Stemmingswisselingen

stemmingswisselingenEen tijdje geleden stond er hier op de website een erg interessant artikel met de titel ADHD is geen ziekte. Het sluit erg aan bij hoe ik tegen AD(H)D aan kijk deze dagen.

Mensen met AD(H)D schijnen informatie op een andere manier te verwerken. Je kan het vergelijken met hoe een trechter werkt. Al die prikkels en informatie stromen als het ware de trechter in, maar om dit alles te verwerken moet het door dat smalle mondje. Op een bepaald moment zit de trechter vol. Als er nog meer binnenkomt loopt het er gewoon aan de bovenkant weer uit.
Het kan zijn dat ik meer prikkels binnen krijg of dat ik het langzaam verwerk dan anderen. Punt is dat ik het ene moment pijlsnel kan denken en andere momenten super traag. Mijn brein is altijd bezig.

Ik heb altijd sterk het gevoel dat ik anders denk dan anderen, op een ander niveau of andere manier. Niet dat ik slimmer ben dan anderen, ik bekijk en analyseer het domweg op een andere manier. De wijze waarop ik informatie onthoud en verwerk lijkt significant af te wijken van mensen zonder ADHD. Het kan ook zo zijn dat dit niets ADHD te maken heeft, maar enkel met mijn brein. Dus ik ben nieuwsgierig in hoeverre dit mensen bekend voorkomt (of niet).

Toen de ADD 8 jaar geleden bij mij werd gediagnosticeerd lag de nadruk vooral op gebrekkige concentratie, aandacht en onrust in mijn lijf. Vooral mijn aandacht spreiden en een focus houden op het langere termijn vind ik lastig. Toch zijn er genoeg zaken waar ik mij prima voor kan concentreren. Ik ben dit steeds minder als ‘probleem’ gaan ervaren.

Mijn kijk op ADHD is hierdoor de afgelopen jaren veranderd. Ik ben van mening dat ik vooral veel problemen heb met de energie- en stemmingswisselingen. Het ene moment ben ik rustig, zeker en vol energie, maar dit kan binnen 10 minuten omslaan in een ter neergeslagen en lusteloos gevoel.
Met het idee over dopamine in mijn achterhoofd kan ik dit, denk ik, steeds beter verklaren. Het lijkt wel alsof de dopamine dan op is. Het rustige relaxte gevoel verdwijnt en er blijft een soort moedeloos en rusteloos gevoel over, het liefst kruip ik dan weg. Ik kan er maar moeilijk mee omgaan.

Hoewel dit een zijspoor is wil ik toch ook graag iets zeggen over Ritalin. Ik gebruik het nu ruim 8 jaar en kan me blijven verbazen over hoe goed Ritalin voor mij werkt. Bij echte onrust voel ik: de onrust in mijn maag, m’n handen voelen gespannen en tintelen, tientallen gedachten razen naast en door elkaar door mijn hoofd, bewegingen worden ongecontroleerd, ik sta te wiebelen en frunniken en mijn emoties liggen vlak aan de oppervlakte. Op dat moment lijkt het weleens alsof ik geen controle meer heb, een heel naar gevoel.
Wanneer ik dan een Ritalin inneem zakt dit gevoel en de onrust langzaam weg. Verbazingwekkend en lastig te verklaren, maar het werkt en dat is voor mij ruim voldoende.

Terwijl ik dit aan het opschrijven ben besef ik dat ik ben veranderd. Mijn kijk op mijn problemen en hoe ik hier mee om ga is veranderd. Ik ben ouder en volwassener geworden. Ik ben klaar en bereid stappen te nemen die ik voorheen niet kon nemen.
Volgende week ga ik dit met mijn huisarts bespreken om een nieuwe doorverwijzing voor behandeling te krijgen. Het wordt tijd dat ik leer omgaan met mijn energie en stemmingswisselingen.


Andere recente blogs van Robert

Plannen, projecten en ambities.
Eerste blog van Robert

Terug naar de blog van Robert
Over Robert

Hallo, ik ben Robert. Ik ben 31 jaar oud en heb ADD waar ik hier met regelmaat een stukje over zal schrijven. Soms misschien een hele persoonlijke ervaring, soms gewoon iets grappigs of iets waar ik me aan stoor. De onderwerpen zullen enorm uiteenlopen en lang niet alles zal specifiek over ADD gaan, want de tijd dat ik dacht dat ADD maakte wie ik was is voorbij. Tegenwoordig heb ik gewoon ADD en ben ik er gelukkig weinig meer mee bezig, hoewel ik voor deze column een uitzondering zal maken.

