Snap je kast

kast Charlotte heeft een nieuwe kledingkast. Tot nu toe deelde ze een kast met mij maar dat paste niet echt meer. Nu houd ik van een opgeruimde kast maar vind dat niet altijd even makkelijk. Ik houd van stapeltjes van soortgelijke kleren bij elkaar. Maar ja, wat definieer je als soortgelijk? Bij hemdjes gaat het nog wel. Maar zodra we aankomen bij leggings, treggings, panty’s en maillots wordt het al iets lastiger. Verder gaat mijn aandacht doorgaans het eerste naar wat ik zie. En dus draag ik vooral datgene dat vooraan in mijn klerenkast ligt. Wat achteraan ligt vergeet ik nogal eens en dat is jammer. Dus eigenlijk moet ook alles het liefst vooraan liggen. En jurkjes hang ik op, maar wat te doen met rokken? Want wat onderaan op de stapel ligt raakt ook wel uit beeld dus eigenlijk zou alles ook nog eens bovenop moeten liggen. Overigens gelden voornoemde principes eigenlijk ook in mijn keukenkast dus ga maar na…

Dochter verplaatst haar kleren naar haar kamer. Ik ben nog even bezig met mijn kast te reorganiseren na deze kleine-meisjes-kleding-uittocht en denk haar straks te gaan helpen met het opvouwen van haar kleren en plekjes kiezen in haar nieuwe kast. Maar na vijf minuten is ze al klaar. En trots!
Ik kom kijken en tref het volgende aan: KastCharlotte

Ik moet even nadenken voor ik een gepaste reactie kan geven. Dit is niet het beeld dat ik voor ogen had! En ik zie het trotse meisje en denk ‘ach vooruit maar, als jij hier blij en trots van wordt…’.
In de dagen daarna begin ik de voordelen te ontdekken van haar kastinrichting en mijn tolerantie dienaangaande. Want waar ik vroeger met haar kleren moest uitzoeken met het nodige bijbehorende gedoe, komt ze nu elke ochtend vrolijk aangekleed beneden. In een zelfgekozen, zeer acceptabele en om eerlijk te zijn zelfs hele prima outfit. Deze warboel snapt ze. Deze in mijn ogen grote chaos is voor haar overzichtelijk. En vooral ook heel erg van háár.
Zij snapt mijn kast niet. Ik snap haar kast niet. Maar zij snapt haar kast wel en daar gaat het om!

Cathelijne


Andere recente blogs van Cathelijne

ADHD: hoe haal je het uit je hoofd?
De vanzelfsprekendheid van vriendschap
Labels
Amsterdam
Sympathie en empathie

Terug naar de blog van Cathelijne
Over Cathelijne

Cathelijne is de motor achter ADHD-centrum Nederland en schrijver van oa het boek ADHD: hoe haal je het uit je hoofd. Ook voor ons blogt ze geregeld over wat ze in haar werk en prive meemaakt. Cathelijne is geheel niet onbekend met het fenomeen, Snel Overprikkeld Brein. Aangezien ook het Snel Verveelde Brein haar goed omschrijft, zijn haar belevenissen om daar balans in te houden altijd interessant!

Reacties

  1. O wat herkenbaar. Mijn kledingkast is ook net als mijn keukenkastje te netjes volgens sommige. Je kan er zo een liniaal naast leggen. En uiteraard op categorie. Bij mijn dochter ben ik daarmee gestopt na onze verhuizing. Eerst ging na het strijken steeds haar kast weer opnieuw ordenen, maar het had geen zin. Ze heeft hard eigen idee van volgorde. Maar het gaat goed. Scheelt ook wel een hoop stress iedere week. Hihi.

  2. Jarenlang zo’n kast als je dochter gehad. In mijn tienerjaren lag het zelfs verspreid over heel mijn kamer. Ik had orde, want ik wist waar het was. Telkens als mijn moeder besloot (omdat ik het steeds niet deed) mijn kamer op te ruimen, werd ik gek. Ik kon niks meer vinden, was alles kwijt.

    Nu heb ik drie jaar op kamers gewoond en vorig jaar een hele fijne, grote kast tot mijn beschikking gehad. EN ja, ik zag het licht, heb alles netjes opgevouwen, gesorteerd en mijn kast is ideaal. Het komt dus, ooit. Maar stamp het er niet in, het is een kwestie van ervaring. 🙂

  3. Ik tracht het elke keer weer te organiseren, dan gaat het op soort en kleur en ziet het er helemaal perfect uit… Helaas houd ik dat nooit lang vol, en op een een of andere manier is mijn kast een paar weken later in de kast van je dochter verandert, en dan begint bij mij het cirkeltje weer overnieuw, want dan kan het echt niet meer, en word het weer over gestructureerd… ect…
    Wellicht weerspiegelt het je zijn, je behoefte aan structuur en orde

Laat wat van je horen

*