Stoor ik?

Colomnist AD[H]DITION Anton KuijntjesIk schrijf stukjes. En die lever ik dan in. Het liefst op een afgesproken tijdstip. Chef Pennenlikkers (heet ook Anton, net als ik) zei: “Kijk maar wanneer je zin of tijd hebt.” Ai. Een probleem was geboren. Geen deadline.

PING!!! Foto van een taart met een huissleutel. Een vriendin van me heeft de sleutel van het huis gekregen.

Even uitleggen: ik gedij bij deadlines. De wetenschap dat de drukker de hele hut bij elkaar schreeuwt om dat de drukpers aan móet, maar nog niet kan omdat de krant nog niet klaar is, ik vind het fantastisch.

SMS: Of ik Wie is de Mol nog had gezien? Ik tik terug: “Nee, geen tijd. Kijk ‘t vanavond terug. Ssssst dus.”

Goed. Verder: voor een schrijvert als ik is het leven een stuk overzichtelijker geworden sinds ik met deadlines werk. Maar die was er niet…. Dus verzon baas Anton er maar één.

Sms terug: “Tim is eruit. Hihi!”

Een nepdeadline dus. Het werkt niet. Ik haal hem ook niet. Waarom? Ik heb geen idee. Afleiding misschien? Of uitstelgedrag. Informatiegeilheid. Herken je niet?

Rechts onderin plopt m’n nieuws feed die het nieuws verzamelt van 41 nieuwssites.

Albert Heijn blijft haar plofkip verkopen. Die krengen fokken ze in twaalf weken tot volwassen kip. Met antibiotica. Goed om te weten. Weten we zeker dat we binnenkort immuun zijn voor antibiotica. Zie je, gaan we weer. Snel weer verder.

Plop! Oh, en op Sluiseiland hebben ze last van fokkende konijnen.

Afleiding. Ongeconcentreerd. Is ook maar een hokje waar je in gestopt wordt, vind je niet? Dat je…

Mail van vrouwlief: de glazenwasser was niet van plan om de dakgoot schoon te maken. Ze schrijft: “Je moet dus echt zelf aan de bak. #grijns ”

Die informatiegeilheid van me schijnt niet helemaal normaal te zijn. Dat niets willen miss….

Ho. Aha! Whatsapp: Een abrikozenvlaai heeft een ritje supermarkt niet overleefd.

Oi oi, dit is echt een hele slechte binnenkomer zeg. Deadline inmiddels 17 uur verstreken. Dat wordt ontslag. Ik zou graag nog wat zingeving mee geven. Of poëzie. Maar ja.

Plop! NOS haalt haar verslaggevers terug uit Oostenrijk.

Erg hè? Het zou je zoon maar zijn. Of broer, of vader, of man. De deadline wordt ineens zo’n raar woord. Ik naai eruit ook. Denk ik.

Telefoon. Vriend van me. “Stoor ik?” Neuh,… vertel. Alle tijd.

Over Anton Kuijntjes

Reacties

  1. Hahaha XD

  2. Anton van Beusekom zegt:

    Goed istie hé die Anton! 😉

  3. Iris de Vries zegt:

    Geweldig stukje om te lezen … erg herkenbaar ook. Ik heb de tijdsdruk ook heel erg nodig want dan verzet ik bergen XD

  4. Owww de beste verslagen komen tevoorschijn uit mijn o zo creatieve brein, als ik nog maar 5 minuten heb XD

  5. Owowowow wat herkenbaar. Zonder deadline geen leven en hoe verder die deadline in de toekomst ligt, hoe meer andere dringende dingen ertussen komen.

  6. Te grappig dit. Zo herkenbaar. Vooral die sms en whatsapp en tv berichten tussendoor. Mensen zonder ADHD hadden deze column bestempeld als rommelig en geen structuur. Maar in het leven van een ADHD is dit de perfecte beschrijving van hoe een uur eruit ziet in het dagelijks leven van een ADHD-r. En ja, 10 lijnen naast elkaar met informatie en prikkels is voor ons geen probleem. Wij blinken uit in multi tasking. Kunnen daarnaast ook hyper focussen en onder druk en deadlines komen we tot prachtige resultaten. Ik snap dan ook niet dat managers en HR managers niet zien wat voor juweeltje ze hebben.