Reacties

  1. ik herken dit wel, ik kan veel te veel energie in 1 keer verbruiken en dan later is het helemaal op, bij mij helpt tai chi en dru yoga erg goed, en proberen het te leren herkennen dat ik teveel doe. Ritalin helpt bij mij ook erg goed maar ik probeer het alleen op het werk of als ik naar het centrum/supermarkt (of iets anders met veel prikkels ga) te gebruiken, zodat ik ook kan kijken of ik het zonder er beter mee leer omgaan. Erg lastig met huishouden e.d. haha

  2. Stom hé, ben mijn inlogcode kwijt. Moet ik het zeker opnieuw aanvragen?

  3. Heel herkenbaar….
    Maar de vraag is inderdaad, hoe controleer je de energie en stemmingswisselingen?
    Robert, als je dat weet…. Deel het! 😉

  4. ja vraag ik me ook af ??? robert

  5. Ik kan mij goed herkennen in je verhaal… Zelf heb ik hier ook dagelijks mee te maken. Het is best wel ingewikkeld om je stemmingen en energie goed te regelen. In mijn geval zie ik altijd wel een verband tussen het aantal prikkels die ik moet ‘verwerken’ en mijn stemming/energie. Als ik zie dat het druk wordt (meestal op mijn werk), dan probeer ik daar meestal mijn medicijngebruik op af te stemmen en hele concrete prioriteiten te stellen. Soms lukt het om op die manier wat minder energie te verspillen. Toch moet ik ook toegeven dat het vaak gewoon niet te regelen valt. Het is heel ingewikkeld om te voorspellen wat je energie gaat beïnvloeden, soms kunnen dat zulke onbenullige dingen zijn.

  6. ik kon het niet meer, na 11 jaar heb ik de relatie verbroken.zovaak geprobeerd te praten, wat altijd eindigd in ruzie afschuwelijke ruzie.soms met geweld, soms met ordinair schelden.ben zo verdrietig.
    na de laatste ruzie in bijzijn van de kinderen ben ik er klaar mee.
    mijn grens is bereikt, snap niet dat mensen nog durven te beweren dat mensen met adhd niet ziek zijn, maar ze moeten wel aan de
    medicijnen.na 11 jaar kan ik zeggen adhd is een ziekte die diep binnen dringt in je gezin en de boel verkloot.

  7. Hier Jan en 53 jaar. Zeer recent is adhd vastgesteld en eindelijk kreeg het een naam.
    Mijn anders denken, snel analytisch vermogen, complexe vraagstukken oplossend, regelmatig geen emotie tonend, bikkelhard in ruzie met mijn partner en anders tegenover de buitenwereld enz. is nu verklaarbaar.
    Werk in een controle-team van de Overheid waarbij ik mijn teamgenoten achter me laat voor wat betreft inzicht, gespreksvermogen en ‘meer en andere’ dingen zie tijdens de controles.
    Een bovengemiddeld denk- en analytisch vermogen weerhoudt me niet om mijn partner af en toe op enig moment tot wanhoop te brengen en pijn te doen. Ik zie het niet.

    • Hai Jan Het is net ofg ik mij zelf lees. Ik heb over 2 weken een intake om te kijken of ik ADD of ADHD of PDNOS heb. Ik loop zelf enorm vast in negatieve emotie en sla compleet door. Kan inderdaad bikkel hard zijn en vind het lastig om mijn emotie emmer te legen. Je staat hier niet alleen in heb ik heel vaak gehoord maar voelt wel zo. Dankje voor het delen Frank

      • ja hier ook
        negatieve dingen doen me helemaal doorslaan
        dan loop ik ervan weg
        vreselijk gewoon
        adhd heb ik ja
        maar die emoties pfff daar kan ik niet mee om

  8. Ik las het en schrok me te pletter, hoe kan jij dit nu schrijven je kent me niet maar het het is precies mijn laatste 39 jaar zoeken naar waarom en hoe….
    Mijn vrouw las het, haar reactie Quote> Dit verhaal gaat exact over jouw zoals ik je mee maak.

    Dank hiervoor dit kan ik weer meenemen in mijn traject, zelf vertellen is een
    grote war boel te gedetailleerd, en ik wil mezelf nogal beter neer zetten dan het gaat. Proberen te overleven ..

  9. Potverdikke, het lijkt mijn verhaal wel! Ook van je eerste blok over wat je collega zei, dit heb ik ook precies zo meegemaakt! Ik denk ook overal over na en stop niet eerder dan dat ik er alles over weet

  10. Update van 17 december 2014… Nu enkele jaren verder. Nu medicatie Ritalin en in verband hiermede bloeddrukverlagende tabletten. De ritalin werkt goed.
    ‘Vroeger’ sneller denken en vooruitziend dan praten, was dus soms onnavolgbaar en in schaakzetten. Nu meer gestructureerd en rustiger. Het meteen erin hakken op wat ik dacht en denk in de relatiesfeer en onredelijkheid is minder. Echter het bikkelharde is er nog wel, emotieregulering is er niet ondanks het volgen van de zogenaamde GRIP. Heb nog altijd ernstig de neiging om actief en per direct ergens op te reageren maar onderdruk dit letterlijk (wat overigens energie kost). Heb nog altijd een diep onbestemd gevoel van verdriet en het hiermee niet om kunnen gaan. Wat zich uit in af en toe een korte diepe snede in de achterkant van mijn onderarm. Uitgekiend dat niemand het ziet of zichtbaar is en voor mij ‘gevoelbevrijdend’. Het zij zo, ik wil eindelijk rust ondanks altijd wanneer ik de oogjes open en al een heel plan van de dag in mijn hoofd heb.

Laat wat van je horen

*