Eerste blog van Kirsten: De immigrant

adhd blogBloggerdeblog! Nieuwe versterking voor ons bloggerteam! Haar naam is Kirsten en haar eerste blog liet ons glimlachen van herkenning tijdens het lezen. Wij weten zeker dat haar verhalen en ervaringen ook bij jullie herkenning en wellicht ook een glimlach zullen oproepen, dus lees mee met Kirsten!

De immigrant.

Een paar weken geleden verbleef er een kennis in mijn huis. Een immigrant. Iemand uit het buitenland die naar Nederland is gehaald voor een baan waar hij de juiste ervaring en hersenen voor heeft. Hij heeft een uitgebreide bètastudie gedaan met alle vakken die ik op de MAVO heb laten vallen zodra het kon. Hij heeft geen tussenjaren gehad, zich afvragend wat hij nou eigenlijk wilde doen. Nooit de impuls gehad om opeens F16 piloot te worden, of oceanoloog.

ADHD

(C) Dirks Big Bunny Blog

Ergens ben ik een beetje jaloers op deze man. Ik durf te wedden dat hij op de basisschool nooit dromerig uit het raam zat te staren, terwijl zijn hoofd van binnen door raasde en de juf hem vermaande tot opletten. Hij was waarschijnlijk nooit kapot na een college van anderhalf uur. Hij stond tijdens het studeren niet twintig keer op om nog iets te eten te pakken, om in de keuken een briljant plan te bedenken om de slaapkamer op te knappen (en meteen op de fiets te springen om spulletjes te kopen met zijn studenten-creditcard).

Van alle prikkel-verslavingen waar ADHD-ers gevoelig voor zijn, spande ik met name tijdens mijn studie de kroon met geld uitgeven. Geld wat ik officieel niet had. Bijlenen bij DUO, studentenlening bij de bank, kredietrekening leegtrekken, korte termijnleningen met hoge rentes bij talloze kredietbedrijven, afbetaal-rekeningen bij de webshops van de H&M, Wehkamp en de Otto. Getallen en bedragen zeggen mij bijzonder weinig. Ik heb ook geen greintje gevoel voor lange termijn doelen of consequenties. En dan die ijzersterke impuls om te doen en kopen wat ik op dat moment wil, ook al is het nog zo geforceerd. Daarom heet het ook een impuls he, het gaat vanzelf en is vaak pas achteraf met goed verstand te evalueren. Ja, achteraf snapte ik ook heus wel dat ik beter geen dure korte termijn lening af kon sluiten voor aankopen die bij ieder ander helemaal onderaan de prioriteitenlijst stonden. Maar die realiteit bestond niet als ik in de HEMA nieuwe kussenslopen zag die me opeens inspireerden om alles in mijn interieur diezelfde dag nog om te gooien.

De impulsen werken natuurlijk nog hetzelfde, maar het maakt wel verschil dat ik me nu meer bewust ben van mijn krachten en valkuilen. Het maakt mij trots dat ik uiteindelijk grotendeels zonder medicatie ben afgestudeerd als MA of Arts, en dat ik op één of andere manier op eigen kracht die webshops heb afbetaald zonder elders nieuwe schulden te maken. Het maakt mij trots dat ik een mooi ingericht en opgeruimd huisje heb waarvoor ik iedere maand netjes kan betalen.

Mijn interieur ziet er trouwens uit alsof ik de belichaming ben van de woorden orde en organisatie. Er staat nergens zomaar een theekopje. Er ligt geen vuile was op de grond. Geen boek staat scheef. De inrichting is creatief, kalm en ruimtelijk. Het is de plek waar ik de rust heb kunnen creëren die ik in mijn hoofd niet ervaar. Des te meer was ik van streek toen ik bij thuiskomst zag dat de immigrant bij het koken een soort wijn-olie explosie in de keuken had veroorzaakt, en die niet had schoongemaakt. En dat de immigrant het nodig vond om de stekker van de vriezer eruit te trekken waardoor de gangkast blank stond met biefstukvocht en ik al mijn ingeslagen eten kon weggooien. Tja, als je als ADHD-er eindelijk iets voor elkaar hebt, moet iedereen er ook met zijn tengels vanaf blijven. Maar ik zou ik niet zijn, als ik van de kans geen gebruik zou maken om de gangkast, vriezer en keuken weer flink schoon te maken. Met een lach en een traan, meer trots op mijzelf dan jaloers op de immigrant.

Kirsten


Andere recente blogs van Kirsten

Van binnenuit en voorwaarts
Het leven is een hysterische musical
Ode aan de liefde
Een puddingbroodje of een paprika
Zonnevlecht en anus ingetrokken

Terug naar de blog van Kirsten
Over Kirsten

Ik ben Kirsten, een hoogsensitieve vrouw met een goed en stormachtig stel hersens. Ik verdiep me graag in (interieur-) design, architectuur, kunst, voeding, natuur, psychologie en ik hou van schrijven. Op dit blog zal ik regelmatig mijn gedachten delen over de uitdagingen, pieken, dalen en bijzondere momenten die ADHD met zich mee brengt.

Laat wat van je horen

*