ADHD bij volwassenen en the middle of nowhere

adhd bij volwassenen AfrikaEen stuiterbal op vakantie. In the middle of nowhere in Zuid-Afrika, waar er prompt een taxistaking uitbreekt. “Zoals je begrijpt ben ik van nature een oase van innerlijke rust – ahum, *kuch kuch* – en ik kon deze overweldigende stilte prima aan.” Blog van Marleen Rövekamp. 

Ik kan gaan en staan waar ik wil, en in mijn bestaan – inclusief ADHD bij volwassenen – wil ik dan ook graag op het allerlaatste moment – op impulsieve doch charmante wijze – kunnen beslissen of ik wel of niet tot actie overga. Of ik toch die leuke cursus ga volgen of lekker ’s avonds nog op een terrasje eindig. Een stadsmens durf ik mezelf wel te noemen, ik ben gewend dat er altijd wel ergens iets te beleven valt.

En dan Zuid-Afrika…

Kaapstad is helemaal te gek, waanzinnige kustlijn en veel te beleven. Hier valt me al op dat overal hekken omheen staan en je ’s avonds door een taxi voor de deur van het restaurant afgezet moet worden. Want het is te gevaarlijk om zomaar ’s avonds (en in sommige gevallen zelfs overdag) op straat te lopen.

We belanden op een boerderij met paarden en schapen in de middle of nowhere. Je kon een speld horen vallen, echt waar. Geen mens te bekennen en natuur zover als het oog reikte. Zoals je begrijpt ben ik van nature een oase van innerlijke rust – ahum, *kuch kuch* – en ik kon deze overweldigende stilte prima aan.

Whaaaaaaaaa.
Wat moet ik doen?
Waar moet ik heen?
Waarom is hier geen internetverbinding? Whaa!!

Ik lijk wel gek, waarom flip ik zo van een beetje rust? De interne onrust werd steeds erger en de noodzaak tot actie en andere mensen ook. In elke andere omstandigheid was ik keihard gevlucht, maar nu moest ik het ondergaan. Na een fantastische paardrijtocht in de bergen (lees: actie!) voelde ik me weer mezelf.

We eindigden onze reis in een weeshuis voor kinderen. Ik heb in mijn hele leven nog nooit iets met kinderen gedaan. Hier zorgde ik voor kinderen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Het terrein was omringd door hekken vanwege de gevaren en je kon er niet zomaar af wanneer je wilde. Er waren twee opties: een eigen auto of een taxi bellen.

Oké, ik kan dit aan. Rustig blijven.

En toen kwam de taxistaking. De wegen rondom het weeshuis waren afgezet, waardoor niemand
van het terrein kon.

Ik zit vast op het terrein!
Ik wil gewoon weg als ik dit wil!
Dit kan toch niet zomaar?

Ik realiseerde me dat ik zo gewend ben om heen en weer te vliegen in Nederland, dat ik niet eens in staat ben om gewoon ergens te zijn en de situatie te accepteren. Toen de staking na twee dagen voorbij was kon ik weer opgelucht ademhalen en genieten van mijn vakantie.

Thuis aangekomen realiseerde ik me hoe belangrijk vrijheid is en hoe onrustig ik eigenlijk ben. Ik heb me dan ook voorgenomen om elke week één keer op een rustige plek te bivakkeren (mijn bank, het bos) en er van te leren genieten ook! Ben heel benieuwd hoe lang ik het volhou…

Over Marleen Rövekamp

Reacties

  1. Caspar zegt:

    Leuke beschrijving van je ervaringen daar! Vet dat je daarheen een reis kon maken. Zuid-Afrika is een fascinerend land.

    In tegenstelling tot jou (als ik het goed begrepen heb) kan ik, als stadsjongen, heel erg genieten van “the middle of nowhere”. Ik vind het helemaal te gek om op plekken te komen waar er absolute rust en stilte is, en waar de elementen van de natuur overheersen. Perfect om tot jezelf te komen, weg van alles, in in tune komen te staan met de omgeving, en de hele gebied uit te kammen. Daarnaast vind ik het ook lekker om even geen mobielverbinding te hebben of zelfs een paar dagen geen mogelijkheid tot internet (en facebook!) te hebben.

