voor hulpverlening opgeleiden, waardoor het maar niet lukt om te gaan denken vanuit een ACCEPTATIE model.
    zeker nu mijn zoon, ondanks zijn intelligentie, net als ik en zijn vader ook meegesleurd dreigt te raken in de AFSTROOM golf ( van vwo naar havo naar…).

    Dat wordt dan maar wel weer heel verbazend makkelijk GEACCEPTEERD… : tja, dat is dan kennelijk zijn reeele niveau……

    GRRR…brr..WROUGH!!…:-@. :-/. :-(. gggrrrrrrr enz…..(oerkreten van een boze moeder die voor haar ogen alle opvoed en ontwikkel vruchten van jaren bevestigend inspirerend en bekrachtigend opvoeden vermorzeld ziet worden onder de TANK van het nietsontziende schoolsysteem…)

  5. Fred neumann zegt:

    Toen ik klein was (ben nu 34 jaar) had je volgens mij nog geen adhd.ik was de drukste van de klas lette nooit op en lag altijd te dagdromen.heb mijn school nooit afgemaakt omdat het gewoon simpelweg niet lukte.Ik werk nu ondertussen al 15 jaar in de bouw en heb gemerkt dat als je iets heel leuk vindt je daar gewoon supergoed in bent.sinds vorig jaar ben ik zelfs zelfstandig geworden en met een goeie agenda gaat het heel goed hoor.plannen is niet mijn sterkste kant maar omdat ik er echt voor ga lukt het me toch aardig goed.sinds 2 weken weet ik dat ik adhd heb ik had altijd wel een vermoeden maar toen het bevestigt werd viel alles maar dan ook echt alles op zijn plaats.ik denk dat ik wel aan de medicijnen moet ben er wel een beetje bang voor maar het is zo druk in mijn hoofd (net een draaimolen) dat ik het toch ga proberen.en weten jullie adhd kan ook heel positief zijn en tuurlijk is het ook lastig om mee om te gaan maar ik denk dat adhders ook over superveel talenten beschikken.nou ik stop er maar weer mee weet niet eens meer wat ik allemaal heb geschreven praat mezelf weer voorbij hahaha

    Groetjes en tot schrijvens.

    ADHD POWERRRR

    • pepijn ritzema zegt:

      ADHD is daarom ook geen afwijking. Maar een aanwijking. ;P)

    • Hallo, Fred !

      Op slechts 1 punt…ga jij de ‘mist’…in beste jongeman !
      Tot en met 1993…dachten de dames en heren…gestudeerden…
      dat een Volwassene…
      met de de symptomen van ADHD…(Attention Deficit with Hyperactivity Disorder)…
      een MBD (Minimal Brain Damage) had !
      Op de Lagere School…(1956-1960) besefte ik al…dat ik misschien…
      in bepaalde school_vakken uitblonk !
      In de goede volgorde :
      Taal, Aardrijkskunde, Geschiedenis, Tekenen…
      en rekenen vond ik maar niets !
      Pas in 1998…vernam ik…(op mijn 48-tigste) dat ADHD…bestaat !
      In de maand februari 2000…op eigen verzoek…diagnose laten stellen,
      en …wat denk je…???
      Eindelijk…na 50 jaar…erkenning!
      Hoera, ik heb dus echt …ADHD…en was nooit een ZMOK-tje !
      (Zeer Moeilijk Opvoedbaar Kind)
      Sinds 2008…bestrijd ik…tracht ik…elk VOORoordeel…
      ten aanzien van Volwassenen met de diagnose ADHD….tegen te gaan !

      ADHD…is geen ‘aandoening’…enge ziekte…of hoe …wie dan ook het maar noemt !
      Het zit gewoon…al bij de geboorte…
      in het genetisch materiaal van een mens (m/v) opgesloten !
      Anno Domini (in het jaar des Here) 2012…ben ik er echt…helemaal klaar mee !
      A…ltijd
      D…oor
      H…elder
      D…enken
      anderen verder willen helpen…
      dat is mijn persoonlijke KRUISTOCHT…
      voor de rest van mijn leven geworden !

      A. J. , Amsterdam, 6 december 2012.

  6. Ik heb me echt verbaasd over de kortzichtigheid van mw Batstra. Inmiddels ben ik zo gewend aan zowel het in twijfel trekken van ADHD, als het neerkijken op ADHD’ers, dat ik er niet meer wakker van lig.
    Welk label er ook aan hangt, dankzij de diagnose heb ik 10 stappen vooruit gezet in mijn leven. Puur omdat ik weet waar ik de oplossing moet zoeken. En of dat nou adhd, ritalin, verkeerde voeding, complottheorieën of wat dan ook is, het maakt me niet uit. Ik werk zelf in het onderwijs en godzijdank werkt dat soort mensen niet bij mij op school. Arme kindjes.

