Amsterdam

Amsterdam Vandaag heb ik een afspraak in Amsterdam. Sommige mensen kennen Amsterdam als hun broekzak. Ik niet. Voor mij is het een stad die ik alleen ken van de roeiwedstrijden (Bosbaan dus dat is vrij weinig Amsterdam), één keer naar een musical geweest en een paar verdwaalde familiebezoekjes. Ik ken de stad dus níet kun je wel stellen.

Tel er bij op dat ik een geografisch inzicht van nul heb en niet houd van dingen niet overzien. Dus een hoog gehalte “welke trein, tram, metro, waar overstappen en ben ik wel op tijd?” met bijbehorende stress. Je zult denken: duh…Delft-Amsterdam hoe moeilijk kan het zijn? Maar mijn brein blokkeert. Daarom ga ik het liefst met de auto, dan heb ik nog enige grip op het hele gebeuren.

Natuurlijk mis ik de trein in Delft op een paar seconden na omdat mijn tijd-activiteiten-haalbaarheidsmeter me zoals altijd in de steek laat. Shit, welke nu? Klopt mijn aansluiting nog? Moet ik dan overstappen? De NS-app geeft een totaal andere tram dan echtgenoot in zijn instructies gemaild had. Hellup?

Veel ge-app met echtgenoot en voor de twintigste keer gecheckt bij welke halte ik moet uitstappen (Wes-ter-kerk. Herhaal halte Wes-ter-kerk), verlaat ik de tram op het juiste moment en loop ik de Keizersgracht op! Natuurlijk eerst de verkeerde kant (oneven ipv even) en de verkeerde kant op (oplopend ipv aflopend). Maar uiteindelijk komt het goed, weet ik waar ik ben, ben ik waar ik wezen moet en heb ik ook nog tien minuten over. I did it. Iets wat voor de meeste mensen peanuts is. Maar ik voel me groot! Maar ook klein. Groot omdat ik wereldstad Amsterdam heb veroverd. Al lopend op de Keizersgracht merk ik dat ik me ook klein voel. Ik voel me niet grootstedelijk. Ik voel me klein, niet hip en anders dan de rest.

Een gevoel dat ik goed ken. Van vroeger tijden. Waarin ik me de hele dag klein, niet hip en anders dan de rest voelde. Geen fijn gevoel en het komt weer even in volle omvang terug. En ik realiseer me dat ik dat gevoel kennelijk nu alleen nog maar heb als ik naar wereldstad Amsterdam afreis. En dat is winst!

Cathelijne


Andere recente blogs van Cathelijne

ADHD: hoe haal je het uit je hoofd?
De vanzelfsprekendheid van vriendschap
Labels
Sympathie en empathie
Recovery

Terug naar de blog van Cathelijne
Over Cathelijne

Cathelijne is de motor achter ADHD-centrum Nederland en schrijver van oa het boek ADHD: hoe haal je het uit je hoofd. Ook voor ons blogt ze geregeld over wat ze in haar werk en prive meemaakt. Cathelijne is geheel niet onbekend met het fenomeen, Snel Overprikkeld Brein. Aangezien ook het Snel Verveelde Brein haar goed omschrijft, zijn haar belevenissen om daar balans in te houden altijd interessant!

Laat wat van je horen

*