    Mijn adhd zus echter zou net als jij ook helemaal flippen: niks te doen, verveling, geen taxi, ramp!
    Als (adhd)man ben ik wat onverschilliger en denk ik wel: ach, ik zie wel waar ik terechtkom of hoe het verder loopt als er geen taxi is. Ik maak er het beste van. Wie weet is dit wel een verschil tussen man en vrouw!

  2. Marleen zegt:

    Wat fijn dat jij kan genieten van al die rust! Ik ben hard op weg om er van te leren genieten, meditatie helpt bijvoorbeeld erg goed. Ik weet niet of dit een verschil is tussen man en vrouw, wie weet 😉

    • Vincent zegt:

      ja meditatie he, houd jij dat vol? Ik ben net weer een paar dagen geleden begonnen maar vanochtend toch weer niet gedaan 🙂

      groetjes.

  3. Caspar zegt:

    Ik denk ook verder dat het een kwestie is van er voor open staan. Niet altijd even makkelijk natuurlijk, want dat vraagt verandering van je instellingen en attitudes, blik op de wereld en acceptatie, maar het is wel aanleerbaar. Als je het eenmaal waardeert, dan merk je ook dat je door je adhd eigenschappen er ook helemaal op in kan gaan.
    Dat gezegd hebbende, het is ook helemaal niet erg als dit soort uitstapjes je minder liggen, dat hebben vele niet adhd-ers ook. Als je liever actief bent of je rust eerder lui op de bank zoekt dan is dat ook prima!

  4. Marleen zegt:

    @Vincent
    Meditatie is voor mij ook een uitdaging. Soms lukt het heel goed en andere dagen kan ik er de rust niet voor vinden. Het is wat Caspar zegt, je openstellen en accepteren is de sleutel. Ook accepteren als het dan een keer niet lukt dus. Het kan lastig zijn als je in weerstand zit en met jezelf in gevecht bent in een situatie (zoals ik dus had in de uitgestrekte stilte in Zuid-Afrika ;-). Ik weet zeker dat we het kunnen leren!

  5. Birgitte zegt:

    wat ik interessant vind is me niet alleen te richten op meditatie als ‘actie’, iets wat je dan en dan gedurende zus en zo tijdstip doet, maar juist ook op meditatief ‘besef’ , meditatie op inzichtsnivo – je vermogen te trainen om echt los te staan en los te kijken, los van concepten en overtuigingen, en je van hieruit te verbinden.
    ik heb gemerkt dat in de jaren dat het me echt niet lukte om meditatie discipline vast te houden, toch mijn ontwikkeling op dit vlak gewoon is door gegaan, door het wel praktiseren op inzichtsnivo.
    ik geef toegepaste mindfulness training in de ggz waaraan ook mensen deelnemen met adhd en add, en merk dat ik mbt huiswerk, heel veel accent leg op de mini meditaties die je tussendoor kan doen en aan oefeningen die je helpen dieper los te laten van mentale, fysieke en emotionele hang ups, dan op het belang van dagelijks een formele meditatie beoefenen. en dat werkt ook, maakt je vermogen tot bewustzijn en dus ook je keuzeruimte veel ruimer. ( moet ik absoluut een uitlaatklep hebben, mijn stuiterenergie in een externe vorm uitdrukken of kan ik het ook als een machtige sprankelend dynamische golf door me heen laten stromen en aan zichzelf overlaten. bv )
    er zijn vele wegen naar rome ( of boedha zo je wil) …

    • Caspar zegt:

      Heel interessant wat je zegt. Vooral het los staan, en je voorbeeld van energie als een dynamische golf door je heen te laten gaan. Doet me sterk denken aan hoe ik geleerd heb met frustratie en verbitterdheid om te gaan, een oefening die toch wat mentale kracht en doorzettingsvermogen van je vraagt, zeker als adhd-er die zijn hoofd altijd vol heeft met alles. Die oefening houdt ook verband met wat ik eerder zei over attitudes en open staan.
      Als ik op een moment frustratie, woede of verbitterdheid voel, is het eerste wat ik doe de gevoelens aanvaarden. Ik zeg tegen mezelf dat het menselijk is dat ik me zo voel, dat het begrijpelijk is dat ik me zo voel en dat het OK is om zo te voelen. Daarna schakel ik mijn gedachten uit en focus ik me puur op het gevoel zelf. Ik laat als het ware de woede, frustratie, verbitterdheid door mijn lichaam stromen zonder dat ik er bij nadenk en me er tegen verzet. Ondertussen adem ik ook rustig maar diep in en uit. Ik laat dit even doorgaan tot het gevoel grotendeels weggeëbd is, haal nog eens adem en dan ga ik verder met wat ik bezig was of wat ik moet doen.

  6. STELLETJE ZEUREN!!!!!!

  7. Alletta zegt:

    Ik ben opgegroeid in Zuid-Afrika; en kan echt genieten van het natuur, en het is ook nog eens vaak spannender dan je denkt.
    Duiken, en dan sta je ineens oog in oog met een haai
    Allemaal dingen ontdekken in the middle of nowhere
    Oog in oog staan met een neushoorn, of desnoods een gazelle die toch niet zo gediend is van jouw bezoek
    Even testen of het echt waar is dat je van een aloe vera plant kunt drinken
    Ontdekken hoe donker de nacht eigenlijk is, dit heel gaaf vinden zeker als je de sterren ziet…. maar ook ontdekken dat het vinden van de longdrop WC (of een bosje) best lastig is zonder licht
    etc

    Maar ja, ik ben ook anders dan andere vrouwen. En ik heb natuurlijk ook al vroeg leren omgaan met ‘verveling’, omdat je nu eenmaal vroeger achter in de auto geen nintendo DS had. En Johannesburg 2,5 uur van mijn oma in Bela-Bela af lag.

  8. erg leuk om de verschillende reacties te lezen. veel herkenbare situaties.
    helaas begrijpen mensen te vaak onze impulsieve reacties en gedachtegang niet,
    iets dat ik erg storend vind. leg je iets uit en dan verteld de ander precies hetzelfde
    op een andere manier en ben jij degene die het opeens niet begrijpt.
    helaas zoek ik mijn innerlijke rust n og steeds te vaak op d.m.v een joint.
    speel ik saaie spelletjes voor het slapen gaan want op de een of andere mabier
    vinden mijn hersenen het leuk om net voor het slapen gaan ons te herinneren
    aan al de dingen die je nog niet afgehandeld hebt of negatieve gevoelens.
    ik ervaar dit steeda vaker en het lijkt op dit moment steeds erger moeilijket om
    met een gerust hart en leeg hoofd in slaap te vallen.

    gewoon een andere ADHD’er die graag iets wilde delen hierin ^^

  9. Andere Marleen zegt:

    Kaapstad is inderdaad FANTASTISCH!
    Ik heb er bijna een half jaar gewoond voor mijn stage, nog voordat ik wist dat ik adhd heb.
    Mijn ervaring is dat je best wel alleen over straat kunt in de stad, als je maar weet waar je niet moet komen. Ik heb me nooit onveilig gevoeld, ook niet ’s avonds uit de kroeg!
    De ongerepte natuur buiten de stad was ook voor mij een uitdaging.. Ik was in het laagseizoen op pad, in mijn eentje. Ik heb elke nacht ergens anders geslapen, want ik was supersnel uitgekeken op de kleinere dorpen. Inmiddels weet ik waar het vandaag komt!
    Het voordeel van de onrust was, dat ik daardoor wel heel veel dorpjes heb gezien, veel bijzondere mensen heb ontmoet en op verschillende plekken heb kunnen couchsurfen 😀

Laat wat van je horen

*