    • Billy zegt:

      Ik lig er misschien niet wakker van, maar de scepsis over ADHD raakt me toch ALTIJD. Hoezeer ik mezelf ook zeg dit niet te doen. Ik schaam me er eigenlijk voor, probeer mezelf te bewijzen dat ik geen ADD heb, maar gewoon mijn luie chaos moet oplossen.

  7. Batstra zelf vast geen ” last” van ADHD, wel misschien van wat anders……

    • A. J. van der Vos (=mijn schrijvers-pseudoniem !) zegt:

      Amsterdam, dinsdag 27 mei 2014.

      Mijne Geachte Dames en Heren,

      In het jaar des Here (=Anno Domini), medio 1998, kreeg ik van mijn psychotherapeut doctorandus Henk M., een vies,(qua letterkundige opmaak !) foldertje in handen over het, inmiddels, anno 2014, door medici en media gigantisch uit het juiste verband getrokken onderwerp : ADHD bij Volwassenen.

      Anno Domini 2000, in de maand februari, was ik, Arend Jan van der Vos,op de leeftijd van 49 levens- ervaring-jaren, het internationale geneuzel betreffende het hierboven genoemde onderwerp meer dan zat ! Via mijn uitstekende, tien jarige relatie met het RIAGG te Amsterdam, heb ik, op eigen initiatief aan gestuurd op een onderzoek, betreffende de gradatie van mijn eigen vorm,van mijn eigen mate van prettige gestoordheid !

      Uitslag onderzoek (ook wel diagnose genaamd !) : ik ben een ‘medium-case’ ADHD-er’ !
      =============================================================
      Sindsdien voer ik, gelijk een Don Quichotte, meer of minder fel, een verbale en schriftelijke strijd tegen elke vorm, van om het even, welke psychische aangeboren aandoening dan ook !
      Is getekend, A.J,v.d.V. , te Amsterdam.

      • ..dit klink toch een beetje gestoord zeg maar, anno nu..

        • ..dit klink toch een beetje gestoord zeg maar, anno nu..
          ..ook wel leuk trouwens..maar wel gek…

        • Amsterdam, dinsdag 3 juni 2014.

          Beste Arie,

          Mijn compliment…beste man, voor jouw reactie !
          Ooit op televisie de serie ‘ Ab Normaal’ gezien? Lache, waaah !
          Humor kent vele maten, vormen en soorten !
          En net als bij maaltijden, kleding en woninginrichting, valt er over smaak maar weinig te twisten !
          Voorbeeld van mijn geheel eigen soort van humor :
          Wat is de volledige betekenis van de afkorting …G.E.K. ?
          Gestoorde
          Echte
          Kameraad !
          =========
          En wat vind u/jij meneer Arie van :
          Altijd
          Door
          Helder
          Denken…

          …anderen proberen te helpen, om voor de persoon in kwestie…de juiste weg in hun eigen leven te vinden ?
          Klinkt mij een heel stuk prettiger in de oren dan…AlleDagenHeelDruk…!
          Met vriendelijke groet, A.j. te Asd.

  8. Mirjam je hebt groot gelijk, als je iets niet meemaak kun je er niet over oordelen.
    Ik maak het met mijn zoon mee,en weet hoe moeilijk en mooi het kan zijn.
    Mooi bedoel ik , wat een speciaal kind ik heb.
    Met alles wat hij presteert , creatiiviteit, prachtige dingen maakt hij in de reclame ,op de website voor bedrijven. Waar niemand aan denkt maakt hij.
    Ik ben daar erg trots op. Als iedereen eens zou kijken wat jullie wel presteren ,is het oordeel ook anders . De meeste mensen kijken alleen maar wat niet goed gaat,en begrijpen niet dat het af en toe wat moeilijker gaat als bij een ander. Dat is op zich al erg genoeg,en ondanks alles toch doorgaan.
    Daarom had mevr.Batstra nooit een boek mogen schrijven,het is allemaal theorie.
    Ik voel het niet wat mijn zoon heeft maar kan het wel begrijpen. Begrip is alles wat jullie nodig hebben.
    Dan zou het oordelen wel ophouden. Dat vind ik ook het ergste, laten de mensen er eerst maar eens goed over lezen (niet het boek vanMevr. Batstra) krijgen ze er ooit misschien iets meer begrip voor.
    Ik wens jullie ook allemaal veel wijsheid,begrip,en liefde toe.

    Een moeder

Laat wat van je horen

*