  7. Roland zegt:

    Hallo allemaal,
    Deze zaken zijn inderdaad herkenbaar! Gister avond met een vriend gesproken die nu al een tijdje adviseert me te laten testen. Ik kan eigenlijk de vrijheid van zelf plannen ook niet aan. Begin gaat het goed, maar na een aantal weken of maanden gaat het dan toch fout. Ik ben zzp’er. Verhuur me zelf aan derde. Daar moet ik een aantal dagen per week werken. Kon eerst komen wanneer ik wilde. Nu was dat niet echt handig omdat ze niet precies wisten wanneer ik er was en wanneer niet (lees “we hebben geen controle en kunnen dus niet na gaan of je de uren ook maakt”). Praktijk was dat ik ruim over de afgesproken uren werkte. Alleen kwam ik hoe het mij uit kwam. Vandaag om 8:00uur morgen om 12:00uur overmorgen om 10:00uur enzovoort. Nu op vaste tijden” dat kost me wel wat moeit” maar is stiekem toch heel prettig. Waarom ben ik dan zo bang om mijn vrijheid te verliezen?? Ik moet nu structuur aanbrengen anders blijf ik in deze spiraal, maar waarom is dat zo moeilijk?? Waarom stel ik dat moment steeds uit. Mijn zolder is een zooitje en mijn administratie blijft steeds liggen, tot dat ik het na aandringen van de boekhouder dan over 3 dagen moet inleveren. Dan ben ik drie dagen keihard aan het werk om de administratie van een heel jaar in drie dagen af te krijgen. Dan heb ik alles compleet op de rit, met allerlei Excel berekeningen wat de omzet is, wat de gemiddelde omzet per maand is, wat er openstaat, wat ik aan btw heb berekend enz. enz. enz. Waarom laat ik het dan na 2 maanden toch weer liggen. Leid ik dan toch aan ADHD of een variant daar van??
    Oh ja en inderdaad al die impulsen van info, via de mail, sms, whatsAPP, nog geen twitter, maar wat als ik dat er ook bij doe, dan is het einde helemaal zoek.
    Aan de en kant die dwang om alles in de detail te willen weten en de doen, en aan de andere kant die totaal ongeorganiseerde leven. Is dat prettig?? Nee eigenlijk niet?? Geeft dat een gevoel van vrijheid? Ja dat zeker! Maar eigenlijk zegt mijn lijf, tijdens het uit oefenen van mijn vrijheid, dat ik niet goed bezig ben. Oeps ik draaf door!?!? Zie je…. zo gaat dat dus… ben ik dan toch echt een ADHDer??

    Sorry ik moet ook maar een blog beginnen of een andere rubriek gebruiken voor mijn iets wat langer reacties. Oh dus bovenstaande is inderdaad super herkenbaar en erg leuk geschreven!!!! Bedankt voor het leuke stukje.

    Groetjes,
    Roland

    • lammert zegt:

      hee Roland, Anton, Manjo, Naomi, Jess en alle anderen,

      Met al die plops, mails, telefoons lijkt het net alsof je aan allerlei criteria van anderen, waaraan jij blijkbaar wilt beantwoorden, voldoet. Hoe zou het gaan, wanneer je ze laat voor wat ze zijn, ’t is toch illusie, nietwaar? ’t Is wel ff wennen aan de stilte en rust dan hè!
      Nog 1, zou het kunnen dat de woordjes ..moeten.. en ..deadlines.. aan vervanging toe zijn? want ja, wat zeg je met die woorden?

  8. Natascha zegt:

    BRILJANT!!!

  9. janneke zegt:

    Mijn man heeft ADHD.
    Hij is geweldig met deadlines!
    Want zelfs die weet hij nog uit te stellen!
    ;D, Janneke

  10. Annemarie zegt:

    janneke … hahah heel herkenbaar.. ik ben heel goed in alles keurig plannen en dan er gewoon niet naar kijken en een week later terwijl die iedere dag voor mijn neus hangt < he!! moest ik dat allemaal doen.. ( dit zijn de ergere buien hoor) . iedere keer maar weer… 🙂
    Onder druk gaat het heel super .. dat stukje van Anton.. hahaha dat kunnen alleen volgens mij ADHDérs.. erg goed stukje trouwens..

Laat wat van je horen

*