ADHD, wat moet je ermee – Een doodnormale simpele ochtend.

‘ADHD, wat moet je ermee?’ – Een doodnormale simpele ochtend.

Het is 06:06 uur en ik word wakker van het meest doordringende klote geluid van mijn wekker. Het was weer een korte nacht. Gisteravond ben ik om 23:30 uur naar bed gegaan om vervolgens tot 01:30 uur de afgelopen dagen te overdenken. Om 04:15 uur werd ik wakker met de gedachte in mijn hoofd de rekentoetsboeken van de leerlingen uit mijn klas mee naar werk te nemen, want die hebben zij immers vandaag nodig. Om 04:45 uur was ik nog steeds klaarwakker. Eigenlijk helemaal niet erg, want hierdoor had ik de tijd om na te denken over de doelen die ik mijzelf in het leven stel en met welke acties ik vandaag wil gaan starten. Zo heb ik mijzelf o.a. voorgenomen om vandaag eerder naar werk te vertrekken, zodat ik meer tijd heb voor wat administratieve taken. Echter bleef dit voornemen bij een voornemen, want de moeheid en mijn ochtendhumeur zorgden ervoor dat ik de wekker opnieuw ging zetten, maar dit keer op een zo laat mogelijke tijd. Meteen weer in slaap gevallen, werd ik gevoelsmatig nog geen 10 seconde later opnieuw door het meest doordringende klote geluid van de wekker wakker. Nu moet ik er toch echt uit, anders kom ik te laat op werk. Lichtelijk opgezet en stijf loop ik regelrecht naar de douche. Ik was mijn lichaam en haren en zorg ervoor dat het water koud tot lauw is, want dit helpt tegen de moeheid. Klaar met douchen, droog ik mijzelf met een handdoek af waarna ik merk dat ik de shampoo nog niet uit mijn haren heb gespoeld. Opnieuw stap ik onder de douche om het dit keer wel te doen. Eenmaal goed gewassen en afgedroogd, loop ik de route vanaf de badkamer naar mijn kledingkast en stap ik over wat stapels schone en vieze kleren die ik her en der op de grond heb verzameld. Het ziet er best grappig en creatief uit zo’n kledingparcours. Wanneer ik mijn kleren heb aangetrokken, poets ik mijn tanden en kijk ik tijdens het poetsen naar het pillendoosje dat op de rand van de wasbak ligt. Dit pillendoosje, wat uit verschillende vakjes van maandag t/m zondag bestaat, heb ik gisteren nog braaf aangevuld met de verschillende medicijnen die ik dagelijks hoor in te nemen. Terwijl ik ernaar kijk besluit ik om de pillen voor vandaag later op de dag in te nemen, want ik heb nog geen trek in een glas water. Fris en fruitig ben ik inmiddels ready to go voor werk. Alhoewel ik moet eerst nog even mijn sleutels vinden, die ik dit keer niet op mijn vaste twintig opbergplekken heb liggen. Aaah, gevonden! Ze lagen op de grond naast het toilet. Rijdend in de auto kijk ik naar het benzinelampje wat al sinds eergisteren brandt. Ik moet echt, maar dan ook echt vandaag gaan tanken als ik niet weer langs de kant van de weg stil wil komen te staan. Terwijl ik rij, check ik op mijn horloge de tijd. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik op tijd op werk aan zal komen. Opeens scheld ik hardop in de auto: ‘Fuck, kutsooi! De rekentoetsboeken!’. Bij de eerste mogelijkheid keer ik om en rij ik terug richting huis want de leerlingen hebben het immers vandaag nodig. Ik parkeer de auto voor mijn deur, loop naar binnen, stap opnieuw over een brief heen die op de deurmat klaarligt om op de post te doen en pak snel de rekentoetsboeken. In de auto check ik opnieuw de tijd en dit keer kan ik wel met zekerheid zeggen dat ik te laat op werk zal aankomen. Op de parkeerplaats van werk, parkeer ik de auto, stap ik uit en doe hem op slot. Loop nog een keer terug, aangezien mijn tas nog in de auto lag en loop vervolgens het schoolgebouw binnen. Ik groet wat collega’s die toevallig een blik op hun horloge werpen, zet de waterkoker voor een kopje thee aan en kopieer nog een werkje. Mijn leerlingen druppelen nu langzaam binnen en ik ontvang ze aan de deur van het klaslokaal. Ze beginnen de dag met het lezen van een boek en ik zit op mijn bureaustoel achter mijn bureau en trek de lade hiervan open. Ik zie verschillende medicijndoosjes nog in originele verpakkingen liggen. Ohjaa, ik had het pillendoosje mee moeten nemen. Agh, ik pak wel wat pillen uit deze doosjes en neem het in met een slok thee. Maar wacht is even, waar is mijn kopje thee eigenlijk?


Andere recente blogs van Redactie

Typisch weer zo’n AD(H)D-moment!
Letterlijk
Een leven met AD(H)D
…en dan heb je ADHD
Egoïstisch uit mezelf of door mijn ADHD?

Terug naar de blog van Redactie
Over Redactie ADHDITION Magazine

Speak Your Mind

*